Madem sevmiyordun, niye söz verdin
Bari söyleseydin, bakıp yüzüme
Senin için çarpan, bu kalbi gerdin
Gösterip tavrını, takıp gözüme


Kor düşüp içime döşümü yaktın
Kendi ellerinle, kibridi çaktın
Gözümdeki yaştan, kan olup aktın
Karıştın alevle, yakıp közüme


Ben böyle değildim, sonradan oldum
Aldandıkça aşka, doldukça doldum
Sayende sararıp mum gibi soldum
Öfkeyle patlattın, çakıp tüzüme


Yağmurun ıslattı, pestile döndüm
Artık keder yüklü, yollarda yöndüm
Rüzgarın estikçe, üfledi söndüm
Yelinle karıştın, akıp hüznüme


Sitem dile gelip, şiirler yazdı
Kalemim iğneyle, bak kuyu kazdı
İçimdeki yara, gittikçe azdı
Kulağı asmadın, sakıp sözüme


Mevsimlerim kışken, güllerim açmaz
Buruklaşan kalbim, tohumu saçmaz
Kovalasam bile, alışmış kaçmaz
Gelmez artık bahar, sarkıp güzüme


Nesrin Önem
18. 01. 2017
Tekirdağ