Sizin ölüme dönersek, ne bilinmez bir diyardır bizim için
ne de korkulacak bir bitiş
Bu esintilerin bilindik dağları okşamamış olması her ne kadar sıradan yapsa da
konuşmalı
Söylemeli aynı sesin, ayrı duyulduğunu

...

Çöksün, kana doymuş toprak üstüne.
Sorsun, yetim hakkı bilmez galibe,
Denk mi tacı, çiğnenmiş kemiğine.

Sülük gibi dişlenince beyinler,

...

günler gelir geçer
mevsimler, mevsimler, mevsimler...
değişir her şey zamanla
tek bir şey değişmez oysa

...

günler gelir geçer
mevsimler, mevsimler, mevsimler...
değişir her şey zamanla
tek bir şey değişmez oysa

...

Güneşin ışıltısı gözlerimize vuruyor ışıltılı yıldız yıldız parlayan gözlerimiz kısalıyor, bizim güneş gibi aşkla doğan gözlerimiz elbet kalbime desem eksik kalır her lafız. Bir hayli esen muazzam rüzgar kokunu getiriyor, yine günlerden bizi biz geçiyor. Aradığın ne varsa biziz sevgilim, dahası gözlerinin alası gönlümün devası deyişlerine ne demeli ise ondan! Güldükçe gülüyorum, seyrine karşı manzaram yine doğa ve sevgili hayalin ile karşı karşıyayız. Konuşsam belki! dinlemez amma velakin yazdığım, satırları defalarca okursun gibi bir his ile sessizlik aşinası ruhumuz lal olur. Tanımadan özlemin tanımı bu olsa gerek, metnin dilinden sevdalanmaksa sevdalıyım diye haykırmak gerek bilinmeze sevdalıyız elbette Kehribar. İnan bize huzur veren kitapları ve yürek yüreğe kahvemiz çayımız ve kelamımız olmalı bilirsin. Mizahı çok olan yüreğimi en çok nelere önem verdik ise bizi orda yok ettiler. Sevdiğimiz her şeyi yok etmek gibi eylemler doğru değil biliyorsun.
'İnsan sevdikçe, sevildikçe var olur' yanıma erkek sinek kondurmaz hallerini bırak sevgilim. Dediğimi var say belki kıskançsın. Ben kendi kendimle zaten gerektiği yerde Malkoçoğlu olan biriyim. Sevene can feda sevmeyene elveda ilkesini benimsemiş hallerim ile kimseden üstün ve kimseden altta olma gibi bir eylemlerim de yok. Denge esasına denk kendi halindeliğini hayran çoğu zaman sıra dışı marjinal yaşam tarzını benimsemiş düşüncelerim ve düşlerim ile sen/im. Seni bana zaman getirecek diye diş bilelemek doğru değil, varsa yüreğin ebedi ezeli sevgilim barikatları yık hedefe doğru koş koşabilirsen.
Çok bekledim "İnan" deyişlerini anımsıyorum ve sanki duyuyorum. Fazlası ile başkalarını dinleyişlerim bir pişmanlık idi sevgilim deyişlerine yürek vermiyorum. Neden mi? çünkü benim lugatımda pişmanlık yok ve olmayacak da neyi neden niçin yaptığımı biliyorum. Gerisi umrumda değil... Herkesleşme herkesten ayrı ve özel ol sözüne önem arzederek yaşamak en güzeli herkes yapıyor, herkes seviyorlardan uzak olmalı insan çokça kendi ruhuna yakın olmalı varlığını sevmeli mesela herşeyin... İnsan, hayvan, iyi niyet sevmeyenler arasında ne kadar, huzur bulabilirsin ki, insan o yüzden belki her şeyden kaçışım. Bana dönen yan bakışın hayali olsa dahi sağ kaşımı kaldırıp hım etkileyici bir o kadar aşıklığına aşina bakmak fevkaledenin fevkinde demeli mi? Dedim bile metnin dilinden sarılmanın uzaklığına yakınlaşmanın efkarı bastı yanakların al al oldu dur dur öylece dur karşımda Kehribar ömrüm boyunca yürekten yüreğe seyredeyim o asil duruşunu muazzam aşık bakışlarını biliyor musun seni hayal ederek yaşamanın mutluluğuna erince İnan gerçeğinin bana koşarak geleceğini hissediyorum. Yahu Kehribar sen de kimsin ey beyzade hangi devri alemin kralısın gönlümün muazzezi böyle bir aşka şahit oldu mu acaba?
Dünyada bilmiyorum olmayan birinin varlığını yazmak bana nasip oldu galiba Kehribar amma velakin dünyanın diğer ucunda olsan da benimsin diye haykırışların doğuyor ve anımsadığımı var sayıyorum ruhuma hani seninimse sen neredesin beyzadem?..

...

Göğe germeye dur allı ak bayrağı
Sır kalemle yazılı erler adı mübarek sanı
Hangi köprüleri yaktılar hani yangın ellerinde mi?
O nurlu iman, heba eder pas ateşini.
Şafak sökerken tan yerini kollayana!

...

Tefekkür eyledim Hakk’ın işini
Bir şu Arz’a baktım bir Gök kubbeye
Varlığını gördüm her bakışımda

...

Gök kubbe altında neler-neler oluyor
Daha açmamış tomurcuk güller soluyor
Koyunlar meleşir körpe kuzular ölüyor
Bu nasıl bir hayattır akıl sır ermiyor.

...

kendimden habersiz bir tutulma yaşıyorum
göz pınarlarımdan süzülürken hüzün
gitme kal diyemiyorum
kendi iç sesimle kendime

...

bundan sonrası artık sensizlik
pencerede kör güneş
ve sağır yıldızlar
en azgın ırmakların kaynağı ta yüreğin
kenarından al sabahı

...