Anladım ki kirve; insanı sırtındaki hançer değil, o sığınağındaki ayaz öldürürmüş..."

Sırtımı dayadığım o kalın, o yıkılmaz sandığım duvarlardan sızdı ilk soğuk.
Hani o gölgesinde soluklandığım, canımı emanet ettiğim ulu sığınaklar var ya;
En sessiz, o en amansız fırtınanın ortasında dağıldı birer birer.

...

Kırılmasın diye gövdesi umudun,
Yerden topladım bütün kelimeleri.
Ne rüzgâra eğildim ne sese,
Söz verdim kendime dünden beri.


...

Söz bacak gibidir dengeli, eşit, sağlam; iki insan arası bir mesafe ölçer, iki uçurum arası bir köprü kurar. Biz dik durmayı da, o duruşu bozup yola çıkmayı da aynı sarsıntıyla öğrendik. İlk adımla toprağın ağırlığını, ilk hevesle o ağırlığın altında ezilmeyi tattık. Şimdi nerede dursam, yorulan dizlerimin ağrısı çöküyor geçmişime. İki adım arası ne kadar sürer? Bizi ayakta tutan şey o sarsılmaz dengemiz mi, yoksa içimizde biriken o dilsiz yıkım mı?

Bakmayın herkesin durmadan bir yerlere koştuğu bu meydanlara. Herkes yürüyor şimdi, bastığı toprağı inciterek, nereye gittiğini bilmeden savruluyor gürültüyle. Oysa adımların bir tartısı vardı eskiden; içten süzülür, vicdana çarpar, öyle yerleşirdi sokağa. Kimse farkında değil ama yönümüzü kaybettik biz. İçimizdeki o kesif kışı, o ağır yükü taşıyacak ne bir takat kaldı ne de bir durak.

...

Bazı insanlar vardır,
omurgalarında eski depremlerin tortusunu taşırlar.
Yürüdükleri her sokak,
çoktan batmış bir kıtanın kıyısına çıkar.
Alnına değen ilk rüzgârla başlamadı hikâyen.

...

Omurga çıplak
Eski bir tırnağın kazıdığı kirdir o.
Burada sönecek yangın,
göğe gidemez duman,
toprağın unuttuğu dille

...

İki metreye sığan beden kocaman evreni istiyor
Hatta cenneti dahi istiyor
İki lokmaya tok olan miden
Herşeyi doldurmak istiyor görmeden
Gerçekleri hayallerle harmanlayıp

...

Acemi bir kasap edası
ve de tecrübesiyle
kendi kemiklerini temizledi insan
Dik duruşunu yitirdi

...

önemlidir.

Omurga
sizi dik tutar.


...

duvara yaslanamıyorum
her cümlem düşüyor içimden
bir sandalyenin bacağını kırar gibi

gece, ağzımda çürük bir sakız

...

Adınla başladım güne,
bir gün değil —
ömür,
hayatım bu gün olsun.


...