Geçen mevsim bir uçurtma düştü yanımdan. Dolanıktı ipimiz; yıllardır kördüğüm, kıyamamıştık çözmeye. Bir akşamüstü gevşedi bağ — öylece, bir cümlenin tam ortasında — ve düştü. Rüzgâr vardı oysa. Rüzgâr hep vardı. İlk kez o kadar uzun baktım göğe: Bir el mi yoruldu, bir avuç mu terledi, yoksa bir uyku mu döndü öbür yanına? Bağırdım sonra: "Uyan!" dedim, "madem tutamıyorsun, uyan da bitsin; kaldır kirpiğini, dağılalım, madem böyle." Sustum sonra. Ve gördüm: İp bir süre daha asılı kaldı boşlukta. Uçurtmasız, bomboş... Taşıdığı gövdenin gittiğini bilmeden. Nefesinde salınarak devam etti; eksildiğinden habersiz, öylece, arsızca.

Akşam iniyor yine; yatak gergin, çarşaf rampa. Uzanıyorum. Gözlerim kapanırken hep aynı uçuruma: Ya benim de içimde uçurtmalarım varsa? Ya ben kirpiğimi kaldırdığımda, bir yerlerde bir mevsim bitiyorsa?

...

“Ruhumun yırtık astarı”n günlüğü.
Her kelime, gizlemeye çalıştığım
ama dikişlerinden sızan bir acı.

Geceler dokunur en çok,

...

Yüz verdik astarını istiyorsun.
Bilemedim ki sen hangi damardın ?
Yüz verdik astarını istiyorsun.

Yarar sağlamaya mı çalışırsın ?

...

Gülüyorsun bıyık altı
Tabi ki de gülersin
Bugün
En sevinçli günün senin
Maaşı aldın

...

Alçak olduğunda , destek vermedim
Benki o'na çiçek , güller dermedim
-- Belli işte bunun , yüz'ü astar'ı
-- Düzeltmeye , al eline mastar'ı


...

İflah olmaz yüzü astar görmemiş
Biz sabrettik ekip görmüş gözü kör
İflah olmaz yüzü astar görmemiş

Baş ile ayağın yeri karışmış

...

Şair, Tanrı’ya sormuş;
“Tanrım, bir alın çizgisi kaç kat astar ister?”

Tanrı cevap vermiş;

...

Hava zemheriden hallice ve heryer ıslak.
Sararmış bahçemin üzerine gri çadırlar örtünmüş
ve ben uyurken toprak yağmura doymuş.
Bulutların seni sakladığı bugün,
pencereden yokluğunu izlerken farkettim de,

...

Dünyaya geldiğim günden bu yana,
Şeker başkalaştı, tuz başkalaştı.
Bir araya gelmez inekle dana,
Örme başkalaştı öz başkalaştı.


...

Bu dünyada herkes nefsi ile yaşar
Gözlerini aç bak neler var neler
Konuşan dillerde dedi kodu var

...