adem ile başlar insanın varoluşu
günah örgülü bir yaşamdan geçer
dünyada sürekli doğum ve ölümlerle bir döngü vardır.
kıyametin kopacağını bilerek yaşamaya devam eden insan , tende koparır kıyametini, candan can gider.
anneden başkası öleyim demez senin için onun merhameti tek sığınak
kefensiz Ona giderken, ruhlarımız, tutacak bir el arar korkuyla O ise bize şah damarımızdan daha yakındır, hiçbir şey ondan gizlenmez.
sırat bu dünya ile diğer dünya arasında kurulur, Rabbim isterse geçilir ordan.
Senden ilk defa böyle bir şiir okudum, bütün bir varoluş ve yokoluş hikayesini ve sonrasını , muazzam bir estetikle anlatmışsın, ustaca, kelimeler gerçekleri vurgularken, dünyanın bu döngüsünü, yaratıcının yüceliğini harika bir şekilde şiire döndürmüş şairim, çok güzeldi, dünyadaki en büyük gerçeği haykırmış yüreğin ve şiir, saygı ve sevgi ile.