1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
334
Okunma
Aziz Abiye
Güneş daha tepenin ardından bütünüyle çıkmadan Ahmet Efendi tarladaydı. Sabahın serinliği toprağın üzerinde ince bir örtü gibi duruyor, denizden gelen nemli hava otların ucuna tutunuyordu. Birkaç saat sonra güneş yükselince bu serinlikten eser kalmayacağını biliyordu. Kazmayı omzundan indirip tarlanın ortasına bıraktı. Ellerini beline dayadı. Karşısında taş vardı. Bir tane değil.
Yolun kıyısında biriken toz, arabanın ardından ağır ağır yeniden yere çöktü. Az sonra tarlada kimse kalmamıştı. Taşlar yine sessizdi. 07 Ağustos 2026
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.