Bu sevda yüzünden çektiğim yeter
Şu yalan dünyada gülmek isterim
Senin yüzünden yar öldüğüm yeter
Bir ömür huzurlu olmak isterim


...

​Gülmek bulaşıcı bir hastalık gibidir,

Gülmek iyi olmanın sembolü gibidir.
Gülerek etrafımızda neşe saçarız,
Böyle bulaşıcı hastalığa can kurban.

...

Gülmek benim neyime…
Ben en son ne zaman içten güldüm, hatırlamıyorum bile. Dudaklarımın kıyısına değen o sahte tebessümler var ya… işte onlar sadece insanlara “iyiyim” yalanını anlatmak için. Oysa içimde susturamadığım bir fırtına var. Ne zaman biraz gülmeye kalksam, içimden bir ses çıkıp “senin neyin eksik ki güleceksin?” diye soruyor.
Gülmek benim neyime…
Benim payıma düşen hep susmak oldu. İçimde büyüttüğüm acılarla konuşmak, geceleri yastığa sessizce dökülen gözyaşlarıyla dertleşmek… Herkes kahkahalara karışırken ben kendi içimde dağıldım.
Bir zamanlar ben de gülerdim. Hem de öyle içten, öyle hesapsız… Ama hayat en çok gülen yerimden kırdı beni. Şimdi güldüğümde bile içim kanıyor. Çünkü bilirim; benim gülüşümün altında koca bir eksiklik, koca bir yokluk yatıyor.

...

Kabullenmişti olanları
``Sus`` dedim,``konuşma``

Ayaklarım yorulasıya kadar
Dolaştım görmediğim

...

Geceden kalan bütün kırıkların
Çiy damlasına dönüşmüş olsun.
Yüreğinin kıyısında
Kayıpların değil, umutların yürüsün...


...

Sana gülmek yakışıyor
Tebessümün, inan özel
… Sana gülmek yakışıyor
… Gülmek sana yakışıyor


...

Felek benim yollarımı bağladın
Garezin ne bana gülmek mi senin
Yaktın yüreğimi sinem dağladın
Maksadın bir çare bulmak mı senin


...

Ömür boyu hep çektirdin
Hep ağlattın güldürmedin
Gülmekten umudum kestim



...

Güle gülmek yaraşır bülbüle sevmek düşer,
Mor dağların yamacı gariplere yol değil.
Kardan adam yaşarsa Yaz'ın hali hal değil.
İlkbaharda Kardelen, Kış'ta lâle gül yaşar.

...

Yoksa yakışmaz sırıtmak ne ana ne zamana
Öyle ya
Dünya öyle bir han ki
İçinde bir yar besler
Yüreği kor ateşten

...