V/esselam

Issız kalabalıklar içinde yalnızlığın çığlığını yudumluyor musunuz hiç. Asık çehreler taklitçi çokluklar, arkası kesilmeyen ölüm, gasp, hapis, çete, şehit ve emperyalist dört çekerli siyonlar ve hormonlu dindarlıklarımız… Peki bu hodkâm kalabalıklarda ömrün nasıl ışık hızında dibe vurduğunun farkında mısınız?

Ben unutuyorum ara ara kendimi ve savruluyorum adeta lodosa kapılan teneke parçası gibi gürültü çıkara çıkara. Farkında bile değilim muhteşem senfoni ve ihtişamlı orkestranın verdiği nağmeden. Mısralarla haykırıp hüzünleniyorum dörtlüklere yaslanarak; şiirlerimin kaygılı, mısralarımın hakikati haykıran tahammülsüz çırpınışlarıyla…

Dökülüyorum yaprak yaprak düşündükçe gerçek musikiyi, kavruluyorum. Ne bir taş olabiliyorum öksüz çocuklarının sığınacağının temeline; ne de bir damla yaş olabiliyorum merhametin kucağına. Dökülüyorum kelimelerle patır patır. Haksızlıkların verdiği ıstırap, umursamazlıklar, aymazlarlar derin acı veriyor. İkna edemezsiniz, aptalları, zaman hırsızlarını mısralarla haykırışlarla. Yalnızım ve yorgunum.

Şakağıma husumet kaçıyor tezatlar parıltısında. Nereye ve ne zamana dek bu kaypaklıklarda yürümek? İkiyüzlü bir koşturmaca ki; hedef sahte, dava telaffuzları bozuk, secde egzotik… Ya siz, siz neler düşünüyordunuz sâhi, tuzum kuru diyorsanız Allah feraset ve basiret versin.

Sessiz yığınların, kuru kalabalıkların arsızlığını, kalemşorların müşküllü zekâlarını ve Anadolu kokan mert yüreklerin sahipsizliğini, yalnızlığını dert ettiniz mi hiç? İnsan kalabilme çabalarınızı hak namına tebliğ- irşad için mi koşturdunuz mu, yoksa asrın putperestlerine parya mı oldunuz. Tebliğ lisandan ziyade, lisan-ı hâlden beslenir kardeşim. Kur’an ahlâkı bulunmayan tarafgirlikler, kirliktir ve hakikati görmezden gelmek, hakikatte haysiyet fukaralığıdır vesselam.

’’Bazınızı bazınızla imtihan edeceğiz!’’ [En’am]

Yalnızım

Yalnızlık taht kurmuş irfan kapkara
Ümitsiz değilim ama yalnızım
Dertlerim depreşti yazdım dağlara
Poyrazla katmışım kuma yalnızım

Kayboldu hamiyet öksüz değerler
Vicdan buruşturup kasvet yayarlar
Makama rütbeye boyun eğerler
Çıldırıp çıkmışım dama yalnızım

Va’z edenler mevta suskular sızım
Din iman pazarda her renkten izim
Sağ sol arsız kalabalık ıssızım
Çokluklar yığmışım ama yalnızım

Ne çok ıstırap var ne çok hıyanet
Duygu lâtifeler kızıl kıyamet
Cerbezeyle savaş hakkı beyanat
Fetvayı celp ettik mim’e yalnızım

Nesil alev alev sokak çok rahat
Ben suçlu ben güçlü benim kabahat
Ecel kervanımda sayıyor saat
Sabrı yazıyorum muma yalnızım

Siyonizm’i geçtik ribada bazda
Medeniyet ördük âsımız sözde
Bir Mehdi bekleriz yine bu yaz da
Ben ben’i arz ettim bana yalnızım

İnfak secde riya İblisten beter
Namaz tokuşturur namazsız yatar
Hücreler isyanda put katar katar
Sormayın sitemin kime yalnızım

Hâşâ yalnızlığım kullara ana
Sığınınmışım O’na beni duyana
Hüznü yol eyledim ulvi beyana
Şükürle doğarım güne yalnızım

Ömer Ekinci Micingirt