Aynur Engindeniz
13 şiiri ve 326 yazısı kayıtlı Takip Et

Böyle olur



BÖYLE OLUR

Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 30.8.2011 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

***Lütfiye SEVİNÇ’ e***




Bir rüzgar esti uzak dağda. Köyün birinde bir yaprak düştü ağaçtan. Sabah sıyırıp geçti tozlu tepeleri. Gün ışığı bütün çatıları öptü de geçti teker teker. Gök mavi oldu.

Bir kadın geri sıyırdı yüzüne dökülen Hacı Şakir kokulu saçları. Pazen geceliğini çıkarttı. Kırmızı entarisini giydi, mavi yazmasını bağladı. Kalkıp pencereden baktı sonra.

Çocuğun biri kaldırdı yorganı üzerinden. Belden aşağısındaki ıslaklığa baktı. Utandı. Ayak başparmaklarını sürttü birbirine. Sessizce yataktan sıyrılıp, üzerindekileri çıkarttı. Bir süre öyle çırılçıplak baktı yerdeki ıslak çamaşırlara.

Bir adamın bıyığına sinek kondu. Gıdıklandı adam, bıyıklarını oynattı. Sonra yavaşça açıldı gözleri. Tam ağzından tekerlemeli bir küfür çıkacakken pencereden bakan kadını gördü.

Serçe ürkek gözlerle baktı çatıda asılı mısırlara. İki kanat çırptı, bir çubuğun ucuna kondu. Korktu da başka şeyler düşünmeye çalıştı. Bir iki ağız öttü. Sonra sol kanadını kaldırıp altında bit aradı.

Kedi yorgundu. Bütün gece koşturdu durdu. Patisindeki boz tüylere baktı. Sonra pembe diliyle yaladı ayaklarını. Kalktı. Ön ayaklarının üzerinde esnedi, sonra yay gibi gerindi. Kıvrılıp yattı kurumuş ot yığınının üzerine.

Sinek bir kediye bir de yerde boylu boyunca uzanmış fareye baktı. İki tur attı farenin üzerinde, kedinin göremeyeceği bir tarafına kondu.

Fare ağzından sarkan dilini kıpırdattı son kez. Ardından sol arka bacağını. Var gücüyle gerildi ve öylece dondu. Gözlerinden bir bulut geçti. Birkaç da telaşlı kuş…

Yaşlı kadın yattığı yerden başucundaki sürahiye uzandı. Su bitmiş. Ağzını büzdü. Öksürdü. Dişleri oynadı yerinden. Dudaklarını eşarbının ucuyla sildi. Seri bir şekilde kırptı gözlerini. Gördüğü rüyayı düşündü.

Kiremitler ısındı.

Kadın dirseklerini çekti pencereden. Derin bir iç çekti. Daha önce yaşamadığı bir şey aradı baktığı her şeyde. Kapıdaki çiçek tarhlarında. Akşam oturacağın üzerinde unuttuğu bakır ibriğin desenlerinde. İpte asılı çamaşırlarda. Bulamadı. Sevmedi sabahını. Ağlayası geldi. Göğsü titredi. Bir sürü sitem geçti dilinden sessizce. Isırdı hepsini. Sustu.

Adam pencerenin önündeki karısına bakarken, bu akşamki nöbet listesini düşündü. Sevmiyordu gece mesailerini. Uykunun en güzel çağında yağlı ve pis kokulu makinelere bakmak, ona yeryüzündeki en ilginç işkenceymiş gibi geliyordu. Elini atletinin içine soktu. Göğsünü kaşıdı. Ayağını yorgandan çıkarttı. Üşendi sonra; tekrar çekti ayığını içeri.

Çocuk ıslak giysileri yatağının altına sakladı. Sonra itinayla örttü karyolanın eteğini. Geri çekilip yatağına baktı. Kabahatini iyice gizlediğinden emin olmak istedi. Sonra yatağın kenarındaki çamaşır sepetinden temiz giysiler aldı. Giyindi. Üzerinde bütün çocukluğunun yükü vardı. Bütün ıslak sabahların nemi doldu kirpiklerine. Hiç sevmiyordu uyanmayı. Hayat sonsuz bir gece olsa diye düşündü. Toptan, ipten geçerdi. Tek ıslak kalkma işi olmasaydı.

Serçe bir kez daha etrafı kolaçan ettikten sonra, mısırların üzerine kondu. Ah ne zordu mısırlara tutunmak ve koçandan bir tane koparmak. İncecik ayaklarını irice bir mısırın üzerinde sabitledikten sonra, eğri gagasıyla taneleri yokladı. İşi zordu. Mısırlar iyice kurumuş, taneler sıkışmıştı. Korkuyordu da. Evin afacanı birazdan uyanıp, elinden düşürmediği sapanıyla ona nişan alabilirdi. Kaç kere son anda yırtmıştı ölmekten, yahut sakat kalmaktan.

Kedi bir gözünü açıp, önündeki farenin üzerinde uçuşan sineklere baktı. Sevmiyordu sinekleri. Onca saat peşinde koşturduğu avının başkaları tarafından talan edilmesini hazmedemiyordu. Yattığı yerden bir iki pençe salladı sineklere. Öfkeli mırıltılar çıkarttı. Bir kalkabilseydi yerinden…Ama uykusu vardı. Açık olan tek gözünü yavaşça kapatıp, ön ayaklarını karnının altına çekti.

Sinek aldırmadı kediye. Korkusu geçmişti. Havadakiler yerdekilerden daima üstündü ne de olsa. Böbürlenerek açtı kanatlarını, inadına kedinin tepesinde uçtu.

Fare kokmaya başladı. Samanlıktaki el arabasının arkasından baktı ona iki dostu. Kokusundan tanıdılar onu. Daha dün birlikte fındık kemirdiler ahırın akarında. Ağladılar kendi dillerince. Ama kıpırdamadılar yerlerinden. Kediye nefretle baktılar. Onu lanetlediler her sabah olduğu gibi.

Yaşlı kadın elini uzattı pencereye doğru. Gün ışığı kınalı parmaklarından sızdı. Kaç kere yatağımın yönünü değiştirin demişti. Güneş öğlene kadar gözüne giriyor. Ah ne zor yattığın yerden güneşe bakmak. Pencereden taşan ağaç gölgeleri arasından, önce doğuşunu sonra yükselişini nihayetinde batışını seyretmek mübareğin. Hayat yıldırım gibi düşerken bu evin orta yerine, bir yatak dahilinde nefes almak ne zor. Bir kez daha baktı sürahiye. Daha çok susadı. Düşünceden düşünceye zıpladı zihni. Yeniden rüyasını düşündü. Hatırladı. Selim Bey’i görmüştü düşünde. Gülümsedi çapkın bir dudak büküşle.

Kadın adama bakarken alnını kırıştırdı. Bir şey düşünmedi, manalı bakmadı. Rüzgarla uçuşan karahindibalar gibi süzüldü pencere önünden kapıya doğru. Her şey planlandığı gibi…Sekiz adımda kapı önü. Eşikte değişecek terlikler. Mor tüylüler odada kalacak, naylon olanlar sürütecek ayaklarını. Oda mahrem. Hiçbir şey çıkmamalı dışarıya içeriden. Acılar, kahkahalar iniltiler, öfkeler…Her birinin taştan oyma dolapları var. Gizlidirler ama. Bir tek malikleri bilir yerlerini. İcap edince çıkartır takarlar yüzlerine gözlerine dillerine, sonra yine itina ile yerlerine koyarlar. Kimseye miras kalmaz, kimseden de devralınmaz onlar. Sahipleri kadar yaşar, onlarla gömülürler…

Adam doğrulup yaslandı karyolanın çıngıraklı başlığına. Ters ters baktı peşinden gölgesini sürüten kadına. Çekilir dert mi her sabah her sabah? Gecenin bile nihayeti var, bu kadının sabahı yok. Gecesi ayrı kilit, gündüzü ayrı. Açtıkça mühürlenen bir sandıkla yaşamak, on altı saat demir tozu yutan bir adam için ne büyük zulüm…Uzanıp başucundaki küçük masanın çekmecesinden bir sigara ve çakmak aldı. Yakacaktı, odanın kapısı sertçe kapandı. Hep aynı şey. Sahanda üç yumurta pişecek az sonra. Bir de ballı süt. Tekrar yerine koydu sigarayı ve çakmağı. Kalktı değiştirdi üzerini. Pencereden bir kez de o baktı. Yerde yatan fare ölüsünü görünce kediyi muhabbetle süzdü. Sonra perdeyi kapattı. Sekiz adım attı. Bir sonraki karanlığa kadar sustu oda.

Yaşlı kadın Selim Bey’in yüzünü bir türlü hatırlayamadı. Bıyığı var mıydı? Burnu nasıldı? Konuşurken kırışıyor muydu ağzının kenarları? Ya saçları? Of ihtiyarlık! Enine kesilen dev bir ağacın, dengesiz ama mutlaka bir daire oluşturan çizgileri gibi…Dönüp dolaşıp aynı yere gelen adımlar gibi…İnsanı yaşayıp yaşamadığı konusunda tereddüde düşüren telaşlı zaman, geride kalanlara acımıyor. Tökezleyip düşenler anı oluyor, anılar sanıya dönüşüyor bir müddet sonra. Selim Bey gücenirdi bilseydi yüzünün unutulduğunu. Zaman anıları parça parça yutan mahlukat. Selim Bey’in yüzünü hatırlamıyordu belki ama, bu eve ilk gelişini hatırlıyordu. Cıngıllı çakmak verecekler, dedi anası. Bir de susamlı pide. Alacağım, döneceğim sandı. Bir tabur kadınla geldi bu eve. Sonra kaçarcasına ağlaşarak gitti kadınlar. Ellerinde birer top Bursa basması. O geride kaldı. Bekledi…Beklediler…Gece oldu. Korktu. Hiç başkasının evinde kalır mıydı on iki yaşında bir kız çocuğu? Araya kan girdi. Gece bitti. Sabah bir türkü söyledi Selim Bey. “Cumbullu cumbullu aslanım aslan/ Sol yanım çürüdü sağ yana yaslan.” Bıyıklarını taradı aynada. Cıngıllı çakmak vermediler, pide de. Bir daha da dönemedi evine.

Çocuk annesini gördü sofada. Gözlerini kaçırdı boşluklara. Aslında biliyordu, annesinin gizlemeye çalıştığı şeyi bildiğini. Mübarek kadın, bir kere de sinirlenmez mi? Her sabah her sabah demez mi? Demiyordu işte. Önceleri divanın altından kaybolan çamaşırlarını, bir melaikenin topladığına inanırdı. O öyle bir melaikeydi ki; kimselere görünmeden odasına giriyor, ıslak çamaşırları alıyor, yıkayıp paklayıp tele asıyor, akşam olunca onları toplayıp çamaşır sepetine koyuyordu. Üstelik melaike, artan zamanında ıslak yatağını bile kurutuyordu. Sonra gözündeki perde kalktı. Bir sabah annesini, elinde pijamaları ve çarşafı olduğu halde odasından çıkarken gördü.

Kadının yüzündeki mumdan ifade, çocuğu görünce eridi. Gülen bir çift göz çıktı meydana. Ah ne çok çekmişti onu doğuruncaya kadar. Evlenip altı ay geçince çocuğu olmadığı için doktora götürmüştü onu Selim Bey ve Sırma Hanım. Bir de kocası olacak…Doktor soyun deyince utandı. Küçüktü de zaten, un ufak oldu. Ağladı, dişlerini sıktı. Binlerce ah ve sitem geçti dilinden. Eve dönünce haykırdı kocası: Nerelerini gösterdin doktora! Bir de vurdu iki tokat. Yine ağladı. Gebe kaldı ağladı, oğlu oldu ağladı…Ağladı hep.

Konuşmadılar. Çocuk mutfağa gitti. Kadın kaynanasının odasına. Adam lavaboya. Yaşlı kadın gelinini karşısında görünce yüzünü duvara döndü. İşte yine…Ah aklı olmayaydı hiç değilse. Bu utancı yaşamayaydı. Tarla dönüşü kapı eşiğinde duraydı kalbi. Ya da Selim Bey gibi araba altında kalaydı. Şanslı adam dedi içinden. Bey gibi yaşadı, paşa gibi öldü. O öyle miydi? Çiçekli pijaması sıyrılacak, iki bacak yana açılacak. Dişler sıkılacak. Kaşlar çatılacak. Gözler yumulacak…

Kadın sıyırdı kollarını, yazmasının uçlarını burnuna doladı. Gel de ölme dedi içinden yaşlı kadın. Gel de katlan dedi içinden gelin. Adam tıraş sabununu yerinde bulamayınca kükredi: Gel de sövme…Gel de büyü, diye düşündü çocuk. Güneş mısırları iyice sarartınca gel de yeme, dedi kuş. Sinekler kedinin kulaklarını ısırdı, gel de uyu dedi kedi.

***

Üç yumurta kırıldı sahana. Ballı süt içildi. Sürahisi dolduruldu yaşlı kadının. Sonra herkes her zaman ki uğraşına dağıldı. Çocuk sapanı kaptığı gibi kuş peşine düştü. Adam yağlı tulumunu giyip işine gitti. Kadın divanın altındaki çamaşırları toplayıp yıkadı. Yaşlı kadın Selim Bey’in yüzünün yapbozunu tamamlamaya çalıştı. Kuş uçtu gitti dağa doğru. Kedi gitti samanlıkta uyudu. Sinekler yeni leşler aradı.
Güneş kendisini beş gözle bekleyen karanlık topraklara doğru uçtu. Daldan düşen yaprak, sararıp buruştu. Başka rüzgarlar esti dağda.
Yarın yine böyle olacak her şey…


...E N G İ N D E N İ Z...

Beğen

Aynur Engindeniz
Kayıt Tarihi:29 Ağustos 2011 Pazartesi 04:17:28

BÖYLE OLUR YAZISI'NA YORUM YAP
"BÖYLE OLUR" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
DİLEK YILDIZI
7 Şubat 2012 Salı 00:30:24
bu tip yazıları okumayı seviyorum. artık okumakla birlikte ben de böyle yazabilmek istiyorum...
şarkı söylemek gibi...

Cevap Yaz
Mehtap ALTAN
29 Kasım 2011 Salı 23:49:20
Mesaj kutunu açar mısın sayın yazarım...

Cevap Yaz
canandemirel
4 Eylül 2011 Pazar 17:25:37
Çok başarılı bir yazı, dil akıcı. Güne gelen emekle yazımış yazıyı ve yazarını tebrik ediyorum, sevgilerimle...

Cevap Yaz
edebiyat aşkına......
3 Eylül 2011 Cumartesi 18:45:04
hayatın monotonluğu diyelim...
Ne kadar etkili ve güzeldi... Bir şerit gibi gözümün önünden aktı geçti...
Kaleminizi çok sevdim.Tıpkı sihirli bir değnek misali...
kutlarım
sevgim ile...

edebiyat aşkına...... tarafından 9/3/2011 6:45:28 PM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 3 Eylül 2011 Cumartesi 19:41:36
Çok teşekkür ederim. Beğenmenize sevindim. Eksik olmayın. Sevgiler.

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
TekinSağ.
2 Eylül 2011 Cuma 02:48:29

Dil'e hakimiyet, anlatımdaki ifadelerdeki sadelik bilinmez bir coğrafya da olan bitenle alakalı sıradan acıların özetini veriyor öykü boyunca.
Yazar kimliğinizin arkasında duran özdeğerlerinize sımsıkı tutunuşunuzsa çok içtenlikli. Okumayacak dedikleriniz de okur okumuşlardır nasılsa. Vefa istanbul'da bir semt değil öyle olduğu iddia edilsede. Okurların yorumlarıyla çalışmaları büyüyen etkin bir öykücüsünüz. Gitmek ya da yazmamak kelimesi intihar ifadesi olur bu yüzden. Doğru bildiğinizi yapmayı sürdürün. İlkeli insanlar da görsün okurlar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 2 Eylül 2011 Cuma 23:22:19
Her daim yüreklendiren ve onore eden sözleriniz için teşekkür ederim. Yazmak tutkudan öte bir şey benim için. Yazmayı bırakmam söz konusu olamaz. Nerede ve ne şekilde devam edersem edeyim. Okuyanlarım gerçekten vefalı. Yorum ekleseler de eklemeseler de sağolsunlar.

Saygılar ve tekrar teşekkürler.
çöldeki kelebek
30 Ağustos 2011 Salı 22:16:09
Aynur hanım hiç bir paylaşımınızı kaçırmadığımı okuduğumu bilmenizi isterim
Bazen okuyup vakitsizlikten yorumu ertelediğim paylaşımlar oluyor

Hiç üşenmeden her defasında derim ki
siz edebiyat adına yeni bir sessiniz eskilerimizin alkışlayacağı kadar

Tebrik ederim
Saygılarımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 23:22:59
Ben de her öykümde sizi yanımda gördüğüm için mutluyum. Bir de tetikleyici sözlerinizden dolayı...

Çok teşekkür ederim. Yorum bırakmanız asla şart değil. Hatalarımı da söyleyebilirsiniz- ki öykülerimi burada paylaşma amacım zaten bu. Yani hatalarımı, eksiklerimi görebilmek. "Bakın ne güzel birşey yazdım" düşüncesiyle yola çıkmıyorum. O yüzden eleştirilerinizi de bekliyorum.

İlginize çok çok teşekkür ederim. Bayramınızı kutluyorum. Sevgiler.
Ağyar
30 Ağustos 2011 Salı 22:04:39
Hay Allah gözlüğümü de bir türlü bulamıyorum, nereye koydum acaba. Neyse şimdilik gözlüksüz idare edelim bari gözlüğü bulunca bir daha okuruz.

Hımmm... Ne yazıyor... Böy-le o-lur Lüt-fi-ye Se-vin-ce...

Böyle olur Lütfiye sevince... Allah Allah. Demek Lütfiye sevince böyle oluyor ha, o zaman Lütfiye hep sevsin.

Dikkat ediyorum Lütfiye aşağı Lütfiye yukarı. Bu Lütfiye kim ola ki diyordum yorumlardaki bir kaç ipucundan sonra jeton düştü. “Asran” telefuz edilmeyecek diye hakkında kanun mu var Allah aşkına. Bir yerde daha söylemiştim şimdi hatırlamıyorum, Lütfiye namı diğer “Asran” hanım aslında üretkenliğine bir nevi kota koyan bileklerindeki kelepçeden, ayaklarındaki prangadan kurtulmuştur. Temennim ve ümidim yarın, öbür gün kendisini en azından sade üye sıfatı ile tekrar aramızda görmektir. Asran olmaz da As(iye) Ran(a) olur.

Kedi, sinek, fare, serçe, kapıdaki çiçek... Ooo Kimler gelmedi ki aklıma. Hımm Melaike anne de tahmin ettiğim kişinin eşkâline bire bir uyuyor. Hele huysuz nene. Yatağı ıslak çocuk dedin de, kulakları çınlasın, sırra kadem bastı, aklıma “erolabi” geldi.

Madem Lütfiye sevince böyle oluyor, Evet evet Lütfiye hep sevsin o zaman.

Sayfaları dökük defterine hoş geldin, hayırlı bayramlar
Selamlar, saygılar

Not: Gözlüksüz bu kadar, pot kırmadık inşallah :-(

5 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 23:12:23
Evet Lütfiye'yi sevince böyle oluyor:)) Siteye sade bir üye olarak döner mi dönmez mi bilmem. Kendi kararı tabi. Ama inşallah dediğin gibi olur. Hem ben ilk kez direkt olarak onun adını telaffuz ettim. Uzun zamandır ilk defa onun okumayacağı bir öykü ekledim:( Şahsen çok sevdiğim ve saygı duyduğum bir insan. Kendisiyle sınırlı bir diyaloğum olmasına rağmen, sayfalardaki yorumlarından kişiliğini çözmek pek de zor olmadı. Öyküyü ona ithaf etmem gayet normal. Çünkü benim üzerimde emeği var. O bilmese de var. Bence pek çok kişide emeği var...

Pot kırmadın abi. Gözlük takmasan da olur. Eleştiriden alınmadığımı biliyorsun. Zaten eleştirmedin de sağ olasın.

Sayfaları dökük deftere hoş gelmedim, çünkü becerip de gidemedim:)) Doğru olan ne bilmiyorum. Şimdilk böyle. Ha sözünde dur git diyorsan, biliyorsun senin fikirlerin benim için önemlidir.

Hayırlı bayramlar diliyorum sana. Selamlar.
Ağyar 30 Ağustos 2011 Salı 23:22:16
"Ha sözünde dur git diyorsan"


Aşkolsun yani habu gada yorumdan bunumi çikardun yani hamsi kafa :-)
Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 23:38:25
Bu cümlenin bir geçmişi olmasaydı, vallahi böyle düşünebilirdim. Senden İcazet almadan yazmadım :))

Artık kimden ne geleceğini kestiremez oldu, ne yapsın bu garip hamsi:)
Yükselenyıldız 31 Ağustos 2011 Çarşamba 17:58:39
Sevgili İsmet;
Özletiyorsun kendini. Aylardır yazını okuyamıyoruz.
Engindeniz'in bu yazısını kendisinden izin almadan Facebook'ta paylaştım.
Gerçekten mükemmel yazmış. Acaba bu üslupla başka eserler verebilecek mi?

Alnından öpüyorum.
Aynur Engindeniz Yazının sahibi 1 Eylül 2011 Perşembe 00:35:30
Yüksel Bey teşekkür ediyorum. Umarım bundan iyi şeyler yapabilirim. Evet İsmet abi, az yazıyor ne yazık ki....Saygılar.
ayhansarıkaya
30 Ağustos 2011 Salı 21:23:53
Tebrikler Aynur.

İçten " elveda " demediğine yürekten inanıyordum zaten. Seni aramıazda görmek çok farklı bir duygu. Yokluğunu düşünmek bile saçmalık.

Yine başarılı bir yazıya imza atmışsınız. ENGİNDENİZ ailesinin ve bu arada bütün ed.def.ki arkadaşların bayramını kutlarım.

Esenlikler...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 23:17:49
Teşekkür ederim Ayhan Abi. Vedam gerçekten son derece samimi duygularla ve gözyaşları içinde kaleme alınmıştı. Asla öylesine cümleler kurmam ben. Ama kalmam gerektiğini düşündüm ve hissettim. İnşallah yanılmıyorumdur zira bu ara çok sağlıklı düşünebildiğimi sanmıyorum.

Ben de senin bayramını kutluyorum. Ailene selamlar ve sevgiler.

İlhan Kemal
30 Ağustos 2011 Salı 18:11:15
Dil seçimi çok başarılı. Anlatılmak istenenle iyi örtüşüyor. Okuyanı ruhani bir varlığa çeviriyor: Duvarlardan geçip, çatılardan bakıp olan biteni izliyorsunuz, ölmüş ama gidememiş bir aile ferdi gibi. Tebrik ederim.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 18:48:38
Teşekkür ederim İlhan Bey. "Ölmüş ama mekanı terkedememiş" benzetmesini de çok beğendim. Selamlar. Hayırlı bayramlar.
Nar-ı Çiçek
30 Ağustos 2011 Salı 15:55:36

Oy oyyy...

Bu nasil bir yazi sevgili Aynur, bu nasil bir gönülden derinden gören, hisseden ve yazan...
Ki yazilanlar birde
tek tek gecti gözümden, bir bir dizildi aklima...

Hayat mi
alin iste basdan sona hayat size, der gibi...


Sevgili Aynur Engindeniz siz edebiyata lazimsiniz, sakin ola kaleminizi saklamaya calismayin kendinizden
zira kalem yazmayi hele de edebiyatata okunmayi cok seviyor...

Hayirli Bayramlar diliyorum güzel yürege.

Sonsuz sevgimle
Tebrikler

Nar-ı Çiçek tarafından 8/30/2011 3:57:10 PM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 18:49:46
Sevgili şairim güzel sözlerin için çok teşekkür ederim. Eksik olmayın. Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
sahra
30 Ağustos 2011 Salı 12:23:23
..

sahra tarafından 12/10/2016 2:07:33 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:35:08
Sıfat kullanarak da anlatılabilirdi, evet. Çok çok daha iyi de olabilirdi. O da olur inşallah. Beğenmenize çok sevindim.

Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
direniş
30 Ağustos 2011 Salı 09:44:25
tebrikler.m çokçadır aynurumuza

bomba gibi bir yazı Aynurumuzdan

tebrikler serildi sayfana ve yüreğine kardeşim

selam ve saygılar bayram tebriği ile yolladı ağabeyin uzaklardan....

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:36:24
Teşekkür ederim Zafer Abi. Hayırlı bayramlar gurbetlere...Sevgiler.
Aysel AKSÜMER
30 Ağustos 2011 Salı 08:12:07
Güne yakışan bir yazıydı. Tebrik ederim. Ailen ve sevdiklerinle nice güzel bayramlara. Sevgilerimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:38:23
Teşekkür ederim canım. Hayırlı bayramlar. Sevgiler.
AYSE 09
30 Ağustos 2011 Salı 03:26:25
güne düşen yazını kutlarım iyiki varsın sevgimlesin

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:39:42
Teşekkür ederim annem. Hayırlı bayramlar. Sevgiler.
(Mustafa Çetiner)
30 Ağustos 2011 Salı 02:29:10
Gitmesinden korktuğum yazarım gelmiş ve yazmış yine ve yerini de bulmuş yazdıkları.
Gördüklerini ya da düşlediklerini bu kadar canlı anlatan birini daha tanımadım ben.
İyi ki buradasınız yine.
Kutlarım.
Selam ve sevgimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:41:08
Değerli şairim, teşekkür ederim. Saygılar. Hayırlı bayramlar.
Kalimera.
30 Ağustos 2011 Salı 01:26:54
OF BRE YAZARIM

NASIL BİR YÜREK BU SENDEKİ
YAZARKEN HİÇ Mİ ÜŞENMEDİN?

Bunca kişi ve bu kişilerin birbiriyle ilişkisi, ayrıca bu kişilerin iç dünyaları ve hem de betimlemeleri, ruhsal ve bedensel...

Durum hikâyesinin çarpıcı bir örneği olmuş

çok beğendim, gözlerimi kırpmadan da okudum

ne çok benzer hayatlar gördüm, kişiler tanıdım

anlatım şahane idi

şaşmamak gerek, kalemde AYNUR ENGİNDENİZ varken...

TEBRİKLER, SEVGİLER SAYGILAR... HARİKASIN SEN.

(Bayramını da kutluyorum en içten dileklerimle.)



Kalimera. tarafından 8/30/2011 1:27:50 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:43:55
:)) Evet sevgili Nebiha üşenmedim:) Hatta kendimi tutuyorum daha fazla uzatmamak için:) Daha doğrusu okuyucuya üzülüyorum, kısa kesiyorum.

Çok teşekkür ederim güzel sözlerin için. Sevgiler.
gülkurusu
30 Ağustos 2011 Salı 00:21:36


ikinci gelişim ... üçüncü okuyuşum ...

derin ... son derece etkileyici ... sürprizlerle dolu bir anlatım ...

kapıldım gidiyorum yazının rüzgarına ...

ey umutlar diyorum ...

yolculuk var yarına !


harikasın sen !

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:45:23
Bütün seferlerinde hoş geldin canım. Teşekkür ederim. Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
Muharrem Nalçacı
29 Ağustos 2011 Pazartesi 19:07:12
Tebrikler..
Kocaman...

Saygımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:46:56
Teşekkür ederim değerli yazar. Saygılar. Hayırlı bayramlar.
nuray telli
29 Ağustos 2011 Pazartesi 18:58:17
Çok güzeldi.Her canlı kendi içinde yazdı öyküsünü.Yüregınıze saglık.Saygılarımla...

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:48:16
Teşekkür ederim Nuray Hanım. Eksik olmayın. Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
nuray telli 30 Ağustos 2011 Salı 20:03:43
Teşekkür ederim Aynur hanım, sizin de bayramınız kutlu olsun.Saygılarımla...
O qué
29 Ağustos 2011 Pazartesi 15:56:03
Aynur Engindeniz..
Tam bir yazar ismi!
Benimki niye böyle değil :s

Bu sizin tarzınız.
Bazen yazmak ne büyük bir lüks diyorum:)
Hele de Aynur gibi yazmak!
Canım Canım Canımmmm
seni çok seviyorum, ve şimdiden bayramını kutluyorum!

3 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:49:55
İsimden kolay ne var küçüğüm. Evleneceğin adamın soyadında seçici olursun olur biter:)) Ben öyle yaptım.

Teşekkür ediyorum canım. Sevgiler.
O qué 30 Ağustos 2011 Salı 20:08:40
;D

o zaman aradığım özelliklere " bir yazara yakışan soyadı" şıkkını da eklemem lazım.

iyi ki feminist değilim ya.
ha bu Aysu nerdedur da :/
Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:13:00
Ben yeni döndüm firardan:)) Aysuyla karşılaşmadım yolda:)

Evet o şıkkı ekle.
Aysel AKSÜMER
29 Ağustos 2011 Pazartesi 15:47:15
Aynur'cuğum cümlelerini özlemişim harikaydı yine anlatımın. Detaylar hayata atılan ilmiklerdir. Kutlarım. Sevgilerimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 23:46:56
Tekrar teşekkürler canım. Sevgiler.
Fikret TÜRKER
29 Ağustos 2011 Pazartesi 14:57:40
Sevgili Engindeniz, bayram çikolatamızı unutmamış (:
Hem de en güzelinden seçmiş sağolsun.

Güle güle dememiştik, hoş geldin dememize de gerek yok sanırım.

Bir elinde sigara, diğerinde klavye ; cennete kadar birlikte demiyoruz.

Sadece klavye ve sevdiklerin- sevenlerinle birlikte nice yıllara, nice bayramlara diyoruz....

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:52:33
Teşekkürler Fikret Bey. Saygılar. Hayırlı bayramlar.
Aynur Avcı
29 Ağustos 2011 Pazartesi 11:11:15
Özlem duyulan ve yaşanan tekrarın kokusu vardı...Sevgilerimle efendim...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:56:28
Teşekkür ederim sevgili adaşım. Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
Davidoff
29 Ağustos 2011 Pazartesi 11:07:43
H E P BÖYLE OLUR...NEDENSE SEVGİLER.


İnsan yazacak (konuşacak) öyle çok söz bulur ki.Hele elinde bir demli çayın da varsa...off...deymeyin keyiflere.

ÖYKÜ başka güzel, SEVGİ başka güzel.


K U T L A R I M.

4 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:57:51
Sanırım hazırım öykücü. Hala istiyorsan yola çıkabiliriz...

Davidoff 30 Ağustos 2011 Salı 20:01:24
:)

bu işe en çok ahmet efendi sevinecek :)))
Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:04:22
Ahmet Efendi de bizden:)) Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
Davidoff 30 Ağustos 2011 Salı 20:08:25
Sağol arkadaşım, en kötü Bayramın...Bu BAYRAM olsun.



SEVGİMLE.
mutlu gün
29 Ağustos 2011 Pazartesi 10:57:44
sevgili Y.Önaçan'ın facede paylaşımından ulaştım..
bu kadar güzel sadelikte baharı yaşarken..
kuru mısırlar güz dedi

masum sıradan insanların
şiirsel yaşantısı
detaylar harikaa...

bu yaşıyor olmak ne güzel
kutlarım

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 19:59:38
Hoş gelmişsiniz satırlarıma. Yüksel Beye bir teşekkür borçluyum sanırım.

Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
Yorgun güneş
29 Ağustos 2011 Pazartesi 10:53:42
Güzeldi. Hem de çok güzel. Tebrikler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:01:01
Çok teşekkür ederim. Hoş geldiniz satırlarıma...Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
Mehtap ALTAN
29 Ağustos 2011 Pazartesi 10:26:38
Yazıdaki anlatım ve teferruatın bana yansıyan zenginliği elbette yine kalemindeki büyüyü alkışlattırdı Sevgili Aynur...

Kedinin avına ortak olmak isteyen sineklere tepkisi,

Ölmüş farenin dostlarının içinden geçen hüzünlü mırıltıları,

Sahana kırılan yumurtaların yaşama yansıyan mecaz yüklenmesi,

Güneşin kendisini bekleyen karanlıklara giderken ki asaleti,

ve

Köy hayatındaki buram buram kokan gereçklik öyküsü...

Tebrikler...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:03:04
Mehtap...
Adı güzel...

Teşekkür ediyorum güzel sözlerin için. Sevgiler. Hayırlı bayramlar.
Yükselenyıldız
29 Ağustos 2011 Pazartesi 10:25:01
Mükemmeldi. Her yönüyle...
Paylaşım için teşekkürler, saygı öncelikli sevgiler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:06:20
Teşekkür ederim Yüksel Bey. Saygılar. Hayırlı bayramlar.
hyazici58
29 Ağustos 2011 Pazartesi 09:20:37
Hikaye yazmak isteyip, konu bulamayanlara duyurulur...İste size zengin bir ajanda...Hangisinin yakasından tutsanız, hikaye değil, roman çıkarırsınız...Ben mi ? Ben hep korktum hikaye yazmaktan ! Oysa hayatı dört boyutlu didiklemenin adıdır hikaye. Kahramanların hepsi, ya hayatımızın tam ortasından geçmiş, ya kıyısından, yahut uzaktan el sallamışlar...Aynur Hanım'ın hikayelerinin tümünü okuyamadım ama, okuduklarımdan edindiğim intiba; okadar dirilerki, bazen gerçeğin üzerine çıkacak kadar...Bu sabah, güzel bir hikayeyle güne başlamak benim için inanılmaz güzeldi..Bu da sanırım hikayenin güzelliğinden geliyor...

Yürekten kutlaıdm..Selam,saygı...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:07:47
Ne güzel sözler. Umutlandırdınız. Teşekkür ederim. Saygılar. Hayırlı bayramlar.
Umut Kaygısız
29 Ağustos 2011 Pazartesi 09:00:46
Çok manidar. Kıymetli Lütfiye hanımın ve bizlerin son dönemlerde istemeden içerisine çekildiğimiz durumları özetliyor esasında. Birileri devam etmeli ya da kirlenmekten kaçmalı. Bana hep sus ve öyle kapalı gözlerle bildiğini okumaya devam et dediler ama tarzım değil. Birileri dilediğini söyleyecek ve geriye çekilecek, bizlerde bir şey olmamış gibi davranacağız. Olmaz!!! Bu kez şu anlama geliyor, birileri sahiplenmiş ve burda kalmak isterseniz hakaretlere tıkayacaksınız kulaklarınızı ya da bol bol alkış!!!

Tebrikler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:10:08
Çok ama çok sevdiğim bir söz vardır: Su akar, yatağını bulur.

Lütfiye Hanım, şer görünende bir hayır olduğu düşüncesinde. Ben de ona katılıyorum artık. Herkes için en hayırlısı ne ise onu diliyorum Rabbimden.

Hayırlı bayramlar. Saygılar.
AYSE 09
29 Ağustos 2011 Pazartesi 05:18:39
hayatın gerçekleri ve ne güzel anlaymış kızım
sni görmek ve okumak çok güzeldi
saygımlasın her daşm
hayırlı bayramlar tüm sevdiiklerinle
seniseviyorummmmmm

Cevap Yaz
meselci
29 Ağustos 2011 Pazartesi 05:07:53



bayıldım paylaşımına sevgili aynur.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Aynur Engindeniz Yazının sahibi 30 Ağustos 2011 Salı 20:11:35
Ben de seni sayfamda gördüğüme sevindim Mehmet. Teşekkür ederim. Hayırlı bayramlar. Selamlar.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.