Dünü unutanlara sözüm, yazık size
Hatasını bilmeyenden, çeken çekene
Öylece gider sanmışlardı hayatı, belli
Açtıkları yaralar kapanmaz,çünkü dildendi.

Biz eğeriz başı gerekirse, budur insanlık
Nefsiyle içiçe yaşayanlara sahiden yazık
Ezdiği karıncadan bile habersizdir onlar ve kof
Bu insanlar salt görüntü, içleriyse kof.

Güpegündüz aramak istiyorum has insanı
Zulmü gördüğümde tutamam isyanımı
Davranışları ayırmalı hayvandan, kulları
Rezalete gülerek bakanlar,sahi adam mı?

Sıkıldım şu vahşet çağrıştıran haberlerden
Kediyi köpeğe boğduran,yoksundur merhametten
Hani bizlere verilecek ya köşkler cennetten
Umarım çıkamaz o vahşiler cehennemden.

En üstün fıtratla yaratılan söyleyin kim?
Yeryüzü bize serilmiş,sanki motifli kilim
Tutulacak tek hakiki yol, tartışmasız ilim
Ahlakı olmayanadır bütün nefretim,kinim.

Oysa ne de güzeldir insanlar özünde
Eğitimle zenginleşmeli akıl denilen de
Gönlü zengin insanlar çoğalsın, bize bu gerek
İnsanlık gemisinde onlardır temel ve direk.

Hatasız kul olmaz elbet, biraz hoşgörü
Yanlışından dönebilmektir işin özü
Yalın kılıç gidilmez hayat, körü körüne
Özür dileyebilenler başım, gözüm üstüne.