Hiç özlemedin mi
Yalnızlığımla baş başa bıraktın beni
Öyle özledim ki seni
Gel ruhunla sar bedenimi

Hani canına can katardı gülüşlerim
Bir gülüşüne dünyayı feda ederim derdin hani
Canın sağ olsun sevgili
Usuz bucaksız mor hayallerdeyim

Gülüşlerin vardı gözlerimde sımsıcak
Gülüşlerin gözlerimde kaldı kilitli
Sen kelimelerle ifade edemediğim
Anlatamadığım duygularımsın

Gün doğarker kızaran yamaçlar gibi
İçimde geçmeyen bir sıkıntı var
Kara kara bulutlar dolaşıyor başımın üzerinde
Bitkin ve yorgun ruhum

Sükutu ikrardayım çığlık gibi sessizim
Düşmüyor dilimden hiç mi hiç ismin
Ne zamandan beri sancısını çekip te söyleyemediğim
Çok sözler birikti bende

Bütün acılar gelip geçicidir biliyorum
Tüm ümitlerin güneşi bende olsa ne çıkar
Ne çıkar bu ateş hiç sönmese
Hayalinle yaşadım ben senelerce

Kahrediyor bu sensiz yoksulluk geçmiyor zaman
Ellerim yüzüm çatladı dudaklarım paramparça
Susuzluğum bildiğin susuzluk değil
Hiç özlemedin mi

Gel artık çekemez oldum hasretini
Ne yapsam çıkmıyorsun aklımdan
Bir çığ gibi büyüyor san olan özlemim
Ilgın ılgın esen bahar rüzgarları gibi

Gel sevgili gel dol nefesime özledim seni
Yalnızlık cehenneminde bırakma beni
Sen yanımda olsan da olmasan da
Varlığın benden uzak olsa da
Kalbimde yaşatacağım seni


Fatma Ayten Özgün