bülbül ah-u zarda can pare pare
söz dinletemedim o nazlı yare
ferman yazmış, kalem kırmış ne deyim

mektup göndermiyor postalar küskün

...

aklımın en müstehcen girdabında durur an

...

özgürlüğümün deniz kenarında
yıldızların altında
uzun gecelerde
sensizliğim demi


...

Bazen mutluluk olsa da yaşamda
Acıların var olduğunu biliyoruz
.
.
.

...

Kaldırımlara çarpıyorum sevda sokağından geçerken
Karanfil topluyorum seni düşler bahçesinde beklerken
Zamanın en uçurum kıyısında yaşıyorum sen gönüldeyken

...

Gül bahçesi gönlüm, sevdikçe sevildikçe
Ne güller açarsın, inan çok günahkarsın

Gül bahçesi gönlüm, çok yanarsın yakarsın

...

sere serpe uzanmış Emirgan
laleler küskün bakıyor yüzüme
bize mi özendiniz diye
seni sordular biraz önce
yüreğimdeki kamburu gösterdim gizlice

...

Ne farkı var toprağın yanmış kavrulmuş çölden
Sarılma şu dünyaya kimselere kalmıyor
Toprağa düşen çınar sanma devrilmiş yelden

Her insan bir çınardır sarılır saçakları

...

Sonra bir sağanaksın.
Zihnim göle dönüşüyor,
İçinde boğulmama izin verme!
Sayıklamalarıma doğru ilerle,
Solmuş bahçemden geç

...

yanımda kimse yok.
gök yüzü kapalı, ne aydınlık ne karanlık tuhaf bir renk, koyu griye benziyor, daha çok da siyaha yakın. Sert bir rüzgar esiyor. Rüzgar gittikçe serleşiyor. Sanki hiç durmayacak gibi; sanki herşeyi silip süpürecekmiş gibi hızlanıyor rüzgar. Ağaçların dalları ve yaprakları birbirine çarptığında şıkır şıkır sesler, uzaktan gelen kalabalık bir insan gurubunun sert alkışları gibi. Küçük ağaçlar yerlere kadar eğiliyor rüzgardan. Huzursuz bir karanlık örtmüş her yeri. Dünyayı... Bu başka bir karanlığa benziyor. Gece karanlığına hiç benzemiyor. insanlığı yutacak bir karanlık bu... Bütün dünyayı kaplıyor gittikçe. kara bulutlarla kaplı gökyüzü, ve kara bulutlaın arasından şimsek ateşten çizgiler açıyor. Sonra ardından daha güçlü gürültülerle her yeri sarsan patlamalar.

yağmur gittikce hızlanıyor. rüzgar daha da sertleşiyor. Ben bahçenin ortasındayım. duruyorum.

...