Gülüm Çamlısoy
2344 şiiri ve 1818 yazısı kayıtlı Takip Et

Ocak ve aşk ve kar...



OCAK VE AŞK VE KAR...



Bir sözcük müydü sadece ismin uyruğunda saklanan o tek heceli gülüş?

Bir gül’ün yitimiydi aşk ve aşk’ın ön sözü nelerin diliydi ve rengi?

Göğe sevinç dolu bir bulut armağan eden evren ve bununla sakit olsun, diyen bir zümre ki…

Oysaki hayattan ümidi kesmiştik çoktan.

Diri bir gülücük bahşetsin diye günün de nazarında solmaya doymadığım bir çiçek olmanın verdiği yeis ile ve işte düştüm peşine üçlü çengel bilmecenin ve aşk’ın hatırına, gül, deyiverdim içimdeki kırıp pencereye.

Kıpraşan neydi sahi? Sair kelime ki duyguların kundaklandığı ve her este saklıydı müşfik sesi aşkın ve kelamın sonra ne mi oldu?

Korku bulutlarına denk düştüm düştü de gökyüzü aslında olması gereken tam olarak da buydu:

Ocak ve aşk ve kar.

İşte yeni bir kelimeydi bahşedilen ve ellerimde eriyecek tıpkı eriyen matemin ve yüreğimin sesi.

Kar idi beklenen İstanbul semalarında ve birileri vardı fısıldayan kulağıma ne de olsa yazgım idi yolu yazmaktan geçen ve ben bir yaz çocuğu olsam da kışla meşk eyliyordur ve ruhumdaki soğuk havayı onca buzulu da kış mevsimine borçluydum. Derken…

Bir imla hatası yapmak üzere iken bir ses duydum gaipten gelen ve tekrarlanan biteviye oysaki ben ne sokak köpeğiydim ne yalan ne de melun bir gölge sadece ruhum çıkmıştım dışarı ve düşmüştüm yollara hani olur da içine düşülesi aşkta rastlar mıydım kendime?

‘’Kış kış…’’

Tepki vermedim.

‘’Kış kış…’’

Belki de yoluma kesmeye hevesli hain bir ruh haline bürünmüştü üç harfli neyse ya da kim…

Seslenmedim üstelik ses etmek ne haddime?

Gözlerimden düşene sabitlendim ama yas yüklü değildim sadece şiirlerim ve yüreğim yeniden ve defalarca yeşersin diye döktüğüm yaş idi…

Yas idi maden illa ki muadili olduğum sahiplendiğim ne varsa, acı da dâhil iç sesimde buluştu hıçkırıklarım kimselerin görmediği ve duymadığı ve bekliyordum sabırla bekliyordum ve elbet o üç harfli muhteşem kelime aslında varlığımızın doğasında saklı ve hiçliğimizi görmezden geldiğimiz.

Dua idi elbet tabi olduğum.

Dua ile tutunmak bazen içine düştüğüm boşlukta iç sesimin sustuğu ve dış sesin baskın olduğu ve susuz kaldığım her gün ve an ne zamanki dua iken dilimden ve yüreğimden eksik ettiğim…

Bir gül içimde açan ama gülmeyi reddettiğim.

Doğamda saklıydı hüzün ve çiçek.

Rengi asi idi içimdeki çiçeğin ve her ne kadar asil bir çiçek olsa da açmayı unutan o gül belki de solmaktan yorulmuştu.

Rengin dili ve dini ve ırkı yoktu hem çünkü her renk doğanın şen ya da mahzun sesi idi ve mademki bir üç harfli her kul düşmüşken aşka ve doğacak iken ne zamanki ‘’kül’’ bildik içimizde birikeni ve mademki yeşermenin özlemi ile doğacaktık küllerimizden.

Cin gibiydim yine ve çil dolu yüzüm nasıl da kaybetmişti o çil renkli gülüşlerini ve çileden çıktığımı unuttum aslında iklimle hemhal soruyordum Rabbime ve bulutlara:

Sahi, ne zaman miadı dolacaktı acıların?

Rengim beyazdı azıcık pembe ve gözlerimi diktim gökteki bulutlara ve uyumayı reddettim bu sefer başım döndükçe döndü günden geceye uzandığım aslında gecede bitmeyen nöbetlerimle mademki şiar edindiğim kıblemde beklemekti…

Haki renkli bir şiirin hayalini kurdum misal.

Hâkim olduğum irademle açılandırdım sözcükleri ve nimet bildim her defasında duyguları ve sözcükleri.

Bir ömürlük açlığım diniyordu işte ne de olsa şivem de şiarım da şiir idi aslında peltek sözcüklerin söz birlikteliğinde şiir olmaya meyletmiştim bir ömür üstelik şiirlerden ve de kendimden bihaber.

Ve düşlerimin rengine büründüm ve koyu gözlerinde siyahın ela bakışlı şiirler dikmek adına dokundum:

Önce kalbime sonra kâğıda sonra suskunluğumla ses oldu sözcükler ve hayat üç harflilerden ibaretti.

Bir kış gecesinde…

Bana yaz, diye buyuran o iç ses…

Kar yüklü bir buluta duyduğum özlemle ve de…

Mademki aşk idi şiarı tüm kâinatın…

Yas yüklü hayatımda her yaş madem bana bahşedilen bir anlamdı.

Kul olmanın bilinci ile ve içimde yüklü o kül bulutu…

Gül, diyen birileri vardı çevremde:

Hem adımdı hem de yüzüme eşlik edecek bir tebessümün çağrısı idi madem ve…

Arındığım nice acı üstelik adı olmayan duygular ve korkular.

Sus yüklendim ve ses idi içimde ç/ağlayan ve haşmetli bir rabıta aslında içimde her an infilak edebilecek bir isyana engel olduğum ve tüm benliğimle sadece O iken ait olduğum…

Bir sus idi giyindiğim.

Ve bir gül idi içimde ve yüzümde açan…

Bilen biri vardı ve birileri illa ki.

Hem yaşamam için de sebepler ve güzellikler ile örülüydü kâinat üstelik sus payı her söylemde bir ses iken sadece benim duyduğum ve sadece O iken içimizden geçenleri bilen bu yüzden…

Korkularımı ve acılarımı öldürdüm: daha çok sevebilmek idi hep yüklendiğim hayaller ve daha çok huzur idi beni bekleyen öldürdüğüm nefsimi yok saymıştım madem ve aldığım her nefeste şükretmeye nasıl da açtım ve işte açlığımı dindiren o muhteşem olgu aslında yaratılma sebebimiz ve varmaksa hidayete nihayetinde ve hep korudum içimdeki güzellikleri ve iyi niyeti ve eksik etmeden yüreğimden ve dilimden…

Tek sığınağım/ız değil miydi hem ilk günden beri?

Dua adına aşk ile ördüğüm kâinatın hatırına yaşamakla ve yaşatmakla mükellef idim madem sevgiyi ve umudu…


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:13 Ocak 2021 Çarşamba 17:18:54

OCAK VE AŞK VE KAR... YAZISI'NA YORUM YAP
"OCAK VE AŞK VE KAR..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
saf şiir
13 Ocak 2021 Çarşamba 22:44:44
Herkesin sevdiği bir başlık... Ne güzeldi yazın Kardeşim. Kutluyorum. Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 13 Ocak 2021 Çarşamba 22:47:02
Eksik olmayın ağabeyim.
Kış yüzünü yavaş yavaş göstermeye başladı hani.
Birazcık geç kaldı kış ama...
Her mevsimin ayrı güzelliği var yeter ki yürek mevsimi aşka denk düşsün.
Çok teşekkür ederim


Selam ve dua ile ağabeyim

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
ŞÜKRÜ ATAY
13 Ocak 2021 Çarşamba 21:39:10
OCAK VE AŞK VE KAR...
Kar idi beklenen İstanbul semalarında ve birileri vardı fısıldayan kulağıma ne de olsa yazgım idi yolu yazmaktan geçen ve ben bir yaz çocuğu olsam da kışla meşk eyliyordur ve ruhumdaki soğuk havayı onca buzulu da kış mevsimine borçluydum. Derken…
-----
Tek sığınağım/ız değil miydi hem ilk günden beri?

Dua adına aşk ile ördüğüm kâinatın hatırına yaşamakla ve yaşatmakla mükellef idim madem sevgiyi ve umudu…

Ne kadar güzel bir yazıydı, sevgi dolu yüreğinizden umudu eksik etmeden beklenen kara, yazınız içinde farklı anlamlar yükleyen hissederek ve içinizden gelerek yazdığınız yazı için kutluyorum tebrikler üstâdem.
Sonsuz selam ve saygılarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 13 Ocak 2021 Çarşamba 21:40:58
Hisseden güzel yüreğiniz dert görmesin asla ve asla çok değerli hocam.
Çok teşekkür ediyorum tüm içtenliğimle.

En içten ve derin selam ve saygılarımı gönderiyorum.

Var olun kıymetli hocam
muslumbayram
13 Ocak 2021 Çarşamba 20:28:19
Ruhunu kışa teslim etme der yazar Gül gör düşünde Gül der;))
Her daim Bahar her daim Gül diyorum bende
Nice saygılarımla
Tebrikler Gülüm Hnm

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 13 Ocak 2021 Çarşamba 20:32:56
Müslüm Bey, hoş geldiniz
Yüreğinize selam olsun.
Çok teşekkür ediyorum.
Ne çok gel-git saklı evrende ve hüzün dahi mutluluğa denk düşebilirken hele ki insanı besleyen farklılıklar ve farkındalık kazandıran bir hayat iken...
Dostların varlığından öte ne olabilir ki üstelik hayatın genel seyrinde?

Sonsuz selam ve saygılarımla.

Var olun
HASAN ÇAPRAZ
13 Ocak 2021 Çarşamba 20:02:00
DEĞERLİ YÜREĞİNLE HARFLERİ CİLALIYORSUN

İhtişam kaleminden o temiz kalbinden eksik olmasın

Herşey güzel gönlünce olsun

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 13 Ocak 2021 Çarşamba 20:04:01
Çok teşekkür ederim iyi dileklerin adına.
Eksik olma dostum.
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi
13 Ocak 2021 Çarşamba 19:54:23
Yıldızlı ve yaldızlı bir yol iken düşen aşka şiirden doğacak o devasa dalga gel gör ki şair dediğin tek damlanın mucizesi bir kelamın öğüttüğü ömür belki ön görüsü evrenin belki de düşkün aşka kelama sırların muhatabı Rabbin nezaretinde geçerken hayat kâh şükürle kâh sabırla.

Akşamın kalbinden geçenlere eşlik etmek

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.