Tiryakilerin sigarayı bırakmamak için çeşitli bahaneler ileri sürmelerini, kendi üzerime alınıp mizahi olarak hicvettim bu defa. Keyifli okumalar.

Fazla olmadı daha, kırk yıldır içiyorum
Onunla birlik olup, kendimden kaçıyorum
İçmediğim zamanlar, ateşler saçıyorum
Şu kafam bir dolsun; kesin bırakacağım!

“Bey Amca!” dedi doktor; ciğer olmuş kapkara
Dedim: boş ver, nasılsa; gireceğiz mezara
Geçen sene havaya, attığım demir para
Yere düşüp dik dursun; kesin bırakacağım!

Yeter artık içtiğim, kendime kızıyorum
Sinirimden paketin, dibini kazıyorum
Söz olsun, bak aha da; buraya yazıyorum
Marsta hayat bulunsun; kesin bırakacağım!

Gâvurlar ekmeğini, Müslümanla bölüşsün
Kartallarla serçeler; bir arada ötüşsün
Temmuzun ortasında, sahralara kar düşsün
Güneş batıdan doğsun; kesin bırakacağım!

Diyorlar ki, bana hep; meret elinden inmez!
Sabahtan akşama dek, ucunda ateş sönmez
Söz verdim ben onlara; erkek sözünden dönmez
Nenem çocuk doğursun, kesin bırakacağım!

Deniz kaplumbağası, çıkınca sarp yokuşu
Aslan ile ceylanlar, paylaşınca koğuşu
Tarihlere mal olmuş, Zümrüdü Anka kuşu
Kaf dağına bir konsun; kesin bırakacağım

Yıllardır içiyorum; yetti artık kastığım
Uyku tutmuyor gece; is kokuyor yastığım
Çarşıdaki hamamın, ortasına astığım
Çamaşırlar kurusun; kesin bırakacağım!

Çıkmıyor tam olarak, içenlerin nefesi
Gün be gün daralıyor, göğsündeki kafesi
Tamam dedim bir defa; İsrafil’in sur sesi
Kıyamette duyulsun; kesin bırakacağım

İstersem bırakırım, değilim ben tiryaki
Bu konuda hassasım, yapmayın emrivaki
Bahane bulmuyorum, gerekirse illa ki
Sağlığım bir bozulsun; kesin bırakacağım!

Bırakanlar; sürekli, yemek tıkıştırdılar
Kilolar alıp alıp, cana yapıştırdılar
Eşim, dostum, çocuklar; çokça sıkıştırdılar
Tamam, ya; lanet olsun! Bir gün bırakacağım!

Mustafa GÜL (Hamdi)
(19.01.2017)