Ayrılık çanları çalıyor da,
Kafanın içinde yankılanıyorsa,
Soru ve cevaplar,
Kapının önünde hazır dursun,
Bir çift pabucun!

...

Hani derler ya
Bazen susmalar en ağır, en yüksek çığlıklarıdır insanın diye
Ben ikisini de beceremiyorum
Bir de şu var
Bazen yüreğim öyle derinlere sürükleniyor ki

...

Küçük bir el
Yabancı
Bir okadar içten
El nedir
Bendeki anlamını çoktan yitirmişken

...

Dediğine yediğine, unutma, elde değil dilde tat
Aç dolabına bir bak, sele sele nimet, tabak tabak
Fazlan var eksiğin yok, önce gözün tok olsun tok!
Tabağa az zeytin dök sonra afiyetle otur ye
Bozma dümdüz seyrini nasibinse bulur seni

...

Seyrettim ömrün baharını,
Avundum nice zamanlar.
Bahar geçti yaz geçti...
Şimdi Sonbahar ;
Nice yalanlarla avundu gönül.

...

Hercai yakalı köz ile beni
Gözlerimde artık sabrın son demi
Avutamaz kimse söz ile beni

Unuttum gülmeyi zalim ellerde

...

Üşümüşlüğümü sar
kiraz dudaklı bir mevsimden

...

Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu’nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin’in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909’dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani’nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

komşuluga bakarız
minafıklık yapanı
aramıza almayız

herif çalışır biz yeriz

...

Ne sevenlerime ne dostlarıma merhaba dedim onlara göründüm
Asi bir kuş oldum arzularımın peşinde uçtum gece gündüz nedensiz
Bir baktım elim gönlümde var olan heybem bomboş eyvah dedim ben öldüm
Dönemedim geriye yaralı bir kuştum vurdu beni bir avcı verilmiş hüküm


...