Yıldızlar, ay ve güneş
Kol kola bir vuslatın peşinde
Şems Mevlana’sına kavuşma yolunda

Yol korkar onu yolundan etmekten

...

____________”Gel, yine gel! Ne olursan ol, yine gel!
____________İster kâfir ol, ister putperest ol, ister Mecusi
____________istersen yüz kere bozmuş ol tövbeni…
____________Yine gel! Bizim dergâhımız umutsuzluk

...

Sanki post üstünde sağdı Mevlana.
Bulut sardı gönlümdeki gökleri,
Özümden gözümden yağdı Mevlana.

Dualar içinde gark olmuş nura,

...

...

Ney oldu bu kalp, vuslat için ötmedeyiz,
Lafzâi Celâlden şevk alıp gitmedeyiz
Mevlâm bizi Mevlânâ’ya yâr etti şükür;
Döndükçe semâzenler, alev içre ney’iz!..


...

Alabilene hazreti mevlana
Sır olup söylenen söze gizlenmiş
Bulabilene hazreti mevlana

Yanılmaz gidenler o nun izinde

...

Bir ses uyandırdı hayata beni.
Sevindim, yüreğim Onun avcunda,
Yıkamış bendeki kirli bedeni...

Düşündüm, zamanın ağlayan yüzü,

...

Belh şehrinde doğdu sevgi güneşi,
Dünyada benzeri bulunmaz eşi.
Mümine Hatun’un gönül neşesi,
Gönül bahçesinin yazı Mevlana…


...

Mevlâna’nın babası Belh Şehrinin ileri gelenlerinden olup, sağlığında “Bilginlerin Sultânı” ünvanını almış olan Hüseyin Hatibî oğlu Bahâeddin Veled’tir. Annesi ise Belh Emiri Rükneddin’in kızı Mümine Hatun’dur.
Sultânü’I-Ulemâ Bahaeddin Veled, bazı siyasi olaylar ve yaklaşmakta olan Moğol istilası nedeniyle Belh’den ayrılmak zorunda kalmıştır. Sultânü’I-Ulemâ 1212 veya 1213 yılllarında aile fertleri ve yakın dostları ile birlikte Belh’den ayrıldı.
Sultânü’I-Ulemâ’nın ilk durağı Nişâbur olmuştur. Nişâbur şehrinde tanınmış mutasavvıf Ferîdüddin Attar ile de karşılaştılar. Mevlâna burada küçük yaşına rağmen Ferîdüddin Attar’ın ilgisini çekmiş ve takdirlerini kazanmıştır.

Sultânü’I Ulemâ Nişabur’dan Bağdat’a ve daha sonra Kûfe yolu ile Kâ’be’ye hareket etti. Hac farîzasını yerine getirdikten sonra, dönüşte Şam’a uğradı. Şam’dan sonra Malatya, Erzincan, Sivas, Kayseri, Niğde yolu ile Lârende’ye (Karaman) geldiler. Karaman’da Subaşı Emir Mûsâ’nın yaptırdıkları medreseye yerleştiler.

...

Uzaklaşmak ister gibi yalnız kalışların,
Gözlerin kadar kara mı hayat?
Neden suskun bakarsın, aynalara,
Korkun kendinden mi?
Anlatamadıklarınla mı boğuldun?

...