Gerçek bir hikaye...

Bir çift eyefin 130 yıllık hikâyesi...

Fotoğrafta gördüğünüz bu eski tarım aleti, bizim oralarda "eyef" diye bilinir. Kimi için sıradan bir ağaç parçasıdır; ama bazen bir eşyanın da dilden dile anlatılan bir hikâyesi olur.

Komşu köyümüz Akkent (Zeyve)’den Ziya Hayta’nın anlattığı, kuşaktan kuşağa ulaşan gerçek bir hatıra...

Rivayete göre bundan yaklaşık 130 yıl önce köye bir satıcı, eşeğine yüklediği bir sürü eyefle gelir. Sokak sokak dolaşıp:

"Eyefçi geldi!.. Eyefçiiii!.."

diye seslenir. Ama ne çare... Gün boyu bir çift bile satamaz. Yorulmuş, umudunu da yavaş yavaş kaybetmiştir.

Duruma acıyan köyün gençleri kendi aralarında tatlı bir plan kurarlar. Köyün bakkalı olan, saflığıyla ve iyi niyetiyle tanınan Rahmetli Gubur Hacı Hasan Dede’nin aklına küçük bir kurt düşürmeye karar verirler.

Önce gizlice birkaç eyefi dedeye gösterirler. Ardından 15-20 dakika arayla biri gelir:

"Hacı Hasan Dayı, eyef var mı?"

O gider, biraz sonra bir başkası...

Sonra bir başkası daha...

Beşinci, altıncı kişi de aynı şeyi sorunca Hacı Hasan Dede kendi kendine düşünmeye başlar:

"Demek ki bu eyef dediğin çok aranan bir şeymiş. Sabah buradan geçen adamın kıymetini bilememişiz..."

Tam o sırada gençler satıcıya seslenir:

"Bir de Hacı Hasan Dayı’nın sokağından geç de bir daha bağır!"

Satıcı yine aynı sesi yükseltir:

"Eyefçi geldi!.. Eyefçiiii!.."

İşte o an Hacı Hasan Dede fırsatı kaçırmaz; satıcının elindeki bütün eyefleri satın alır.

O gün belki bir satıcının yüzü güldü... Ama asıl kazanç, bugün bile güldüren bu güzel köy hatırası oldu.

Aradan yaklaşık 130 yıl geçti. Hikâye hâlâ aile içinde anlatılır. Hatta işin en güzel yanı; miras paylaşılırken anneme bile bir çift eyef düştü.

Demek ki bazı miraslar para, tarla ya da ev değildir; bazen nesilden nesile kalan bir tebessüm, bir hatıra ve aile içinde anlatılan sıcacık bir hikâyedir.

Yolunuz bir gün Akkent (Zeyve)’ye düşerse, Ziya Hayta’nın ablasına, teyzesinin kızlarına ya da dayısının oğullarına bu hikâyeyi bir anlattırın. Emin olun, o gün kahkahalar eksik olmaz.

Çünkü bazı köy hikâyeleri anlatıldıkça eskimez; aksine her anlatılışında yeniden hayat bulur.

Not: Eyef; eskiden at arabalarında ve yük hayvanlarında urganları sıkıştırmak için kullanılan, ayrıca öküzlerin boyunduruğunda yer alan, tamamen ağaçtan yapılmış geleneksel bir alettir. Bugün pek bilinmese de Anadolu’nun köy kültüründe önemli bir yere sahiptir.