Ben Ankara doğumluyum. Biz dört kız kardeşiz. Babam ve annem bizlerin üzerine çok düşerdi fakat annemle babamın kavgaları hiç bitmezdi. Aslında babam annemi çok seviyordu ama anlaşmazlıkları da çok fazlaydı. Anlayacağınız çocukluğumuz bir tarafı güzel, bir tarafı buruk geçti.

​Gençlik çağımda, henüz 15 yaşındayken aynı mahalleden bir delikanlıya aşık oldum. 4 yıl flörtleştik. Tabii şimdikiler gibi gezip tozma yok; bakışmalar, mektuplaşmalar ve bakkala çıkınca 1 dakikalık konuşmalar... Bu şekilde 4 yıl geçti. Daha sonra askerlik zamanı geldi. Askere gitmeden önce nişanlandık. 18 ay asker yolu bekledim. Tabii bu arada 3-4 defa sürpriz yapıp gelirdi.

​Askerlik macerası bitti, evlilik hazırlıkları başladı. 13 Temmuz 1996’da evlendik. 1997’de bir oğlumuz oldu. Oğlum henüz 7 aylıkken Kuşadası’na taşındık ve zamanla bizim de kavgalarımız çoğaldı. Öyle böyle kavgalar değildi... Çocuğum o ortamda büyüdü, çok kötüydü. Şimdiki aklım olsaydı çocuğuma o günleri asla yaşatmazdım, hâlâ kendime çok kızıyorum. Birkaç kez ayrılmayı denedik ama olmadı.

...

Neden böyle boynu bükük durursun?
İçinde biriken bu ağır sözlerin,
Söyle ki gönlüme bir teselli bulunsun.

​Gülümsemek varken en güzel çağında,

...

Karanlık gecenin sabahı yakın.
Eğme hiç yere o masum başını,
Umut tükenmez, sakın ha sakın.

​Dünyanın yükü ağır gelse de sana,

...

Yastığımızın altında yeni pabuçlar...
Gözümüze uyku girmezdi heyecandan,
Sabah olsun diye beklerdi çocuklar.

Güneş doğmadan uyanırdık neşeyle,

...

Sokaklar birer oyun alanı, bulutlar pamuk şeker.
Kocaman insanların taşıdığı o ağır yük,
Bir tebessümümle erir, bir sarılmamla geçer.

​Ağaçlar bana el sallar ben koşarken sokakta,

...

Güneş sana gülümsüyor.
Kuşlar konmuş pencerene,
"Günaydın küçük dostum" diyor.

​Çantanda renkli kalemler,

...

Cebimizde renkli bilyeler vardı.
Biz henüz zamanı öğrenmemişken,
Güneş senin saçlarında doğardı.

​Mahalle bakkalından aldığımız gazozun,

...

Ben seni severken aynı çocuk gibiyim
Küçük bir gülüşünle unuturum dünyayı
Şöyle aşk ile bir bak bana vallahi yeter
Gökyüzünü alırım avuçlarımda taşırım.


...

Henüz dizlerinde oyun tozu,
avuçlarında güneş,
ceplerinde umut vardı.


...

......... ÇOCUKKEN .........

Ellerim koynumda çaresiz yıllar
Yıllarım çaresiz geçmiş çocukken.
Geçmiş çaresizlik bilinmez hâller

...