Billur T. Phelps
20 şiiri ve 167 yazısı kayıtlı Takip Et

İpek kanatlı kelebek



İPEK KANATLI KELEBEK

Rüzgâr şiddetlenince, dut yaprağına daha bir sıkı yapıştı genç tırtıl. Kozasından kurtulduğundan beri, bu ağacının üzerinde yaşıyordu. Tam o sırada gözleri, karşı evin penceresindeki küçük çocuğa takıldı. Uzaktan uzağa tanıyordu onu. Her gece yatağına yattığında yaptığı duaları duyardı hep.

Bir an önce büyümek istiyordu çocuk. Büyümek ve çok para kazanmak istiyordu. Öyle çok parası olsundu ki, bozulan çamaşır makinesinin yerine yenisini alabilsin de, annesi bir daha çamaşırları elinde yıkamasın. Bir sürü yeni elbise alabilsin ki, önemli bir güne gideceği zaman, anacığı ne giyeceğim diye, kara kara düşünüp üzülmesin.

Çok seviyordu annesini çocuk. Çünkü o, hem anne hem baba olmuştu ona. Ne zaman sevgiyle birbirlerine sarılsalar ”Seni saraylarda yaşatacağım anam” diyordu. Hayalleri böyle bir küçülüp, bir büyürdü çocuğun.

Genç tırtılın da, benzeri hayalleri vardı. O da bir an önce büyümek ve yetişkin akrabaları gibi gök yüzünde süzülmek istiyordu. İşte o zaman kurtulabilirdi, bu dut yaprağının üzeriyle sınırlı yaşamaktan.

O gece, küçük çocuk duasına başladığında, genç tırtıl da kendi duasını yaparak, daldı uykuya. Ertesi sabah, gün ağarıp, güneş ışıkları düşünce tut yaprağının üzerine, açtı gözlerini küçük tırtıl gerine gerine.

“Off! dedi… Uykumu alamamış gibiyim, nedir bu üzerimde ağırlık böyle?”

Tam o sırada, arkasında bir sızı hissetti. Sanki sırtı bir uçtan bir uca yarılıyor gibiydi. Çatırdayarak açılan bir çift kanadın, gölgesi düştü dut yaprağın üzerine. Gözlerine inanamadı. Rabbi ona nihayet hürriyetin kanatlarını yollamıştı. Sevinç içinde haykırdı.

“Ah! Nihayet Allah’ım!.. Dualarım kabul oldu” dedi. “Bende uçabilirim artık gökyüzüne doğru”

Evet… Genç tırtıl, ipek kanatlı muhteşem bir kelebek olmuştu. Yavaşça yaprağın uçuna doğru yürüdü. Artık, uçmaya hazırdı. Antenlerini dikleştirdi, bir aşağı bir yukarı doğru baktı ve kanatlarını birbirine tokuşturup, kendini boşluğa bıraktı. Baş aşağı düşer gibi oldu önce, ama korkmadı, çabucak toparladı.

“Uçuyorum!.. Uçuyorum işte, “diye haykırdı. “Artık ben de özgür bir kelebeğim”

Sevinçle boşlukta süzülmeye kuralsız, rastgele uçmanın, keyfini çıkartmaya başladı. O kadar çok bir aşağı, bir yukarı inip çıkmıştı ki, bir süre sonra başı döner gibi olunca, hemen gidip komşu ağacın bir dalına kondu.

“Merhaba, sizi ziyaret etmeyi isterdim hep” dedi “Ama gözüme ne kadar da erişilmez gelirdiniz. ”

Ağaç, kelebeğin ziyaretine memnun olmuştu. Yapraklarını titreterek gösterdi bu memnuniyetini. Ardından hemen, üzerindeki çiğ damlalarından ikram etti misafirine. İpek kanatlı kelebek, ziyaretini kısa tuttu. Çünkü, daha uğramak istediği yer çoktu.

Yeniden havalanırken, teşekkürlerini bıraktı komşu ağaca. Bu kez, kan kırmızı renkleriyle, gözlerini kamaştıran Japon gülleriydi hedefi. Onları tepeden az seyretmemişti. Kanatlarını özgürce birbirine vurarak, aşağı doğru süzüldü ve yavaşça en büyük çiçeğin üzerine kondu.

“Merhaba… Ne kadar güzel ve zarifsiniz” dedi. “Size bu kadar yakın olabilmek büyük mutluluk benim için.“

Japon gülü, iltifattan çok etkilenmiş ve sanki daha bir kızarmıştı. İkram olarak nezaketinden etkilendiği kelebeğe hemen, çiçeğinin tam ortasından, arı kardeşler için biriktirdiği yiyeceklerden sundu. Genç kelebek çok mutlu olmuştu.

“Yaşamak ne güzel“ diye iç geçirdi.

Bu ziyaretini de uzatmak istememişti. “Müsaadenizle ben artık uçayım” diyerek, Japon gülünden izin istedi. Tam yeniden havalanmaya başlamıştı ki, küçük çocuğun penceresinin önüne çıktığını gördü. İpek kanatlarını çırpmaya başlayarak yükseldi, yükseldi ve gelip penceresinin pervazına kondu. Onu gören çocuğun yüzünde, kocaman bir gülümseme oluşmuştu.

“Ayy!.. Canım benim, dedi... Ne kadar da güzelsin sen“

Onu eline almak istedi. Ürkütmekten çekinerek, işaret parmağını uzattı yavaşça. İpek kanatlı kelebek, bir an bile tereddüt etmeyerek, havalanıp çocuğun parmağına kondu. Çünkü onun iyi bir insan olduğunu, kendisine zarar vermeyeceğini biliyordu.

“Merhaba dostum, dedi… Yanına gelmeyi uzun zamandır istiyordum. Bak , işte nihayet buradayım.”
Çocuk, sanki duymuş gibi “Hoş geldin pencereme” dedi. “ Ziyaretin beni ne kadar da mutlu etti. “

Birbirlerine baktılar bir süre sessizce. Sonra çocuk elini havaya kaldırdı “Hadi uç… Uç yine, özgürce” dedi ve kelebeği hafifçe üfledi.

İpek kanatlı kelebek, yeniden boşlukta süzülürken, önemli ve çok istediği bir ziyaretini daha, geride bırakmış olmanın sevinci içindeydi. Havada bir takla atıp, küçük çocuğu gülümsettikten sonra, rüzgârı arkasına alarak ve her gördüğü kuşa, böceğe selam vererek uçmasını sürdürdü. Yorulduğunda önüne çıkan ilk ağaca konarak biraz dinleniyor, etrafını seyredip sonra yeniden havalanıyordu. Özgürlüğün kanatları onu mutluluğun doruklarına taşımıştı.

Akşam olup karanlık çökmeğe başlayınca, evine dönme zamanı gelmişti. Ancak, gün boyu, oradan oraya dolanıp kanat çırpmaktan çok yorulmuştu. Artık dinlenmek istiyordu. Dut ağacının önüne vardığında, kendisine kanatların bahşedildiği bu ağaç, şimdi gözüne ne kadar da ulu görünmüştü.

Daha fazla kanat çırpacak gücü kalmamıştı. Biraz soluklanmak için alçaklarda bir dalın üzerine kondu. Hava da artık iyice kararmıştı. Tam o sırada, küçük dostunun, penceresinden dışarı süzülen ışığı gördü. Herhalde yatmaya hazırlanıyordu. İpek kanatlı kelebek artık fazla zamanının kalmadığını anlamıştı.

Onu son bir kez daha görmek ve iyi geceler dilemek istiyordu. Son bir kez gücünü toplayıp, büyük bir gayretle, kanatlarını çırparak yükseldi ve gelip pencerenin pervazına kondu. Küçük çocuk, her zaman olduğu gibi duasına başladığında, ipek kanatlı kelebek camdan ona bakıp,

“Hoşça kal küçük dostum, dedi…

Küçük çocuk gözlerini kapatıp uykuya dalarken, ipek kanatlı kelebek de yorgun bedenini dinlendirmek için pencerenin önüne uzandı. Hiç bitmeyecek gibi sandığı zaman, kanatlarının altından, nasıl da hızla geçip gitmişti.

Ertesi sabah, küçük çocuk uyandığında, pencerenin önünde kelebeğin cansız bedenini buldu. Çok üzülmüştü buna, ama şaşırmadı. Çünkü onların ömrünün, ne kadar kısa olduğunu, daha önce annesi anlatmıştı, biliyordu.

“İnşallah çok mutlu olmuşsundur, kelebek kardeş “ deyip, onu yavaşça avucunun içine koydu ve “ İpek kanatlı kelebek, dedi… Hadi… son defa uç yine”

Dudaklarını büzdü, nefesini toplayarak kelebeği hızlı bir şekilde boşluğa doğru üfledi çocuk. O boşlukta aşağı doğru süzülürken, bir başka kelebek gelip kondu penceresinin pervazına. Hem de diğeri daha toprağa düşmeden. Neşeyle kanatlarını tokuşturan kelebeğe bakarken, annesinin bir sözü geldi aklına.

“ Hiçbir varlık yeri doldurulamaz değildir oğlum.”
Doğru söylemiş annem diye düşünüyordu. İşte penceresine, bir başka ipek kanatlı kelebek konmuştu...

BİTTİ


Tatil bitti.. Yeniden aranızdayım. Bu kez bir çocuk masalı ile merhaba diyorum hepinize.


Beğen

Billur T. Phelps
Kayıt Tarihi:21 Temmuz 2011 Perşembe 20:16:55

İPEK KANATLI KELEBEK YAZISI'NA YORUM YAP
"İPEK KANATLI KELEBEK" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Turgay COŞKUN
30 Temmuz 2011 Cumartesi 01:13:43
Yazılarınızı takibe devam edeceğim. Güzel yazmaktasınız.

Kutlarım...

Selamlar...

Cevap Yaz
Bedri Demirpençe
26 Temmuz 2011 Salı 12:31:09
Yazınızda kurgular yerinde satırlar güzellikli...
Anlatımlardaki başarınız okul tahtalarına anlaşılması için yazılan öğreti notları gibi sade ve yalın...
Kutlarım.
Saygılarımla

Cevap Yaz
gülkurusu
26 Temmuz 2011 Salı 10:48:09
yalın, sürükleyici bir anlatım ve muhteşem bir kurgu ...

okuyucunun ilgisini canlı tutmak kadar onu şaşırtmak da önemlidir ...

çok başarılısınız ...

tebriklerimle ...


Cevap Yaz
Erin
22 Temmuz 2011 Cuma 20:01:46

“ Hiçbir varlık yeri doldurulamaz değildir oğlum.”

Doğru söylemiş annem diye düşünüyordu. İşte penceresine, bir başka ipek kanatlı kelebek konmuştu.

Güzel ve bol mesajlı bir öykü olmuş. Severek okudum.

Saygılar.



1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 22 Temmuz 2011 Cuma 21:22:49
Beğendiğinize sevindim.. Bu bir denemeydi, devamı da gelir inşallah :))
tacettin yıldırım
22 Temmuz 2011 Cuma 10:31:23
hoşgeldin....ben masalları çok severim....bekliyorum usta saygılar

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 22 Temmuz 2011 Cuma 21:22:00
Hoşbulduk efendim...

Uzak kaldığında ben de arar oldum, yazıların özgürce paylaşıldığı bu çatıyı.

Başka yazılarda buluşmak dileğiyle,

Sevgiler.
HakkınSesi
22 Temmuz 2011 Cuma 05:59:30
Japon gülü, iltifattan çok etkilenmiş ve sanki daha bir kızarmıştı. Nezaketinden etkilendiği kelebeğe çiçeğinin tam ortasında arı kardeşler için biriktirdiği yiyeceklerden ikram etti, Genç kelebek çok mutlu olmuştu.

“Yaşamak ne güzel“ diye iç geçirdi.


Yaşamak demek, yaşamak ve ölmek ve tekrardan gülüvermek. Japon güllerinin çocuk masallarına ayrı bir uygunluğu var. Kelebeklerin dili ve ikindi yağmurlarına eşlik eden küçük bir çocuğun elleri...NE DE GÜZEL..!

Hürmetle efendim...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 22 Temmuz 2011 Cuma 21:19:21
Ne güzeldi yorumun... Teşekkürlerimi gönderiyorum..

Sevgiler,
Veysel Başer
21 Temmuz 2011 Perşembe 23:46:19
Güzeldi. Çok az yazım hatalıydı. Yine her zaman olduğu gibi anlatımın akıcıydı. Beğenmediğim ise, paragraflar arasının çok fazla aralıklı oluşuydu. Fazla aralık, ne yazık ki okuma ahengini bozuyor.

Başarı dileklerimle saygılar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 21 Temmuz 2011 Perşembe 23:53:14

Teşekkürler Veysel bey, hemen düzelteyim bu aksaklığı.

Sevgiler,
-IspartaGülü-
21 Temmuz 2011 Perşembe 21:50:55
canım benim...hoşgeldin...özlemiştim seni...güzel eserini severek okudum...tebrikler gül diyarından selam lar

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 21 Temmuz 2011 Perşembe 23:04:59
Çok teşekkürler... Ben de gerçekten özledim, yazmayı ve birbirinden güzel yazan arkadaşların çalışmalarını okumayı.

Selamını aldım ve kabul ettim dostum :)
Oktay Coşar
21 Temmuz 2011 Perşembe 21:34:26
Mutsuzluğu mutluluğa dönüştürecek bir yazı. Tebrikler...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 21 Temmuz 2011 Perşembe 23:03:36
Teşekkürler ...

Epey yazı kaçırdım bu aralar. Ama dikkatimi çeken yazar arkadaşlarımın yazılarını geriye dönerek okuyacağım inşallah. Siz de dahilsiniz bunlara.

Sevgilerimle,
AYSE 09
21 Temmuz 2011 Perşembe 20:23:03
çok güzeldi çok kutlarım ne dersler var dizelerde

sevgilerimlesin her daim

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Billur T. Phelps 21 Temmuz 2011 Perşembe 20:34:50
Sevgili Ayşe,

Özlemiştim yeniden burada olmayı. Yzımı asar asmaz yorumu ekledin. Güzel bir karşılama oldu benim için.

Sevgiler gönderiyorum :)
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.