Tozlanmış defter kapağına düşmüş
İçten içe dürter sineyi
Öksürten yaştayım artık
Çekinirim kendimden
İçinde

...

Nerde bir ceviz görsem, hep taş atasım gelir!
Akarsu kenarları, beni seçmiş olmalı;
Bir salkım söğüt görsem hemen yatasım gelir…

Cam gibi berrak sular, taşa çarpar kırılır!

...

Bizleri “şiir severler” olarak bir araya getiren, sevgili gönül dostlarım. Uzun bir aradan sonra, yine bazı duygularımı satırlara dökerek, bu duygularımı sizler ile paylaşmanın ve bu vesile ile de, sizler ile bir defa daha beraber olmanın; keyfini, zevkini ve sevincini yaşıyorum.
Sizlerin; neye, nasıl ve hangi duygular ile baktığınızı, elbetteki bilemem. Ben ise; neye, nasıl ve hangi duygular ile baktığımı, aşağıdaki şiirim ile dile getirmeye çalıştım. İnsana yaratılışında bahşedilen, ayrıca arayıp bulması tavsiye edilen ve bulması için de, yolları ve yöntemleri “DİN” denen “İLÂHİ EMİR VE YASAKLAR” çerçevesinde sunulan bu “BAKIŞ ÇEŞİTLERİ” bana göre aşağıdaki şiirdeki gibidir.
Ya size göre nasıldır? Bu ilâhi lütfu ve müjdeyi.. hiç durup düşündünüz, hiç bu konu içinde kafa yordunuz mu? Veyahut da, sizler de bu konuyu; ara sıra düşünüp, bu konuya da biraz kafa yormak ve zaman ayırmak ister misiniz?


...

Bir şehire bir köye bir sokağa
Ait olduğu yerden bakar güneşe aya
Zihninde oluşan yerle bakar dünyaya

Doğup büyüdüğü yerle doldurur zihnini

...

Küçümseyip az görürmüş
Başkasının tavuğunu
Gâh sülün gâh kaz görürmüş

Bizleri kırarız bizler

...

Aynadır, kişinin işine bakın.
Âlemi kandırdım sanır kimisi
Yüzüne, gözüne, kaşına bakın.

Menfaat üstüne yalan dünyası

...

Yıllar çok acımasız olsa da ne yazar ki
Yaşamaktan o keyfi aldırana bakmalı.
İnsan durup duruken neden parlar kızar ki
Uyuyan devi şaha, kaldırana bakmalı.


...

Gönle girmesin bilmez, fikri sabit yapısı.
İnsan var yürek safir, parlar gönül sırçası.
İnsafsız hırslı olur, çalınır mı kapısı?..

Tepeden esen yelin havasından geçilmez.

...

gelip, geçer
Dünya fani.
Aramak,bulmaya
Tabidir.
Aradığın ne?

...

Üç öğün sana fazla, bir öğün yemekle dur !
Kuş uçmuş kervan göçmüş, sen hala buradasın.
Aldığın nefes zarar, günü güne ekle dur !
(Onuncuköylü)

...