DÜNYA...
Hani büyüktü bu dünya?
Hani herkese yer vardı?
Millet güldü eğlendi de..
Bana dar geldi dünya

Hani baharda yeşerdi dünya?
Hani dallar çiçek açardı?
Elin bağında bülbül öttü de
Bir bana gülmedi dünya

Hani güneş doğar aydınlanırdı dünya?
Hani yürekler aşk ile çarpardı?
Hani gönül sevgiliyle coşardı?
Sevmedi beni, sevmedi dünya?

Dal diktim kurudu döküldü yaprağım.
Tohum ektim çürüdü toprağım.
El güldü de benim hep ıslak yanağım.
Bir gün değil, hep ağlattı dünya?

Omzuma yokluk, yüreğime darlık...
Gözlerim feri aldı, her yer karanlık.
Millet çifter çifter, banaysa yalnızlık.
Nedense muraz vermedi dünya?

Çeşmeler yaptırdım çekildi sularım.
Coşan çağlayandım kurudu pınarım.
Üç beş gün değil bir ömür yanarım.
Kavruldumda bir su, vermedi dünya

Ne çocuk dedi sevdi, şımarttı.
Ne bağımı gülümü yeşertti.
Ne kadar dert varsa hepsin yaşattı.
Nedense peşimi bırakmadı dünya?

Yağmur oldu sele kattı beni.
Dolu oldu taşa tuttu beni.
Kolumdan tutup ateşe attı beni.
Yetmedi külümü savurdu dünya.

Şu ömrümü orda buda harcadım.
Bir vefasıza boşa gönlümü bağladım
Garip Şenol sanki bende yaşadım.
Yolcuyum giderim rahatla dünya..