İsabella
30 şiiri ve 30 yazısı kayıtlı Takip Et

Hayriye teyze



Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 6.10.2022 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Henüz yeni doğum yapmıştım. Öğlen vakti zile basılmadan sessizce bir kaç kere kapım tık tıklandı. Gelen tam karşıki dairede oturan Hayriye teyzeydi. Gözün aydına gelmişti, sağolsun çok ince düşünceli bir kadındır Hayriye teyze. O zamanlar sadece kapı önlerinde karşılaşır, birbirimize hal hatır sorar, gülüşüp, sonra da vedalaşırdık. Hoş şimdi de pek farksız değil ya, hâlâ komşuculuk rollerimize devam ediyoruz aynı apartmanda.

Annem çay demlemişti. Evimize ilk kez gelen Hayriye teyze ile sıcak bir sohbete tutulduk. Ailesini sorduk ona. Önce derin bir ah çekti ve başladı anlatmaya. Eşinin vefat ettiğini, kızıyla birlikte yaşadığını söyledi. Sonra da kızının başına gelenler döküldü, dikkat çekecek kadar kıvrımlı olan dudaklarından.
İstanbul’da okuyorken gizlice nikâh kıyıp bir adamla evlenmiş. Kızı müzik öğretmeni, adam da resim öğretmeniymiş yanlış hatırlamıyorsam. Uzun zaman kızlarından haber alamamışlar. Hayriye teyze kocası ile birlikte Rize’den kalkıp İstanbul’a gitmiş. Epey bir zaman sonra kızlarının izine ulaşmışlar. Kızının evine vardıklarında ise gözlerine inanamamışlar. Ev berbat bir haldeymiş. Kızı ağır bir depresyona girmiş, bakımsızlıktan neredeyse ölecekmiş. Onu bulduklarına sevinmiş olsalar da bu halini görmek ölümden betermiş. Meğer kızını, eşi evlendikten kısa bir süre sonra en yakın arkadaşı ile aldatmış, evini terk etmiş, artık evine gelmez olmuş. Kızı da çok severek evlendiği adamın arkasından yasa bürünmüş. Daha doğrusu Hayriye teyzenin deyimiyle kara sevda, kara büyüye dönüşmüş. Kızının bu hale gelmesi kara sevdadan değil elbet kara büyüden dolayı olurmuş. İstanbul’daki bütün doktorlara götümüşler tedavi için. Hatta belli bir müddet hastanelerde yatmış. Yine de kederine kimse derman olamamış. Hangi hocalara okuttuysak çare bulamadık diyordu Hayriye teyze. Sizin bildiğiniz bir hoca var mı diye de sordu bize laf arasında.

Kaç senedir kızımla uğraşıyorum, ne doktora götürmek için evden çıkarabiliyorum, ne de suya sokabiliyorum. Saçlarını yıkatmıyor, yıkatsa da taratmıyor, dediğinde ilk inanmamıştım ama bir gün kapı aralığından görünce kızını Hayriye teyzeye hak verdim. Tıpkı esrarengiz bir kaçak gibi gözlerini kaçırarak usulca kapısını kapatmıştı annesinin ardından. Ben ise onun bu gizemli haline üzülmüş, inşallah iyi olur diye içimden dua etmiştim.

Yedi yıldır tanıdığım kadarıyla, yaklaşık bir yıldır Hayriye teyzenin yüzünde güller açıyor. Hiç soramadım kızının tedavisini ona. Çünkü her gördüğümde kızı yanındaydı. Artık kızının saçları taranmış, annesi ile birlikte sokağa çıkıyor, markete gidiyor, kalabalığa karışabiliyordu. Hatta bir keresinde asansörde karşılaştığımızda selamlaşmıştık bile. Herkesle konuşmaya cekinirdi vakti zamanında, artık konuşuyor olabilmek ne güzel bir gelişmeydi onun adına . Tebessüm her yüze yakışıyordu, onun hep asık gezen yüzüne de çok yakışmıştı doğrusu.

Birgün Hayriye teyze ile binamızın önündeki durakta beklerken "ne kadar güzel bir kadın olduğunu" söyledim ona, "senin gençliğini düşünemiyorum" diye de eklemiştim. Nasıl mahçup gülümsedi. Kırış kırış yanakları al al oldu o anda. Boğazının altına düğüm yaptığı eşarbı, dizinin dört parmak altındaki hâlâ 90lardan kalma yırtmaçlı eteğiyle bence göz kamaştırıyordu. O kibar çantasını da ya bileğinde ya da parmaklarının ucunda taşırdı mutlaka. Ve çok bilinçlidir, her gün geri dönüşüme gidecek kutular vardır avuçlarında.

Öyle hoş, öyle bu zamanların kadını değildir ki Hayriye teyze, ne zaman görsem bir zarafet bulaşır sözlerinden sözlerime.

(Mevzu her ne kadar Hayriye teyze ve kızı olsa da, konuya "yeni doğum yapmıştım" ile başlamamın asıl sebebi lohusa dönemimde bu olayın beni fazlaca üzmüş olmasıydı. Hatta bir gece Instagram da gezerken sayfalar arasında meme kanserli kadınların hayat hikayelerinin yer aldığı bir sayfaya denk geldim. Hem okuyorum hem ağlıyorum. O kadar sarsıldım ki. Bir hikâyede kadın henüz lohusa iken meme kanseri olduğunu öğrenmişti ve beş ay sonra vefat etmişti. Ben beş ay boyunca öleceğim korkusuyla yaşadım. Beş ay sonra ölmeyince hayata döndüm. Lohusalık işte bu kadar hassas bir dönem bazıları için. Elbet bir gün öleceğiz nasılsa, ha şimdi ha beş ay sonra. Yaşarken güzel yaşamalı bu hayatı. Tadını çıkara çıkara.)


Beğen

İsabella
Kayıt Tarihi:5 Ekim 2022 Çarşamba 00:10:08

HAYRIYE TEYZE YAZISI'NA YORUM YAP
"Hayriye teyze" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Konsantre Karanlık Madde
22 Ekim 2022 Cumartesi 15:51:02
Bende de bir gelin var, aman düşman başına Dossssttttlar.

çıt çıt

çıt çıt çıt

çıt çıt

çıt çıt çıt(İzmirliler ona çiğdem diyor...)

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 23 Ekim 2022 Pazar 18:06:53
Yorumunuza teşekkür ederim.
halil_
7 Ekim 2022 Cuma 20:10:33
İsabella, sanırım bizim burada yetişen bir üzüm adı. Geçmiş olsun evvela ve Hayriye(Ablamın adıydı) Teyze'nin yaşadıklarını Mevlam kimseye yaşatmasın. Anne olmak bilemesem de çok güzel olmalı.... Hayırlı kandiller. Selam dua ve saygılarıma...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 7 Ekim 2022 Cuma 22:30:04
Evet, bizim buralarda yetişen kokulu bir üzüm adı. Ama ben anlamını bilmeden koymuştum bu ismi kendime.
Hâlâ daha net olarak nereden bu ismi bulduğumu hatırlamıyorum. Belki bir film, bir şarkı ya da etkisinde kaldığım bir kitap karakterinden olabilir.

Derler ki, acıma ki acınacak duruma düşme. Bir de bu dünya da neyi kınarsan başına gelmeden ölmezsin denir. Allah daha beterinden korusun demek lazımmış.. hastalık için de geçerli, insanın başına gelen türlü dertler için de.

Bizde bu akşam dualarda buluşalım. Allah merhametten uzak etmesin kalplerimizi. Kandilinizi kutlar hayırlara vesile olmasını dilerim.

Selamlar, saygılarımla.

ayşe1
6 Ekim 2022 Perşembe 18:47:40
Sevgili İsabella , istisnasız her anne lohusalık döneminde çok hassas olur. Bunun dereceleri vardır. Tıptaki adı: "postpartum sendrom" dur. Bebeği koruma güdüsüyle ortaya çıkan psikolojik durumu anneler önceden bilseler, bu hüzünlü ve endişeli ruh halini doğal karşılayarak üstesinden daha kolay gelebilirler Geçmiş olsun.
Anlamlı yazınızda değindiğiniz acı olay ve benzerleri ne yazık ki toplumda yaşanıyor ve kurbanlarını yaralıyor.
Hayriye Hanım'ı da ne güzel anlatmışsınız.
Tebrikler.
Sevgiler, saygılar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 23:23:35
Hoşgeldiniz sevgili Ayşe hanım. Yorumunuzla yazıma katkı sağladınız, teşekkür ederim.

Selamlar, sevgilerimle çokça.
İlhan Kemal
6 Ekim 2022 Perşembe 17:06:16
Hayrıye Hanımın (Madem gerçek bir kişiden bahsediyoruz ve o kişi benim komşum değil, o zaman 'Hanım') hikayesinin son bölümü biraz daha bir şeyler istiyor derken 'Lohusa dönemim' notu öyküye ikinci bir boyut getirdi. Belki öykünün gelişmesine, hatta girişine bu bölüm yedirebilinirdi ama böyle de güzel olmuş. Yine de Hayriye Hanımın kızın değiştiği sonda biraz daha birşeyler bekliyor insan. İlk altı yılda ne olmamıştı da, yedinci yılda olunca kız değişti? gibi.

Kendini okutan, önümüzdeki günlerde de ara ara hatırlayıp üzerine düşüneceğim bir yazı var önümde. Saygılarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 23:00:15

Hayriye teyzenin kızının gelişimine dair bilgim olsaydı mutlaka eklerdim hikayeme. Ama gerçek bir hayat hikayesi olunca kılıf uydurmak gibi birşey yapıp bağlamak istemedim sonunu.
Bir foruma yazmaya niyetlenmiştim bunu, baktım ki çok uzadı yazılarım kısmına aldım. Sonra bir daha baktığımda güne gelmiş hikaye. Bir şaşırmadım değil. :)


Yorumunuz en az yazılarınız kadar kıymetliydi. Teşekkür ederim.

Sevgi Umut
6 Ekim 2022 Perşembe 15:39:55
Hayriye Teyzenin yaşadıklarına üzüldüğüm kadar olmasa da sizin için de üzüldüm. Lohusa kadın çok hassas olur, üzüntüler sütünün kesilmesine neden olabilir. Umarım böyle bir şey yaşamamışsınızdır sevgili Isabella. Hayat çok acımasız, insanlar çok nankör yazık ki.
O yüzden kimsenin başına şu da gelemez diye düşünemiyorum artık. Her şeye hazırlıklı olup, başkalarının yaşadıklarından da ders almasını bilmeliyiz.
Teşekkür ediyor ve kutluyorum. Sevgilerimle.

3 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 22:27:26
Teşekkür ederim Sevgi hanım. Sandığınız gibi bir durum yaşamadım, ama yaşasaydım şuan bunun da üzüntüsünü taşırdım içimde bir yerlerde.

Herkesin başına herşey gelebilir.. önemli olan yaşananların üstesinden gelebilmekte. Ve sevgi her yaraya merhemdir.

Hayriye teyze zamanla kızının yaralarını sarmayı başarmıştır diye düşünüyorum. Çünkü anneler en iyi yara bandıdır.

Sevgiler benden..
Sevgi Umut 7 Ekim 2022 Cuma 02:42:51
"Sevgi her yaraya merhemdit" sözünüzü çok önemsiyorum. Az geldikçe dozu artırılmalıdır da. Kızı iyileştiğine göre ben de öyle düşünüyorum.
Timur KOHEN
6 Ekim 2022 Perşembe 15:16:33
Kara büyüye bağlanıp ilginç bir yazı (korku) okuyacağım hissi bir anda yok oldu.

Gerçeküstü bir hikâye benim gibi okuyuculara ilaç gibi gelirdi.

Aşağıda bir yorumda anlatımı bozan ifadeler var gibisinden bir yorum da okudum. Akan bir paragraf, aniden bir kelimeyle taşa çarpıyor gibi.

Diğer taraftan hassas bir konu üzerine yazılması ise taktir edilesi.

Tebrikler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 22:15:18
Size korku dolu bir hikaye okutamadığım için üzülmeli miyim diye düşündürdü beni ilk sözleriniz.

Benim gibi havadan sudan yazan biri elbet sizin gerçeküstü hikayelerinizin yanında ağrısı kesici etkisi değil, başa sıkıca bağlanan bir tülbent gibi gelebilir, esnaf işi :)

Yani, bir tek son cümleniz yazımı beğendiğinizi söylüyor, diğerleri ise beni bir karmaşıklığın içine sürüklüyor.

Tebriği kapmak da mühim mesele. Teşekkür ederim 😊

Gülüm Çamlısoy
6 Ekim 2022 Perşembe 14:46:42
kaleminizi ve sizi seviyorum, sevgili İsabella

hep hep yazsın kaleminiz

sevgimle yürek dolusu

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 19:56:16
Gülüm hanım yüreğiniz sevgi dolu, çok teşekkür ederim.. eksik olmayın.
Kelbimden kalbinize sevgilerimle.
İbrahim Kurt
6 Ekim 2022 Perşembe 11:22:37
Harika bir çalışma okudum kutluyorum

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 11:52:01
Teşekkür ederim ziyaretinize.
İyi günler dilerim İbrahim bey.

Ahmet ÖRNEK
6 Ekim 2022 Perşembe 06:43:42
konu ve içerik olarak muazzam bir yazı...
ama yazıda bazı göze gönle dokunan ifade
bozuklukları var tekrar okuyup düzenleseniz nasıl olur

saygı ve samimyetle sayın yazarım

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 08:30:34
Teşekkür ederim ilginize, bir kaç düzenleme yaptım. Umarım gözünüze ve gönlünüze dokunan bozukluklardır bu düzenlemelerim.

Anlık bir paylaşım oldu ve bir daha üzerinden gecmedigim için olabilir. Ziyaretiniz için teşekkür ederim.

Saygılar selamlarımla.
Ahmet ÖRNEK 6 Ekim 2022 Perşembe 10:53:03
elleriniz sağlık dokunuşlarınızla şimdi daha güzel yazınız
neneh.
6 Ekim 2022 Perşembe 06:09:30
Komşu komşu huu!..diye ünlemek, ara sıra komşuları dinlemek gerekiyor aslında teknolojinin dürtmelerinin dışında.İnsan insanın ilacı aslında unvanının hacı- hoca olması önemli değil.Komşunun komşusunu tanımadığı bir zamanda muhteşem bir yazıyla komşuluk ilişkilerine dikkat çekmek bu olsa gerek.Kutluyorum.Sağlıcakla..Saygıyla..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 08:28:34
Ben teşekkür ederim sevgili neneh, hoş ziyaretinize teşekkür eder, hayırlı sabahlar dilerim.
Sevgiler
deniz-ce
6 Ekim 2022 Perşembe 00:33:07


her kapının ardında ne hikayeler var…

senin o yaşadığın korkuya gelince… hep paranoyak olduk empati yapa yapa.
misal ben şu an hayatı kedilerimin gözünden görmeye çalışmaktayım ve o kadar aşağıdan dünyayı gözlemleyip ihtiyaçlarını gidermelerini, kendilerini korumalarını falan anlamaya çalışıyorum.
yerde komando gibi sürünmeme ramak var.


🧿❤

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 04:11:35
Çok iyi bir kedi dostusun. Kedilerin çok şanslı. Bu yüzden sürekli cogaliyorlar :)
Zeynayı daha görmeden defter olarak sevip taktir ediyoruz mesela.

Sahra kedi aldı mı acaba? ben hâlâ kedi istiyorum, ama tedirginim. Bir de şunu yeni öğrendim, hemen hemen bütün şair ve yazarların kedileri varmış. Bunun bir diğer nedeni de kitaplarda zamanla oluşan küçük böcekleri yiyip kitaplara zarar vermesini önlüyormuşlar.
Sadece severken avuç içine verdiği o yumuşaklık değil, dostluk değil, kitapları koruma gibi güzellikleri de varmış.

❤️🐱
Sahir Neva
6 Ekim 2022 Perşembe 00:04:23
Hayriye teyzenin kızı nasıl iyileşmiş ? Merakta bıraktın bizi İsabella

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 6 Ekim 2022 Perşembe 04:02:37
Soramadım ki hiç. Bilirsin işte şu zamane komşularıyız biz. Evlerimize gidip gelmeden asansör de iki sohbet, bir de aşure zamanı kapı önünde Allah kabul etsinle biten bir kase aşurelik muhabbetler bizimki.

Hayatına kim dokunup, iyileştirdiyse iyi ki bunu yapmış.
Belki de zamandır ona iyi gelmiş olan, bilmiyorum.

Düzenleme:6.10.2022 13:02:10
Ümmühan Yıldız
5 Ekim 2022 Çarşamba 13:16:02
Aşkta, beynin tüm hatları büyük bir sarhoşluk içinde bilinçsiz seyreder.
Sadakatte, karşılıklı olarak kalbin daha derinlerine girerek yanyana oluşunu daha bir keyifle, bilinçle gıptayla izleriz diye düşünüyorum…

Hayriye teyzenin kızının yaşadıklarına çok üzüldüğümü söylemeliyim. Genç bir kadın, elini tuttuğu yola çıktığı eşiyle birlikte mutlu hayatını yaşayamadan dönüşü olmayan trajediyi yaşamış. Kocası ahlak kurallarının dışına çıkarak tek başına karısına bu kötülüğü yaşatmadı. Hep söylüyorum kadınların cinslerine yaptığı fenalık erkelerden çok daha fazla. İş arkadaşlarımda bu durumları tanıklık yapmaktan, net olarak söylüyorum evliliklerden soğuduğumu söylemeliyim. Hatta bununla ilgili yazım var asıp asmama konusunda çekimserim.

Evlilikte, sadakate, sevgiye, saygıya inananlardanım
Babam nereye giderse gitsin evimize döner dönmez etrafa göz gezdirip ‘‘Anneniz nerede’’ diye her seferinde soruşunu hatırlıyorum. Gözleri onu gördüğünde çok daha mutlu oluyordu.

O dönemlerde kalbinizin korkuyla dolu olması, evladınızı tüm olumsuzluklardan koruma içgüdüsüdür.

Hiçbir evlat ve hiçbir anne Hayriye teyzenin ve kızının yaşadığını trajedileri yaşamaması dileğimle selamlar.


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 5 Ekim 2022 Çarşamba 14:45:17
Etrafınızdaki güzel insanları örnek almalısınız, bırakın tasvip etmediğiniz insanlar o köşede kalsın.
Yuva kurmak çok özel, büyülü birşey. İster bu büyüyü ömür boyu sürdürür, ister kabusa çevirsin. Bunun insanın elinde olduğu kadar kalbinde de olduğunu düşünüyorum.

Bence evliliği çok da ertelemeyin 😊
Hayatın size güzellikler katmasını dilerim, en az sizin de hayata kattığınız güzellikler kadar.

Sevgiler.
Bedri Tokul
5 Ekim 2022 Çarşamba 01:04:06
Gören bir göz yazan bir kalem
Ve benim kardeşim isabella...
Görünce böyle görmeli yazıncada böyle yazmalı..
Selam ve sevgiyle...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella Yazının sahibi 5 Ekim 2022 Çarşamba 10:02:11
Çok teşekkür ederim ziyaretinize.
Sevgi ve saygılarımla Bedri baba.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.