Bir kadının yeniden evlenmesi, onun ilk kocasından nefret ettiğini gösterir. bir adamın yeniden evlenmesi, onun ilk karısını çok sevdiğini gösterir. oscar wilde

Kır Şiirleri

Aşağıda 1,500,000'dan fazla şiir başlıkları arasından "Kır" terimini içeren şiirler listelenmektedir. Kır ile ilgili şiirler "kayıt tarihine" göre listelenmektedir. Şiirlerin "Kır" ile ilgili alakalı olup olmadıkları sistem tarafından otomatik belirlenip içinde aradığından konu dışı bazı şiirler listelenebilir. Kır ile ilgili " 10734 " şiir aşağıdadır.
Sana benzer bir mevsimde kaldım,
Ne tam bahar oldun
Ne de kışın cesaret ettin gitmeye.
Gökyüzü gibi sustun,
Bulutlandın ama yağmadın.

...
Devamını oku »
Sizleri anlatan düşüncelerde
En güzel sevgilerde
Sen yaz dersin de,yazmaz mı?
Söyledim ya,kalemi kırık Şair


...
Devamını oku »
Geceyi böldüm kendimden bir parça düşsün diye
Yandım ama kül olmadım sınansın diye
İnsan bazen kaybolur kendini bulsun diye

Zaman ağır bir kapıydı yüzüme kapandığında

...
Devamını oku »
Söyle hangi dil konuşmasın
Yanan yürekler susmasın
Seni de,yazmayan kalem kırılsın

İsterse kimse tanımasın

...
Devamını oku »

Burası kırkıncı fırın, burada hiç ekmek bitmez
İster hece, ister serbest, hiç bir emek boşa gitmez
Bin tane şaheser pişer bin birine hamur yetmez
En güzel!.. olmaz burada, güzelin güzeli çıkar

...
Devamını oku »
BarutCan

İnsan dermansız derdini kime söyler
Duamız kime ise dermanı verecek o dur

...
Devamını oku »
Ben bu hayatta
en çok
kendime geç kaldım.
Herkes bir şey olurken
ben idare etmeyi öğrendim.

...
Devamını oku »
Hep benim yüzümden hep benim!
Bu aşklar, tükenişler, serzenişler..

Hep benim eserimsiniz

...
Devamını oku »
Çocukken ona uzun uzun bakardım. İnsan bakınca bir şeyler anlatmasını bekler ya, o sandalye de öyleydi. Konuşmazdı ama sustukça içimi doldururdu. Annemin yorgun elleri, babamın sessizliği, evin içindeki o görünmez ağırlık… Hepsi sandalyenin gölgesinde toplanırdı. Kimse ona tam oturmazdı. Oturan mutlaka dengesini kaybeder, hafifçe sallanırdı. Annem hep “dikkat et düşersin” derdi. Ama düşmekten çok, orada kalmak korkutucuydu.

Ben yere oturmayı severdim. Sandalyenin tam karşısına. Onunla aynı hizaya gelmek isterdim belki. Küçükken bile şunu hissederdim: Bu evde herkes bir şeyleri eksik yaşıyordu. Babam kelimelerini, annem uykusunu, ben ise kendimi. O sandalye de ayağını. Kimse kimseninkini tamamlamıyordu.


...
Devamını oku »
ve kar
okulun damının omzuna
yavaşça konuyordu.

Odun sobası yanıyordu

...
Devamını oku »

İlk 39 40 41 42 43 44 45 46 47 Son
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL