Peygamber Efendimizin (sav) bir Hadis-i Şerifinden esinlenerek 17’li hece ölçüsü ile yazıldı.


Hava sıcak mı sıcak, Medine’de güneşli bir gündü
Uzaklardan gelen bir heyet, kızıl ufukta göründü
Çokça vakit geçmeden yaklaşıp gül şehri Medine’ye
Hayretler içerisinde girdiler, o eşsiz beldeye
Amaçları: doğruca, Allah Nebisine ulaşmaktı
İslamiyet’le ilgili çeşitli sorular sormaktı
İhtişamlı bir kasır, bir saray aradılar çevrede
Göremediler, yoktu ki; sadelik hâkimdi her yerde
O’nun büyük bir sarayda olacağını düşünerek
Dolaşıp da boşuna yoruldular, en başa dönerek
Şehrin girişinde kurulmuş küçük pazara daldılar
Fikir danışacakları uygun birini aradılar.
Gördükleri ilk topluluğa sorarak meraklarını
Giderip de, sual ettiler esas soracaklarını
Nerededir acaba bu kavmin Seyyidi, Efendisi?
Görüşmek istiyoruz mutlaka, müsaitse kendisi
Rasulullah ’ı mı arıyorsunuz, diye sordu biri
Cevap gecikmedi… Bir çırpıda; “Evet,” dedi diğeri
Bilmiyoruz müsait mi! Peygamber ile sahabeler
Üç sokak ileride, mescitte, toplantı halindeler
Biraz daha yol alıp vardılar Mescid-i Nebevi ’ye
Oyalanmayıp kapıda, girdiler hemen içeriye
Girer girmez göz ucuyla önce etrafı taradılar
İlk bakışta fark edilecek birisini aradılar
Ayırt etmek ne mümkün! Burada herkes benzer giyimli
Gösteriş yok mescitte! Yer toprak, bir kaç kısım kilimli
İçlerinden sadece bir kişi; ortada, ayaktaydı
O da; içmek için oturanlara, su dağıtmaktaydı
Yaklaşıp sordular O’na: “bu kavmin efendisi kimdir?”
“Bu kavmin efendisi; şu anda, ona hizmet edendir.”
Ayakta su dağıtan kişi; Peygamberimizmiş meğer!
O’nu görebilmek ne güzel! Dünyalara bile değer
Rasulullah; o an için bulunduğu konum icabı
Belağatlı bir sözle vermişti, en mükemmel cevabı.
Heyet; vurgun yemişçesine, şaşırmıştı hep birlikte
Yoktu böyle yüksek bir şahsiyet; alçak gönüllülükte!
Bir tek sözüyle bağlandılar peygamber efendimize
Dediler: “vallahi bu haliniz, işledi gönlümüze.”
O hal üzere kalplerini iman ile doldurdular
Hep beraber şehadet getirip Müslüman da oldular
Rasulullah ’ın o cümlesi kayıt altına alındı
Kulaklara küpe olup tüm hafızalara kazındı
Tarihe not düşülen o muhteşem cümle zaman ile
Kuşaklar boyu aktarılıp ulaştı bugün bizlere
Arapçası “Seyyid-ül kavmi hadimukum” şeklindedir
Soracak olursanız acaba, bunun manası nedir?
“Milletin efendisi; milletine hizmet edenlerdir!”

Mustafa GÜL (Hamdi)
(24.11.2016)