Gönül penceresinden dalar girer içeri
Desturu hiç yoktur ki yüzsüz ezelden beri
Bakmaz hiç gözyaşına yakar da diri diri
Aşkın ezâsı çoktur eyvallahı da yoktur

Matem, hüzün, gözyaşı, ne ararsan var onda
Kâlp yangın yeri olsa, bakar mı hiç o anda
Adın bîtevi harap, kalmaz gurur da san da
Aşkın ezâsı çoktur eyvallahı da yoktur

Sîneye oku saplar, var gücüyle can yakar
Gözlerinden gözyaşı yerine de kan akar
Ömrüne kastı vardır canını hepten sıkar
Aşkın ezâsı çoktur eyvallahı da yoktur

Vurur ya poyraz gibi harap eder haneyi
Acımaz hiçbir zaman batırır sefîneyi
Akıl da gider bir an arar muvazeneyi
Aşkın ezâsı çoktur eyvallahı da yoktur

Sürükler peşi sıra şuur koymaz insanda
Buhranın ortasında bırakır ya bir anda
Onulmayan yaralar, dertler vardır o canda
Aşkın ezâsı çoktur eyvallahı da yoktur

Dert, elem, keder, çile bülbül de gelir dile
Gülistan sofrasında gönül hep gider güle
Aşk bu pervasızdır ya verir kendini ele
Aşkın ezâsı çoktur eyvallahı da yoktur

Kavuşamazsa âşık gözüne yaşlar dolar
Allah vere kavuşsun yoksa saçını yolar
Sırça köşkler neyine bir göz odada güler
Aşkın ezası çoktur eyvallahı da yoktur

Selva Durmaz Emir

AŞK DEDİĞİN YA ALLAH’TAN GELMELİ,YA ALLAH İÇİN OLMALI,YA DA ALLAH’A ULAŞTIRMALI. YOKSA; YERLE BİR OLMALI..HZ.MEVLANA