Bazen tüm benliğimizi kaygı sarar.
Acılar hissederiz geçmişimize dair. Buhranlar dolar içimiz. Alemimiz hüzünle dolar.
Amellerimiz bize ağır gelmeye başlar. Altında eziliriz hissiyatların.

Çok günah işlediğimizi düşünürüz.
Bize en ufak dünya meyli günah gibi görünür.
Öyle olur Allah’ı anmadığı an günah gelir kuluna.

Veya işlemişizdir.
Çok günahımız vardır. Pişman olmuşuzdur. Ama bir türlü bundan kurtulamıyoruzdur.
Ard arda aynı günahı işliyoruzdur.
Ama her işledikten sonra da pişman oluyoruzdur.

Allah kulunun kalbini bilir.
Pişmanlık sarınca da bilir. Pişman olmadığını da bilir.
Kalbin içindekiler sadece Allah’a malumdur. Sadece Allah bilir.

Kul her pişman olduğu an tövbededir.

Tekrar mı işledi. Tekrar pişman olsun.
Tekrar tövbeye başvurun.
Allah ganiyyurrahîmdir.

Rahmeti bol ve geniştir. Rahmetiyle zengindir.

Utanmayın çıkın huzura.
Asıl utanmamak ayıptır.
Günahına pişman olmamak pişmanlıktır.

Çıkın huzura her defasında af dileyin.
O kovmaz. Neden yaptın demez. Affeder.

Her tövbeyi kabul eder.
En büyük günah Allah’ı reddetmektir. Onu küfretmek yani varlığını örtmektir. Varlığını inkâr etmektir.

Bunu dahi affediyor.
"Sen varsın, birsin! Sen Allah’sın, buna şahidim!" denildiğinde,
Allah’tan başka ilah olmadığını tasdik ediyorum dediğinde, affediyor.

Yeni doğmuş bir bebek gibi masum sayıyor.
Yeni bir sayfa açıyor kuluna.

O kadar mağfiret sahibi.
Kuluna karşı merhametli.

Bazıları diyor;
"Günahı işle işle, sonra bir tövbe de kurtul! Oh ne dünya!"

Desinler... Aldırmayın.
Onların yüreği merhamete, sevgiye, pişmanlığa kapalıysa biz ne edelim.

Biz biliyoruz ki; Allah tövbeleri çokca kabul edendir.
Her günahtan sonra pişmanlık; tövbedir.

Siz Rabbinize sığının.
O erhamerrahimîndir.
Merhametlilerin en merhametlisidir.

Haydi! Kalbî bir tövbe...
Estağfirullah...

Allah kabul etsin. Allah razı olsun.

Selam ve dua ile...