Sadece kelimelerin gücüne sığındığım,
Binlerce şiirin bağrına uzanmış tüm gençliğim...
Vazgeçemediğim, unutamadığım, biriken tüm meseleler yorgun.
Sere serpe uzanmış sanki,
Her biri bir şiirde ağlar, sızar geceden kalırken.
Zamanı tutup, elle çeker gibi zikirlere zerk eder
Hoyrat bir elle budanmış umutlar.
Susturamadığım; yetimliğin gölgesinde yalnızlık ile sınanmış bir çocuğun kimsesizliği gibi sonralarım.
Sonra diyerek ertelenen onlarca yığılmış hayalin,
Küskünlüğü ile baş etmeye çalışan yılgın bir kayıbım ben.

Ve şimdi avuçlarımda, tutulmamış sözlerin külü,
Gözlerimde çoktan susmuş mevsimlerin izi,
Ne kadar sonra dediysem, biraz daha eksilen hayat.
Ben, kendine geç kalmış bir ömrün son mısrasıyım,
Tamamlanamayan bir şiirin acıtan yarımlığı,
İmkansız aşkların kalbe bıraktığı o soğuk mührü gibi.
Mediha S. U 10.09.2026