Sahur ile şaha kalkan
İftar ile bayram yapan
Hoş geldin ya Ramazan

Kur'an indi Kadir'inde

...

günlerin ağır havrasında
düştü elimdeki güneşten kalem
bulaştı sayrılık ateşine gölgem
yalnız aksanlı bir şehir gibi , gri ve sıradan


...

Bildirir Bir'i.
Temizler kiri.
Tıpkı biz gibi,
Haydır Ramazan.

...

Bir bir dökülür hatalarım avuçlarıma.
Dil değil, yürek konuşur şimdi:
Affet Allah’ım, affet beni Yarabbî…
Tevbe estağfirullah, tevbe estağfirullah,
Tevbe estağfirullah el-azîm.

...

Rahmetinle dolsun her hâne her saray
Mahzun kalpler sana ederken ilticâ
Şefkatinle sar bizi ya Şehr-i Ramazan

Minarelerde kandiller yanar geceye

...

Ölüler daima uyur
Sen kendi başını kayır
Hakkı razı ette kurtul

Ölüler ne desen duymazlar

...

ince bir ışık yanar Allah’ım.
Kalabalıklar susar,
yalnızlığım sana çıkar.

Ellerimi açtığımda

...

Bahar da gelse, kar da yağsa,
Sonbahar yaprakları
Sararıp düşse de dalından,
Toprağa karışıp faydalı gübre olsa da,
Sana biçilen rol hep aynı kalacak.

...

Dökülür günahlar bu kutlu ayda
Allah’ın nimeti nuru saçılır
Umulur felahlar bu kutlu ayda

Teravih safında omuz omuza

...

Çay bahçesine geldiklerinde ilk iş olarak çay ocağını yaktılar. Masaları ve sandalyeleri özenle yerlerine yerleştirip yeni masa örtülerini serdiler. Aslı hemen ses sisteminin yanına giderek günün ruhuna uygun, hafif bir slow müzik açtı ve adeta günün startını verdi. Hep birlikte kahvaltılarını yaptılar. Saatler onu gösterdiğinde reklamcı ekip stant hazırlıkları için geldi. O sırada Ebru Hanım da çay bahçesine uğradı. Ölçüler alındıktan sonra kararlı bir sesle, “Diğer hafta faaliyete geçmesini istiyorum,” dedi. Ustalar saygıyla başlarını sallayıp, “Tamam efendim, inşallah haftaya kalmadan yetiştiririz,” diye karşılık verdiler.
Tugtekin hâlâ çok heyecanlıydı. Müşteriler her geçen gün artıyor, çay bahçesine olan ilgi büyüdükçe istekler de çoğalıyordu. Kimi kuru pasta talep ediyor, kimi küçük kutlamalar ve partiler düzenlemek istiyordu. Masalar doluyor, kahkahalar rüzgâr gibi bahçeye yayılıyordu. Artık burası sadece bir çay bahçesi değil; insanların anı biriktirdiği, dostlukların çoğaldığı sıcak bir buluşma noktası hâline gelmişti.
Artan ilgiyle birlikte yeni ekip arkadaşlarına ihtiyaç doğmuştu. Ebru Hanım bu yüzden yerel radyoya bir ilan verdi. “Bizimle çalışmak ister misiniz?” sloganıyla yayınlanan duyuruda, bay-bayan gençlere istihdam sağlanacağı anlatılıyordu. Çay bahçesinin sıcak atmosferine uyum sağlayacak, güler yüzlü ve enerjik insanları arıyordu. Herkes merak içindeydi; yeni gelecek kişilerle birlikte bahçenin daha da büyüyeceği, kahkahaların ve anıların çoğalacağına inanıyorlardı.

...