Sen beni gülerken gördün diye mutlu mu sanıyordun ?
Aslında bende ağlayan göz buruşan dudak ve kırılan yürek vardı
Gülüşlerimin içine seni de gizlerdim belki
Eğer verilen kıymetin değerini bilseydin
Seni yüreğimde çocukça izlerdim belki
Eğer sende beni sevmiş olsaydın
Ne kadar hoş parıldasa da gözlerin
Artık anlamı kalmadı o bakışların
Tutku dolu eller uzatsa da yardımını
Her defasında yığınlarla çöpe atacaksın bu kadını
Bakma oyle yüzüne güldüğüne
İnanma gözlerine attığı masum bakışlara
Ellerini tutup seni kaldırdı diye
Sevinme çocuklar gibi...
Ne malum tutunduğun ellerin üzerine musallat olmayacağı
Herkes sevdim diyecek herkes gülerek gelecek
Ama unutma!
Her gelen ardına bile bakmadan gidecek

Sokaklara bırakacaksın anılarını
Caddelerde paylaşacaksın acılarını
Makber gibi tek tek gömeceksin hatıralarını
Hepsi kum gibi kaybolacak düşler çölünde
Hepsi bir gün ayyuka çıkacak gözlerimin önünde
Ses tellerinin yankılanmasıydı benim en huzurlu anım
Gölgene düşen güneşi izlemekti benim en keyifli dakikalarım
Sebatın sarığından fışkıran damlalarla "sus" dedin bana
Kusura bakma sevgilim
Sen bana her sus dediğinde ben sana susamıştım...
Kapı önünde beni görüp, içeriye girmeye bile cesaret edemediğin de
Sana "gel" diyemediğim için
Affet beni...