PİSİLERİM

Bal gözlü Mısra,
Şiirlerimdeki en güzel mısra olsun diye adı Mısra.
Bir avuçtu elime ilk aldığımda,
Büyüdü, kocaman oldu.
Gelmiyor artık kucağıma,
Ancak kendi isterse kımıl kımıl yanımda.
Fazla samimiyetten hoşlanmıyor,
Her şeyi dozunda tutuyor.
Tabağına konan mamasını bile
Gidip kendi yemiyor.
İllaki biri götürecek,
O okşarken yemeğini yiyecek.
Kıymetlidir, nazlıdır.
Hassastır, kırılgandır.
Gün geçtikçe daha da ballanır.

Masmavi gözleriyle gökyüzünü andırır,
Bembeyaz tüyleri Bulut olup dolanır.
Her ortama uyum sağlar, herkesle anlaşır,
Gelip gidip sırnaşır.
Ne bulursa yer, ikram beklemez,
Her sözü anlar, ikiletmez.

Bazen kavga eder, genelde anlaşırlar,
Bir küser bir barışırlar.
Her durumda "miyav" sesi değişir,
Bazen sarılıp öper bizi bazen tırmalarlar,
Seslerinin tonuyla çeşit çeşit cümle kurarlar.
Dolaplara tırmanıp bazen saklanırlar.
Terlikleri pek sever, terlikle oynarlar,
Uykuları gelince içine girip uyurlar.

Sularını değiştirince elimi öpüp teşekkür eder,
Mamaları yedirince patileriyle vurup teşekkür eder,
Uykudan uyanınca göz kırparak "Seni seviyorum" der.
Pisilerim, canım benim.
Sizin o pembe burunlarınızı yerim.
Karşılıklı sevmenin, oynamanın, gülmenin,
Mutlu olmanın, mutlu etmenin tadıdır pisilerim.

Hamiyet Su Kopartan ✍️
23.07.2022