O Adem’i yaratmaya!
Karar verir kendince!
Ol deyince olur insan.

Yüce Allah ol demiştir!

...

- somurtkanlık kuşanıyor
pusuya yatan mart -



...

Vadilere bayrak çektim ansızın
Gönderimi dağlara diktim şimdi ben


...

Çağlar boyu sürüp gelendi
Herşey unutuldu bir sen kaldın
İzdıraplar kalbur kalbur elendi
Aştık ruhun çöllerini yokluğunu saldın
Avaz avaz bağırsamda duymazsın

...

Önce tarla bellenir sonra vurlur vollar
Bir şekilde tarlaya ekilir de tohumlar
Mısırın serüveni öyle uzayıp gider.
*
Kuru olan tarlalar bir bakarsın yeşerir

...

İnsanlar, Dünya’ya tertemiz geldiler; fakat zamanla.. hem kendilerini, hem de Dünya’yı kirlettiler. Sonra da, bunun bedelini, çok ama çok ağır ödediler ve sıraları geldikçe de, birer-birer öldüler… İşte insanlar, yokta başlayan bir serüven ile ve sırasiyle; önce hiç YOK’tan var,(ruhların yaratılışı) sonra VAR’dan yok, (Ruhun kendi aleminde, ölmesi) sonra yine yok’tan var ( ruh’un beden ve nefis ile beraber Dünya’ya doğması) ve var’da yok olması, (Dünya aleminde ölüp) ve tekrar yok’dan var olarak, (kabir ve öteki alem=metafizik Alem’de) sonsuza kadar, hep var olarak ve hiçbir zaman bitmeyen, bir serüvene aday oldular… Şimdi Siz de, bu serüvenin başrol oyuncularından birisisiniz ve gündüz-gece, bilerek bilmeyerek, hep hayatınıza çizilen sınırlar içerisinde kendi “KADER”inizin rolünü oynayıp duruyorsunuz.

İ N S A N I N * S E R Ü V E N İ..

ŞİİR NO: 22 * 21-12-2011

...

.............
..............
.............
...............
..............

...

Gittiği gündü karanlıklar ormanımın ilk başlangıç zamanı.
İçin için terk olurken karanlığın meçhule giden yamacında
Bilinmez eski bir hatıra misali şu geçmek bilmeyen zorba onsuz yıllarımda.

Keşkelerin adıydı sanki bir zamanlar onun adı.

...

Onun cezasını çekeceksin
Yaradılışla birlikte ve senle
Onunla birlikte ve benle
O elmayı sen yedin Adem

...

yüreğimde amansız bir çöl fırtınası
her an artıyor
halden hale giriyor
yüz ekşitiyor

...