ayşe1
74 şiiri ve 37 yazısı kayıtlı Takip Et

KADER



KADER

Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 20.7.2021 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

O gün tüm işçiler, sabah erkenden işbaşı yapmışlardı. Her bir yanda arı gibi çalışıyorlardı. Kimi yanık bir türkü yakarken kimi sessiz, içe dönük haliyle ama canla başla, uyum içinde çalışmaktaydı. Birinin yapamadığının diğerinin başarısını etkileyeceğini ve işi aksatacağını biliyor, takım ruhuyla hareket ediyorlardı. Birbirlerini evvelce hiç tanımayan bu genç insanlar, ekmek parası gibi hayati bir ortak amaçla bir araya gelmiş, farklı yaşam ve alışkanlıklarına rağmen karşılarındakileri anlayıp, sevip kader birliği içinde çalışma yoluna baş koymuşlardı. Bunda patronlarının ve onun yardımcılarının arada sırada yaptıkları bir koç misali, babacan, birleştirici toplu konuşmaların da rolünü göz ardı etmemek lazımdı. Burası, disiplinli, sıcak, düzenli bir yuva gibiydi.

İbrahim, altı ay kadar evvel Şanlıurfa’dan İstanbul’a gelmiş, bu şantiyede çalışan akrabasının sayesinde aynı yerde göreve başlamıştı. Henüz toy olduğundan temizlik işlerine bakıyordu. Gün boyu yapacağı temizliğin nerelerde olacağı, saatlere göre önceden planlanırdı. İbrahim; yeni bir saat almış yakın bir arkadaşının samimi teklifini kıramamış; hiç yoktan iyidir düşüncesiyle onun eski, külüstür saatini sahiplenmişti. Bir gün o da para biriktirebilecek ve gönlünün çektiği yeni bir saati alabilecekti. Yirmi altı yaşında, esmer güzeli yakışıklı bir delikanlıydı. Bir yıllık evli ve bir aylık kız babası olan genç adam, kendini işine vererek sorumluluğunu harfiyen yerine getiriyor, işinde günden güne pişiyordu.

Altıncı ayında bir gün, sıra kauçuk bantı temizlemeye gelmişti. İbrahim’e aylar evvel, ne zaman ve nasıl temizleyeceği defalarca anlatılmış ve gösterilmişti. O da bu işi, önceleri yardım ettiği takım arkadaşından aylarca izlemiş, gerektiğince öğrenmiş, uzun süredir kusura düşmeden yerine getirmişti. Temizleme esnasında üzerine çıkmasının tehlikeli ve yasak olduğu ısrarla açıklanmış ve kendisine tembih edilmişti.
Her gün belli bir saatte, bilgisayarın hesapladığı miktarlarda kum, mıcır ve çimento, bunker denilen dev kapta, hiç insan eli değmeden akıllı aletlerle karıştırılırdı. İşlem tamamlandıktan sonra geniş bantın yükleme yerine, bunkerden aktarılırdı. Bu aktarımdan sonra, bant hareket ederek elde edilen çimento hamurunu, üstünde tırmandırarak tepe noktasına ulaştırır; oradayken açılan büyük bir kapaktan otomatik olarak beton santraline boşaltırdı.
Beton santralı, her gün, beş ton çimento barındıracak kapasitede çalışmaktaydı. Bu mekanik işlemler zinciri, mühendislerin denetiminde tamamen otomatik olarak gerçekleştiriliyordu.

Aylar sonra İbrahim, artık ustalaşmış, tek başına başarıyla çalışmaya başlamıştı. İtinayı elden bırakmadan bantı temizlerken tam işini bitireceği sırada, kendisinin bulunduğu kıyının ters ucunda, kocaman bir leke fark etti. Israrla çıkarmaya uğraştığı kirliliğin üstesinden bir türlü gelemedi. Uğraşıp dururken zamanın nasıl geçtiğini anlayamamıştı. Aslında orada gerektiğinden fazla bir zamandır bulunmaktaydı. Yaptığı işi, her zaman eksiksiz başarmayı isteyen sorumlu bir kişilik geliştirmişti. Ayrıca işini kaybetmekten korkuyor, patronlarının gözüne girmeye özen gösteriyordu. Kaldı ki kusursuz çalışırsa daha iyi bir yere yükseltilebilirdi. Elindeki temizlik gereçlerini ve sıvılarını sırasıyla deneyerek orayı, inatla ovalayıp, kazıyıp durdu. Saatine gözü ilişti. Kauçuk bantın hareketine tam bir saat vardı. “Uzak bir köşedeydi. Kimse görmeden birkaç dakika bantın üstüne çıksa ne olurdu ki? Bu lekenin hakkından ancak böyle gelebilirim diye, aklından geçirdi. Saatine bir daha baktı, karar vererek zar zor kendini bantın üzerine çekeledi. Bütün vücudunun kuvvetiyle abanarak aceleyle temizliğe girişti. İşe yarıyordu. Dakikalar sonra leke dağılmış; görünür görünmez hale gelmiş, belli belirsiz dalgalı bir görünüme bürünmüştü. İbrahim kendisiyle gurur duyuyordu. İçine sinmeyen hareli yere, “ha son bir gayret!” diye abanmıştı ki hiç beklemediği bir şey oldu! Bantın her zamanki hareket saatine daha çok varken hiç karşılaşılmayacak bir durumdu bu! Böylesine ciddi, her şeyi otomatiğe bağlayan dikkatli bir işyerinde, bant, zamanından evvel nasıl olur da hareket etmeye başlardı!
İbrahim, göğsünü yırtarcasına bir feryat kopardı!
“Durdurun!
Yardım edin!
Yardım edin, ne olur!”

Birkaç saniye yere kapanmış olarak bantın durdurulmasını bekledi. Bant yavaşlamayınca yapıştığı yere öylece sinip gözlerini yuvalarından fırlatacak kadar fır fır döndürerek atlamak için uygun bir yer kolladı. Zira bant dar bir alandan ilerliyor ve yükseliyordu. Ama ne yapıp yapmalı atlamayı başarmalıydı. Çaresiz gencin çok az vakti kalmıştı! Dikkatini toparlayıp doğrulmaya kalkıştı. İki büklüm olurken sallandı, sendeledi. Yeniden doğrulurken kendini atlamaya hazırlamak üzere, ayağını diğerinin yanına hizalamak istedi. Hareketli zeminde dengesini kaybetti. Çok kötü yuvarlandı! Başını bantın kenarına şiddetle çarptı. Gözleri karardı, içi bayıldı ve kendinden geçti. Ne elimdir ki İbrahim, mücadele fırsatını yitirmişti.

İmdat seslerini duyan arkadaşları o yöne doğru koşuştular. İbrahim’in bantta hareketsiz, yatar pozisyonda yukarı doğru tırmandığını görüp şok oldular! Panik içinde sistem operatörüne, bantı durdurması için alarm verdiler. İbrahim, neredeyse tepeye ulaşmış, kapağın açılmasına ramak kalmıştı!
Bahtsız delikanlı, bantın durdurulmasından sadece birkaç saniye önce, feryat figan nidalarını hiç duyamadan dev kapağın açılmasıyla acımasızca santrala düştü!
“Olamaz!”
“Olamaz!”
“Aman Allah’ım!”
“Neydi bu başımıza gelen!”
Avuçları başlarının iki yanına yapışan işçiler, santralın etrafına üşüştüler.
Tek avazla çığrışıyorlardı:
“Ah İbrahim!”
“Neden İbrahim?”
“Ne işin vardı o bantın üzerinde İbrahim?”
Ah!.. Beş tona yakın beton ihtiva eden santralin içinde can çekişiyordu bir genç adam...

Arama kurtarma ekibi, çalışmalarına amansızca başladı. İbrahim’i bulduklarında karşılaştıkları korkunç manzara, hafızalardan silinecek gibi değildi. Delikanlının cansız bedeni betondan bir heykele dönüşmüştü. Şantiye, derin bir yasa boğuldu.

Nasıl bir elim talihtir ki temizlik yaptığı esnada İbrahim’in saati durmuş, zamanında çalışan banttan eceline teslim olmuştu...

Ayşe Yarman Öztekin
"Kader" adlı romanımdan bir bölüm.
2. baskı Nisan 2021

Yazımı günün yazısı seçerek. beni onurlandıran seçki kuruluna ; yorumlarıyla yazıma değer ve anlam katan can dostlarıma, içten teşekkürü borç bilirim. Mutlu Bayramlar, sevgi ve saygılar.


Ana Karakterler:
Kader; Mahzun, Mine, Ahu, Beyzade

Beğen

ayşe1
Kayıt Tarihi:19 Temmuz 2021 Pazartesi 08:06:56

KADER YAZISI'NA YORUM YAP
"KADER" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
resulcivcik
20 Temmuz 2021 Salı 14:58:38
Değerli Şairimiz Kalemine yüreğine sağlık.
Oldukca Anlamlıydı Tebrik ederim.
Bayramınızı en kalbi duygularla kutlarım.
Yüce Hâkk sevdiklerinle tekrarını nasip eylesin.
______________________ Selam ve Duâ ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 20 Temmuz 2021 Salı 15:20:06
Yazıma değer katan yorumunuza teşekkür ederim.
Kurban Bayramı'nızı içtenlikle kutlar; huzurlu sağlıklı, başarılı günlere vesile olmasını dilerim.
Saygılarımla.
Ümmühan Yıldız
20 Temmuz 2021 Salı 13:59:45
Âlemin yaratılışından başlayarak bugüne kadar, insanlar kendi elleriyle, kaderimiz diyerek tedbir almak yerine mezarlarını kazıyorlar.

İşim gereği ilk yardım eğitimini aldıran şirketimiz olduğundan sağlık çalışanı olmasam da az çok konulardan bilgiliyim.

Yazının akıcılığı ve üslubu kendini içine çeken ara vermeden sonuna kadar okutturan türden.

‘’Kader’’ kitabınızı okumaktan mutluluk duyacağım

Yazdıklarınız sevgi ve acıma duygusunu içimize koyarken; aynı zamanda merhamet ışınlarının hâlâ yüreğimizden yayıldığını hissettiriyor.

Sevgiyle

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 20 Temmuz 2021 Salı 14:53:26
Yüreğinizden ve zihninizden içtenlikle süzülen yorumunuza candan teşekkür ederim. Çok mutlu oldum.
Kurban Bayramınızı kutlar, sağlık, sevinç, esenlik ve başarı getirecek uğur ve şans kapılarını açmasını dilerim.
Ümmühan Yıldız 20 Temmuz 2021 Salı 14:57:32
Âmin, âmin, âmin cümlemizle birlikte…

Her ne kadar sarılmaların yasak olduğu bu dönemde size bayram muhabbetliyle sarılarak hayırlı bayramlarımız olsun diyorum.

Aygün Deniz
20 Temmuz 2021 Salı 11:14:11
Tebrik ederim günün eserini. Saygılar sevgiler Ayşe Hanım.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 20 Temmuz 2021 Salı 14:55:54
İlgi ve beğeninize içten teşekkürler.
Kurban Bayramı'nızı kutlar, tüm sevdiklerinizle birlik beraberlik , esenlik ve mutlulukla geçirmenizi dilerim.
Sevgiler, saygılar.
Harman Vakti
20 Temmuz 2021 Salı 11:03:04
Eserinizi tebrik ediyor nice nâdîde eserlerde buluşmak ümîdiyle bayramınızı kutluyorum.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 20 Temmuz 2021 Salı 14:59:53
Yazımı yorumlamanız ve beni etkileyen güzel dileğiniz için candan teşekkür ederim.
Kurban Bayramı'nızı ben de kutlar, sağlık, sevinç, esenlik ve başarı getirecek uğur ve şans kapılarını açmasını dilerim.
Saygılarımla.
Harman Vakti
20 Temmuz 2021 Salı 11:02:15
Eserinizi tebrik ediyor nice nâdîde eserlerde buluşmak ümîdiyle bayramınızı kutluyorum.

Cevap Yaz
intibah
20 Temmuz 2021 Salı 09:07:49
Günün seçkisini kutluyorum. İyi bayramlar

intibah tarafından 20.7.2021 11:24:26 zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 20 Temmuz 2021 Salı 15:15:54
Yazıma ilginize ve zaman ayırarak yorumlamanıza çok memnun oldum. Teşekkür ederim.
Yakınlarınızla huzur be sağlık içinde geçireceğiniz mutlu bayramlar dilerim.
Sevgi ve saygılarımla.

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
İsabella
19 Temmuz 2021 Pazartesi 13:48:30
Kaleminiz sade ve çok kaliteli. Okutuyor kendini.

Yıllar önce böyle buna benzer bir olaya şahitlik etmiştim.
Yenidoğan yoğun bakım bebeklerinin her gün taşındığı asansörde hastanenin çöpleri taşınıyordu. Birgün arkadaşımla birlikt şikayet ettik, bu bebekler zaten hassas enfeksiyon kapabilirler dedik.
Yenidogan yoğun bakım bebekleri o kadar hassas ve saatlik değişen durumları, hayata tutunma çabalarını işim dolayısıyla bildiğimden duruma daha da hassas bakılması gerektiğini düşündüm.

Şikayete kulak verildi, çöpler daha küçük misafir asansöründe taşınmaya başlandı. Bu çözüm değildi oysa, koca çöp kovaları o küçük asansöre çok zor yerleşiyor, çalışan arkadaşa neredeyse yer kalmıyordu. Bir hafta kadar sonra temizlik bölümünde çalışan iş arkadaşımızın kıyafeti asansöre sıkışmış ve asansörde boğularak can vermişti.

Uzun bir zaman bu olayın etkisinden çıkamadım. Kendimi ne kadar suçladım anlatamam. Üç çocuğu yetim eşi kimsesiz kalmıştı. Şimdi sizin yazınızla kaybolan başka bir hayatın geçmişine gittim.

Keşke herkes işçiye, çalışana degil de insana değer vermeyi bilebilseydi. O zaman böyle sorunlar bu kadar çok yaşanmazdı.


Kitabınız için başarılar diler,
Saygılar sunarım.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 19 Temmuz 2021 Pazartesi 16:35:12
Romanımı yazarken yaşanmış bir olayın etkisiyle nasıl titreyerek, acı çekerek ve çağımızda bu denli yaşamsal olayların olabildiğine hayıflanarak yazdıysam yorumunuzdan da o derece etkilendim, azap çektim. Sizi takdir ettim.
Davranışınız, son derecede yerindeydi; ve uyarınız zorunluydu...
Eteği asansöre, hareket haline geçen otobüs, minibüs, trene sıkışan ve ölümle sonlanan yaşanmışlıklara şahit olup yakınıp yanıyoruz.
Öykü, roman ve şiir kitaplarımda bunlara değinmeye çabalıyorum hep.
Değerli yorumunuz için candan teşekkürler.
Sevgi ve saygılar.
Mehmet Burhan AKIN
19 Temmuz 2021 Pazartesi 13:13:18
Ayşe Hanım,
Kısa zamanda romanınızı temin edip okuma fırsatı bulmaya çalışacağım inşallah. Usta bir kalem, edebi bir üslup, ne güzel...

Anadolu köylüklerinden ekmek peşine düşen nice İbrahimler inşaat çukurları asarında yok olup gittiler ya da bir yanlarını soğuk betonlara bırakıp köylerine gerisin geri döndüler.
İş ahlakı çok önemli, ama özverili çalışmayı gerektiren gerekli önlemler, eğitici bilgiler bu insanlara ne kadar verilmektedir?

Sürükleyici bir hikaye, günün yazısını hak etmiştir.

Saygılarımla Efendim.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 19 Temmuz 2021 Pazartesi 16:37:38
Yazıma değer veren yorumunuza candan teşekkürler. Mutlu oldum.
Selam ve saygılarımla.
Ferda,ca
19 Temmuz 2021 Pazartesi 11:27:03
Hüzünlü bir hikaye idi..Ama anlatım güzeldi.

Yüreğiniz dert görmesin efendim.

Hayırlı bayramlar sevgilerimle..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


ayşe1 Yazının sahibi 19 Temmuz 2021 Pazartesi 16:40:45
Yazımı paylaştığınız, güzel yorumunuzla renk kattığınız için çok teşekkür ederim.
Sizin de bayramınızın esenlik, huzur ve sevdiklerinizle mutlu geçmesini dilerim.
Sevgi ve saygılarımla.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.