Hasretin sadece tenimi değil, ruhumu da yaktı.
Gözlerim, seni ağlamaktan vazgeçemiyor...
Ey narçiçeğim,
Sevgimi görmezden gelse de,
Kendimden vazgeçtiğinde beni öldürse de,
Anla ki, seni sevmekten vazgeçemiyorum...

Bu şiir, aşk acısı çeken bir kişinin duygularını anlatıyor. Şair, sevdiği kişiye ulaşamadığı için kendini yalnız ve çaresiz hissediyor. Sevdiği kişinin adını, gülüşünü ve özlemini sürekli tekrar ediyor. Şiirdeki imgeler, şairin acısının şiddetini ve derinliğini gösteriyor. Örneğin, duyguları prangasız bir mahkûm, yaraları tuzla ovalamak, kalbi kül olup savrulmak gibi. Şair, aynı zamanda doğa ile de bağlantı kuruyor. Kirpikleri, kuşlar, geceler ve baharlar gibi doğa unsurları, şairin ruh halini yansıtıyor. Şiirin sonunda, şair sevdiği kişiye seslenerek onun dönmesini beklediğini söylüyor.

şiire ve hocama ve dostluğa selam olsun



sonsuz içten saygılarımla