Amansız bir aşkın acı bir umutsuzluk içinde kıvrandırdığı kimseler gider, gözlerden uzak bulunan ağaçlıklı yollarda saklanırlar... vergilius

Ay Şiirleri

Aşağıda 1,500,000'dan fazla şiir başlıkları arasından "Ay" terimini içeren şiirler listelenmektedir. Ay ile ilgili şiirler "kayıt tarihine" göre listelenmektedir. Şiirlerin "Ay" ile ilgili alakalı olup olmadıkları sistem tarafından otomatik belirlenip içinde aradığından konu dışı bazı şiirler listelenebilir. Ay ile ilgili " 20959 " şiir aşağıdadır.
Adımların yok, izlerin bile üşüyor.
Ayrılık bir kelime değil artık,
Her nefeste biraz daha kayboluyorum.

Son kez sustu kalbim adını anınca,

...
Devamını oku »
Mutlaka yaşanmamış ukdeler vardır.

Bazen alınmamış bir hak,
Bazen geç kalmış bir adalet,
Belki de yaşanamamış bir an…

...
Devamını oku »
Icimi kapladi bir buruk juzun
Seni ben can bildim gittin ellere
Artik baskasini sevmekmi tovbe

Kalbim paramparca

...
Devamını oku »
Üşüyorum sensiz yar, geceler uzun.
Soğuk duvarlar gibi sessizliğim,
Adını anınca titrer ruhum.
Gel bana ateş ol,
İçim ısınsın, karanlık dağılsın.

...
Devamını oku »
Aydınlığım olmuşsun sen.
Sen benim doğru kararım
Aydınlığım olmuşsun sen.

Korkmam ki ben bundan sonra

...
Devamını oku »
Sev de silinsin gönlünün kiri pası
AŞK olsun evreninin anayasası
Sarıl güzelliklere dört elle
aksın şiirinin ırmağı
dostluk bahçesine

...
Devamını oku »
AYDINDA KIŞ OLMAZ Kİ
Ben kışa aşık oldum.
Ben kışa aşık oldum arkadaş.
Hani soba yanar ya çıtır çıtır odada
Tatlı bir sıcaklık yayılır.

...
Devamını oku »
Göğsümde ayrılığının yakıcı acısı duruyor.
Her gece adın dilimde bir dua gibi anılıyor,
Sessiz dumanlarda bile iç çekişim var.
Sana karşı sonsuz bir özlem içindeyim,
Sabrımın içinde bile senden kalan izler var.

...
Devamını oku »
Uzun yıllardan sonra
Bu gün ilk defa
Gülümsedim kendime aynada
Bağırıp çağırmadan

...
Devamını oku »
Çocukken ona uzun uzun bakardım. İnsan bakınca bir şeyler anlatmasını bekler ya, o sandalye de öyleydi. Konuşmazdı ama sustukça içimi doldururdu. Annemin yorgun elleri, babamın sessizliği, evin içindeki o görünmez ağırlık… Hepsi sandalyenin gölgesinde toplanırdı. Kimse ona tam oturmazdı. Oturan mutlaka dengesini kaybeder, hafifçe sallanırdı. Annem hep “dikkat et düşersin” derdi. Ama düşmekten çok, orada kalmak korkutucuydu.

Ben yere oturmayı severdim. Sandalyenin tam karşısına. Onunla aynı hizaya gelmek isterdim belki. Küçükken bile şunu hissederdim: Bu evde herkes bir şeyleri eksik yaşıyordu. Babam kelimelerini, annem uykusunu, ben ise kendimi. O sandalye de ayağını. Kimse kimseninkini tamamlamıyordu.


...
Devamını oku »

İlk 18 19 20 21 22 23 24 25 26 Son
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
ÜYELİK GİRİŞİ

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL