onu nasıl anlatsam bilemem.
Bir kuş gibi kanatlanıp,
uçuyorum gökyüzünde...
Gözlerin değdiği yerlerde
bahar erken açıyor yapraklarını,

...

Birbirimize değmemişti ellerimiz
Sözlerimizi duymamıştık
Duysak da anlamazdık
Lisanlarımız farklıydı...
Ama

...

Gözde yaş tükenmez birgün gülemem
Mahşer ateşinde yanma dilemem
Yorgun menzilimde durak eyleme.

Kalbinden içeri bir daha girmem

...

Kuşkonmaz, sebze olarak yenen ve süs amacıyla yetiştirilen çeşitli bitki türlerini kapsayan bitki cinsi.
Hepsi de Asparagaceae familyasının cinsinde yer alan bu türlerin yabanilerine dünyanın ılıman bölgelerinde sıkça rastlanır.
Kuşkonmaz en iyi besince zengin, kumlu ve gevşek topraklarda yetişir. Haziran-Temmuz ayları arasında yeşilimsi sarı renkli çiçekler açan, 50–150 cm boyunda, çok yıllık otsu bir bitkidir. Sulak, kumlu ve killi, kuvvetli topraklarda, ormanlık yerlerde yetişir. Gövdeleri dik, yeşil düzgün yüzlü ve yaygın dallıdır. Dallar dalcıklara ayrılmış olup, ince, yeşil renkli, 3-6 tanesi bir aradadır. Yapraklar küçük ve zarımsıdır. Çiçekler teker teker veya çift olarak yaprakların koltuğunda bulunur. Erkek çiçekler 6 parçalıdır. Meyveleri kırmızı veya siyah renklidir. Kuşkonmaz tohum veya pençeden üretilir. İlkbaharda ekilir. Tohum ekiminden ilk hasada kadar geçen süre dört yıldır. Bir kuşkonmaz tarlasından 20 yıl verim alınabilir.
Eğer bir kuşkonmaz bitkisi hasat edilmeyip doğal haline bırakılacak olursa 170 santimetreye kadar boylanır. Dalları kaplayan ince, iğnemsi yaprakların ardından küçük, sarımsı çiçekler açar; çiçekler daha sonra kırmızı etli meyvelere döner.
KUŞ KONMAZ

...

Sokak lambaları, unutulmuş bir fikrin titrek dipnotlarıydı.
Kaldırımlar, yorgun bir medeniyetin suskun sayfaları;
Rüzgâr ise kadim bir hatıranın usulca aralanan perdesi.
Ben o saatlerde,
Zihnimin en derin sathında

...

ah! kızıl kıyamet fırtına
safran sarısı bu göç yolları
şimdi çoğul açar kasırga gülleri
uğultusu can yakar yıkar dağları


...

Çalsın omuzda davullar.
Açın; saçılsın bavullar.
Vur parlasın çal oynasın.
Yıkılsın sesten avullar…

...

Haberci bir kuşun kanadına, takılıp gelmiyor yağmur,
Toprağın bir damla suya bile dili damağı kurumuş,
Geçip gidiyor gözümün önünden, bir başına kalmış esmer günler,
Yalandan sararıp açıyor, yeni günlere güneş,

...

sessizliğin çarpıntısına
gözlerimdeki uykulu bekleyişe
*meğer kimse, beklemiyormuş kimseyi*
ama kuşlar!


...

sabahın körü
geceden kalma bir uykunun içini oyan gözlerim,
karışık rüyaların içinden geçerek uyandım.

...