sanmıştım
kokuşmuşluğu kentin,
seni de hapseder.
alır götürür bir yerlere
anne dualarını
baba öğütlerini ötelere
aileni kardeşlerini
unutturur bu şehir
hiçe indirir,
tüm ahlaki güzelliklerini,
yok saydırır ulvi fikirleri
sanmıştım evlat
bizi senden uzaklaştırır
yapayalnızlığına düştük
ilk kez uzaktasın
gece-gündüz hasretteyiz
bu şehir acılar yaşatır
üzüntülerine uzaktayız
çıkmazlarını düşündükçe
karanlık sokaklarını kentin
sızlanır yüreğim
dişli çarkların arasına gittin
şehrin avcıları
gerili tuzaklarına çekmesin
aldatmaların içindesin evlat
sanmıştım ki,
bitirir seni bu kentin sokakları
sürükler bilinmezlere
bir çığlık atıyorum,
metropolleşen düzenlere
şerefli insanı
esfeli safiline düşürenlere
dinle evlat..!
yürü sen,
yürü en emin sözlerle
doğumunda, gözlerini açtıran
kulaklarına okunan,
kundaklarda ninnileşen,
günde beş kez dinlenen
en doğru sözlerle yürü..


Mustafa kaya
24.12.2020 / Üsküdar

Not : 1992 de İÜHF kazan oğlumu Uşak’tan İstanbul’a uğurlarken .