Görmeyen gözlere yazıklar olsun.
Kıskançlık yüzünden hakkı ketmeden
O çirkin sözlere yazıklar olsun.

Sac üstünde ekmek gibi eviren

...

Beni sensizlikle savaştırma..!
Ben sen olmuşum şu yalancı dünyada
Ne yapsam olmuyor, sevgine tutsak yüreğim..!
Anladımki ben bende değil sendeyim
Sensiz nefes alamıyorum

...

Suçlu kimse hesap soracak beyler.
Açılımla uzaklaştın gerçekten.
Yüz verince kudurdu bu köpekler.

Bu al bayrak şehitlerin kanıdır.

...

Seni Ne kadar Çok sevdiğimi,

Sana Bakarken 'Fenerbahçe' yi Tribünden Seyreder Gibi Olduğumu..


...

...

Ellerimden aldığın yıllara yazık olur.
Bunca seneden sonra burada ayrılırsak
Gözlerimden çaldığın yıllara yazık olur.

Yıllar önce elimi kolumu bağlamıştın

...

Nə yazdımsa xəyalıymış,
Duyulunca dünə döndü.
Alnımdakı qırışlara,
Saçımdakı dənə döndü.
*

...

Uyuyan kalplere sevginin resmini çizsem
Kirlenmiş saçları yıkayıp tarayıp örsem
Benim bu yaptıklarımı kim görür kim anlar

Akıllardan geçenleri anlatıp söylesem

...

Sizin ölüm haberinizi ilk duyduğumuzda anlayamadık neler olduğunu. Ya da anlamak istemedik. Çünkü sizin bir ayda kazandığınız para ile aldığımız telefondan öğrendik ölüm haberinizi. Sıcacık evimizde düşünmedik istemedik sizin yer altında ne kadar üşüdüğünüzü. Bir avuç kömür için harcadığınız ömrü anlamamızı beklemeyiz bizden. Bizler sizin yer altında çektiğiniz acıyı anlayamayacağız.
Aileniz saatlerce aç susuz bekledi sizleri, rabbim hesabını sorarsa şahidiz. İlk anlar asla sizin öldüğünüzü düşünmediler, düşünmek istemediler. Oysa yine hakkını helal et diyerek çıktınız evinizden ve bugün de dönemeyebiliriz diye sarıldınız çocuklarınıza, onlara tekrar kavuşamayacağınızı düşünerek. Siz yer altındayken onlar da sizinle ölmeyi düşündüler bizler yine şahidiz. Zaman ilerledikçe ümitleri azaldı. Âmâ ya sağ çıkarsa benim babam, eşim dedi eşiniz ve sünnet davetiyesi cebinde olan çocuğunuz. Sizden bir haber alamadılar saatlerce….Saatler geçtikçe ümitleri de azaldı. Ve en son cesedine bari ulaşsam dediklerine şahit olduk. Gözyaşları yer altındaki yangını söndürmeye yetmedi.
Sağ çıkanlarınız beni bırakın Hasan’ı alın onun eşi hamile ben ölsem de sorun yok dedi. Ambulansın sedyesine yattığında botumu çıkarayım mı sedye kirlenmesin diyenleriniz oldu. Sağ kurtulup tekrar çalışacağım kredi borcum var diyenleriniz oldu. Biz ise yaşanılmaz bu ülkede deyip yine hayatımıza geri döndük. Hayatın telaşı yeniden sardı tüm bedenimizi.
Yine sizin hayatınızın bir karesine ortak olmayan insanlar sizin üzerinizden rant sağlayacak. Yine yürüyecekler sizin bir ömür boyunca sahip olamayacağınız sermayeyi kol saatinde taşıyanlar. Sizi dinlemeyen anlamayanlar sizin üzerinizden, ölümünüz üzerinden siyaset yapacaklar. Bizler sizleri hiç görmedik. Bizler fark edemedik. Çünkü hep yer altındaydınız. Ramazanda yaptığınız iftar ve sahur sofralarında tanıdık bizler sizi. Ve tanışıklığımız bundan öteye geçmedi. Öldünüz anlamadık. Anlayamayacağız ve kısa süre sonrada unutacağız. Sizler bir avuç (k)ömür için girmiştiniz yerin metrelerce altına.
Biz sizi göremedik. Evimizde ısındığımız doğalgazımız vardı bizim. Bizler her gün evden çıkarken helalleşmenin ne demek olduğunu anlayamayız. Beklemeyin bizden ahirette size komşu olmamamızı. Biz yerin yedi kat altında yanarken siz hak ettiğiniz adaleti ahirette sağlayacaksınız.

...

Nihayetsiz yolcularla bir kervan geçti bu şehirden
Kederin de siyahı makbuldü oysa
Sen tüm renklerimle siyahımı da alıp gittin buralardan
Geriye kalan bembeyaz kağıda yazılacak bir cümle
Yazıklar olsun(!)

...