kardanadam
531 şiiri ve 22 yazısı kayıtlı Takip Et

Cumhuriyet öğretmenleri



1962 sonbaharıydı. Köyümüzün ana yolunun her iki yanı iri ağaçlarla kaplıydı ve bu görünüm gelen ziyaretçilerin hayranlık duygularını kamçılıyordu. Babamın anlattığına göre, Köy Enstitüsünde yetişerek okulumuza Eğitmen olarak atanan Salih Bey beş yıl gibi kısa bir sürede köyümüzün çehresini de değiştirmeyi başarmıştı.

Ben birinci sınıfa gidiyordum. Elli hanelik köyde yüzelli kızlı çocuklu seksen öğrenci toplanıyorduk. O zamanlar köyde imece geleneği hakimdi. (1) Yollar, kanallar, köyün umumi alanlarının bakımı, boyası ve badanası imece usulu ile yapılırdı. Köyde elektrik bulunmamasına rağmen muhtar odasında manyetolu bir telefon vardı. Köye gelen misafirler köyün misafir odalarında ağırlanır. Köy kahyası konuklar için evlerden yemek alırdı. Köye gelen konukların bir kısmını köylüler alıp kendi misafirhanelerine götürürdü. İşte halkın birbirini sevdiği, yardımlaştığı, yerli malı haftasının kutlandığı böyle günlerde tanıştım Cumhuriyetle ben. Nenem medrese mezunu bir muallim olduğundan altı yaşında okuma ve yazmayı önceden öğrenerek çocukça bir gururla başlamıştım okul hayatına...

Cumhuriyet arefesinde üçüncü sınıfa giden ağabeyimle birlikte koyulduk tören hazırlıklarına. Okulda temsil verilecekti . Temsilde sahnelenecek piyesteki rolümü ve okuyacağım şiirleri birkaç solukta ezberlemiştim bile. (2) Ama bir sonraki gün için bayrak gerekliydi. Önce karata vuğun yumurtlamasını bekledim. Ardından sıcacık yumurtayı kaptığım gibi köy bakkalına giderek iki adet çizgili esercilik kağıdı almıştım. (3)

Ağabeyimde kırmızı kalem vardı. Ben de bayrak sapı olarak düzgün bir filiz aramaya koyulmuş ve bulmuştum da. Ama ne yazık ki o çocuk aklımla babamın ayva ağacına aşıladığı muşmula filizlerini kesmişim ki; sonradan babamla aram açılacak ve bana çok pahalıya mal olacaktı.

Özetle; ağabeyimle bayrakları kendimiz boyayarak yapmış ve saplarını da takmıştık. Akşam olduğunda yemekten sonra güzel annem -nur içinde yatsın- sofrayı yere yaymış ve üzerine temiz bir örtü sererek gaz lambasını da duvardaki yerinden indirerek sofranın üzerine koymuştu. Annem kömür ütüsüyle okul mintanlarımızı ve pantalonlarımızı ütülerken biz de ağabeyimle kâh piyesimize çalışıyor, kâh okulda sınıflarımıza asmak için süsler yapıyorduk.

Annem ağabeyimin ve benim lastik ayakkabılarımızı yıkayarak parlatmıştı. İkimize de sarılarak haydi oğullarım benim şöyle aslanlar gibi gür sesle okuyun sizi dinlemeye geleceğiz demişti.

Gün boyunca okul önünde ve içinde gösterilerimiz sürdü. Hiç firesiz bütün köylü yanımızda bizi alkışlıyor. Biraz zengin olanlar üzerimize şekerler saçıyordu. Gece okulda verilen temsil ve marşlar eşliğindeki fener alayından sonra hâlâ marşların etkisiyle asker adımlarıyla eve döndüğümüzde ağabeyim ve ben birer küçük kahraman gibi karşılanmıştık. Tabiki babam aşılarını kestiğim için beni cezalandırma arzusunu içinde saklı tutuyordu.

Salih Eğitmen gündüzleri bizi gece köylüleri okudurdu. (4) Hastaları tedavi ederdi. Çiftçiye ziraati, marangoza çivi çakmasını öğretti. Köye benim görmediğim ve babamın anlattığı beş yıl ile beraber on yıl içinde köyümüz avrupa standartlarında bir köy olmuştu. Hemen hemen hayatta öğrendiğim tüm pratik bilgileri Salih eğitmen öğretmişti bana. Sonradan öğrendiklerim küçük teferruatlar sadece.

Resim yapmasını, matematiği, dilekçe yazmasını, görgü kurallarını, kumaşları, yerli malı tanıtımını, parmakların tümseklerine bakarak ayın kaç gün çektiğini,
bir yığın elişini (kilim dokuma ve sepet örme dahil- ve aklınıza gelebilecek bir çok şeyi.

Övünmekle cumhuriyet olmaz. On kasımlarda yaprak savurup, duygusal konuşmalarla Atatürkçü olunmaz. Cumhuriyet çaba ister. Emek ister. Okumak ister.

Cumhuriyet yürek ister.

Ve cumhuriyetin Salih Eğitmenlere ne çok ihtiyacı var bugün.

Sevgili arkadaşlar. Ve değerli öğretmenlerim.
Cumhuriyet Bayramınız kutlu olsun

Sevgilerimle

(1) İmece: Halkın karşılıksız olarak yardımlaşma ile yaptığı işler
(2) Piyes: 1 veya 2 sahnelik tiyatro
(3) Esercilik kağıdı : Çizgili-çizgisiz dosya kağıdı
(4) Eğitmen : o zamnki yıllarda Öğretmenim anlamında Eğitmenim derdik


Beğen

kardanadam
Kayıt Tarihi:29 Ekim 2007 Pazartesi 00:00:00

CUMHURIYET ÖĞRETMENLERI YAZISI'NA YORUM YAP
"Cumhuriyet Öğretmenleri" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
NILGUN
6 Mayıs 2009 Çarşamba 06:15:02
Yaziniz o kadar guzel ifadelenerek yazilmis tebrikler ,kutlarim. ele almis oldugunuz konu cok hostu.ogretmenlik ve ogrencilerin canla basla birseyler yaratma cabasi ........Enfes
Aydin ,dinamik hocalara ihtiyac cok dediginiz gibi.
Saygilarimla

Cevap Yaz
guleycand22
31 Mart 2009 Salı 16:24:27
Sizi tanımaktan çok ama çok mutluyum.Ülkenin sizler gibi insanlara günümüzde çok ihtiyacı var.her zaman dediğim gibi sakın eriyip yok olmayın kardan adam.

Cevap Yaz
aysegul-deniz
14 Ocak 2009 Çarşamba 02:33:35
keşke bizlerinde öyle öğretmenleri olabilseydi

Cevap Yaz
zeki ersoy
29 Haziran 2008 Pazar 00:00:00
bir eğitmen olarak payıma düşenleri aldım celal bey

saygıyla...

Cevap Yaz
hoşkelam
28 Haziran 2008 Cumartesi 00:00:00
merhaba dost yazınızı büyük bir zevkle ve aynı zevki acıyla katlayarak okudum şu soru geldi aklıma acaba cumhuriyeti ortadan kaldırdıkmı nerde o köy enstüsü nde yetişen öğretmenler sizin anlattığınızz tarihte ben henüz doğmammıştım ben 1963 doğumluyum ama benim dönemimde bile o öğretmenlerin tadı kokusu ve bilgeliği vardı hala sıcaktı şimdi bakıyorum yok yok yok eski den ilk okulu bitiren bir öğrenciyi şimdi ki ünüversite bitiren bir öğrenciden daha bilinçli ve daha saygın görüyorum üzülerek şunu demek istiyorum her şeyimizi kaybettik saygılarımla bu yazı beni çok mutlu etti kaleme aldığınız için çok teşekkür ediyorum sevgili dost yüreğine sağlık

Cevap Yaz
Ürgüplü
14 Mayıs 2008 Çarşamba 00:00:00
Bir sayfalık öykü'de ne çok şey anlatmışsınız sevgili hocam.
Adeta Cumhuriyet'in kuruluşundan, Modern Türkiye'nin zevkle yaşanan yıllarına ve günlerine kadar uzun bir süreci sanki yaşamışcasına, beni götürdünüz.(Tabii eminim ki birçok okur da aynı duygları keyifle yaşamıştır.)
Kaleminize sağlık.
Teşekkürler.
Not: Keşke herkes Köy Enstitüleri'nin insanlarımıza kattıklarını görebilse de, günümüz gerçeklerine ve ihtiyaçlarına dönük çağdaş KÖY Enstitüleri (yani bu günkü teknolojiye uygun Kasaba- Şehir Enstitüleri) açılıp, çocuk ve gençlerimizi hayata hazırlasa...

Cevap Yaz
Aynur Avcı
10 Şubat 2008 Pazar 00:00:00
Merhaba Efendim
Birlik ve beraberlik olan bir yaşamdı o zaman bayramlarda tek yürek olurduk İstiklal Marşımızı susmadan haykırırdık.
Anlatım güzeldi.
İğde kokulu yollardaki bakraçla su taşıyan insanlarda mutluluk vardı.Sevgiler

Cevap Yaz
Şaban Aktaş (Homerotik)
10 Şubat 2008 Pazar 00:00:00
Sevgili öğretmenim,ben hem bir Köy Enstitüsü'mezunu babanın oğluyum ve kendim de öğretmen olduğum için
duygularınızı anladım.O kuşak öğretmenlik şuuru yok artık.
Üzülmek yetmiyor.Vatan sıhhate benzer değeri kaybedilince anlaşılır demişler.Herkes üstüne düşeni yapma blinciyle yetiştirilmedikçe,haksızlıklara göz yumuldukça gelinecek yer belli?

Cevap Yaz
Özlem Tarhan
3 Şubat 2008 Pazar 00:00:00
Sizi geç de olsa fark etmenin mutluluğu içindeyim şu an!
Cumhuriyet ve tam bağımsızlık diyen,laiklik ilkesine karşı dimdik duran bir insanla burda karşılaşmak,onur verici;var olun!
Saygılarımla...

Cevap Yaz
Rifat KAYA
23 Kasım 2007 Cuma 00:00:00
"Övünmekle cumhuriyet olmaz. On kasımlarda yaprak savurup, duygusal konuşmalarla Atatürkçü olunmaz. Cumhuriyet çaba ister. Emek ister. Okumak ister.

Cumhuriyet yürek ister.

Ve cumhuriyetin Salih Eğitmenlere ne çok ihtiyacı var bugün.


Sevgili arkadaşlar. Ve değerli öğretmenlerim.
Cumhuriyet Bayramınız kutlu olsun

Sevgilerimle "
Harikasın ve senle hem fikirim can dost.


Cevap Yaz
yazok
21 Kasım 2007 Çarşamba 00:00:00
KIYMETLİ ÇALIŞMANIZI KUTLUYORUM....

Cevap Yaz
SERPİL42
21 Kasım 2007 Çarşamba 00:00:00
İSTERSEK HEPİMİZ BİRER SALİH ÖĞRETMEN OLABİLİRİZ .BİRLİK BERABERLİK SEVGİ VE AZİM İL EHER ZORLUĞUN ÜSTESİNDEN GELEBİLİRİZ .SAYGILAR

Cevap Yaz
ufurmelerim
4 Kasım 2007 Pazar 00:00:00
aşkla, sevda ile yapılıyordu...
tebrikler...

Cevap Yaz
saba35
3 Kasım 2007 Cumartesi 00:00:00
Acaba o yoksul günlerde zenginlik mi yaşanıyordu,yoksa şimdiki zenginliklerde yoksulluk mu yaşanıyor?
Salih öğretmenlerin ellerinden öpüyoruz...
Çokanlamlı ve çok güzel bir yazıydı...
kutluyorum...
Saygılar...

Cevap Yaz
ide
29 Ekim 2007 Pazartesi 00:00:00

Ne kadar azız bir bilseniz... Ne kadar acı ama ne kadar gerçek...

Eğitim sistemimizdeki bozukluk, eğitimcileri hali içler acısı...

Ama yine de yine de bunu gördükçe daha bir dört elle sarılıyorum öğretmenliğime... Kara gözlü çocuklarımın ışıklı gözleri umut ekiyor toprağıma... Umutluyum...

Cevap Yaz
gülbin55
29 Ekim 2007 Pazartesi 00:00:00
Evet çok haklısınız CUMHURİYET EMEK İSTER. Başta bir eğitimci olarak bu düşüncenizin savunucularındanım. Bu ülkenin Salih öğretmen gibi eğitimcilere ihtiyacı var. Yürekten, fiili olarak: ''NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE!'' ve ''YAŞASIN CUMHURİYET!'' diyebilen nesiller yetiştirebilmek için. Bu güzel, anlamlı yazınızı bizlerle paylaştığınız için de teşekkürler.

Cevap Yaz
FATOŞ
29 Ekim 2007 Pazartesi 00:00:00
Övünmekle cumhuriyet olmaz. On kasımlarda yaprak savurup, duygusal konuşmalarla Atatürkçü olunmaz. Cumhuriyet çaba ister. Emek ister. Okumak ister.

Cumhuriyet yürek ister.


kutladım saygımla.
kutlu bayramlar...
NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE!

Cevap Yaz
Perihan Metin
29 Ekim 2007 Pazartesi 00:00:00
Hepimizin CUMHURİYET BAYRAMI kutlu olsun ve Bayram şenliği, neşesi içinde geçsin, çok güzel bir öyküydü, beni taaa çocukluğuma götürdü, o sıcacık insanların birbirleriyle olan o güzel günleri hatırlattı.İnşallah yine o güzel ruhu yakalar ve yaşatırız, Cumhuriyetimiz adına, yüreğin dert görmesin, sevgiyle kal...

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.