4
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1714
Okunma
NÂS !
Insan rûhu yaşlanmaz,
bedendir çöken ama rûh dipdiri,
zira öyle emredildi yaratılırken,
kalûbelada misafirken.
Her Rûh dünyaya anne ve baba mahremiyetinde,
döküldü yildizlar gibi ana rahmine,
orada hazırlanıp dünya misafirligin de ikram edildi bir süreliğine ...
Anası o rûhun toprağıydı nasıl unutur hasıl oldugu o Yüce gıda’yı,
topragı olmasaydı varlığımı olurdu bu köhne viranede,
dil susar beyin hücreleri ana sıfatında Allah Allah diyerek,
iniler rûku ve secdedir ulvidiyeti,
ama beden farkında ama beden farkındasızlıgında’ illã illã.....el hâk..
Meral tice
8/mart/2018
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz