Gülüm Çamlısoy
1843 şiiri ve 1418 yazısı kayıtlı Takip Et

Asla fazla bir şey istemedim...





Kibirli bir mevsim adeta geçiştirdiğim günlerde takılmışlığın minvali. Salkımsöğüt acıların devasa tanısında beni seven bir Tanrının özlemiyle, sekteye vurulduğum her an’ı illa ki meleklerin kayıt altına aldığı.

Cebim delik ve parmaklarımdan yoksunum ve bunun faturasını illa ki kadere çıkarıyorum.

Özgür hissettiğim bir gün ertesi sanırım kendime verdiğim söze ihanet etmenin bana yüklediği bir rehavet.

Sözcük arayışım da sonlandı ne de olsa sözcükler benim peşimde ve ben, yeni bir ben olma ümidiyle sayfaların tozunu attırıyorum.

Plansız programsız bir güne dâhil olacağım beklentisi ile kalemimi özgür bıraktığım öncekinden de fazlaca özgür ne de olsa bir beklentim kalmadı artık hayattan ve yazdıklarımın okunma ümidinden de yoksunum artık. Dizginlemiyorum ilk kez sözcükleri yoksa ilk kez deyip de kendimi mi kandırıyorum tıpkı bir ömür kandırdığım gibi.

Sevgiden filan da medet ummayacağım diğer yandan ne de olsa beni çok sevdiğini söyleyen kim varsa hayatımda sabit kalacağına hükmettiğim, çoktan ç/ekip gittiler.

Güzergâhımda delice bir huzursuzluk belki de günler evvel okuduğum bir kitabın beni fazlaca etkilemiş olacağından muzdarip, kitabın yazarı ile etkileşim kurduğum ve onun sanrılarına ve düşüncelerine bu kadar yakın durup yine bilfiil ilgili kalemin korkularını yüreğimde büyüttüğüm…

Ölüm gibi devasa bir lanet anmadan adını geçemediğim o korku tuzağı hele ki ailemin yaşadığı sağlık problemleri ile ensemde hissettiğim o kötü kokan nefesi ölüm meleğinin.

Belki de ölmesi gereken benim, deyip başka bir şey demediğim ve ölmeyi bilfiil dilediğim yine de bu korkuyu sonlandırmak adına hayatıma ellerimle son vermek isteğine yenik düşmemek adına hayli çaba sarf ettiğim.

Böyle olmasını elbette istemezdim… demenin nesi kötü olabilir ki hem?

Tanrının vereceği kararı aceleye getirip bir an evvel uzaklaşmak istediğim bir dünya üstüne üstük tüm dostlarımın, arkadaşlarımın beni terk ettiği bir ömrün güncesinden de fazlaca sıkıldığım.

İklim çok nazlı lakin ben öfkeliyim en çok da kendime belki de kalemimle ile iken tüm alıp veremediğim ek olarak kendimi fazlalık ve bir yük olarak hissetmeme vesile olan sayısız insan ve tepkisizliklerin maruz kalıp en güzel cezalandırma yöntemiyle şereflendirildiğim.

Sebepsiz ne çok kırgınlık.

Durduk yere hâsıl olan bir düşmanlık ki beni kendilerinden çok uzağa fırlatan bunca insanı nasıl da kendime yakın hissetmiş ve aralıksız şükretmiştim Yaratıcıya.

Sessizlik ve umarsızlık iken payıma düşen iç sesimin çıldırma noktasına gelip bir şekilde isyan bayrağını açtığım üstelik çaktırmadan kendime ve Tanrıya bunu yeni yeni idrak ettiğim ve benim acılarımı, yalnızlığımı idrak edemeyenlere de bir tür savunma mekanizması geliştirip sonumun da artık hazır olduğu gerçeği…

Köklü bir değişiklik en çok ihtiyaç duyduğum ve kökümü saldığım edebiyat çınarına en yakın dal iken yapraklarımı aralıksız döküp gözyaşlarımla da kendimi kendi ellerimle cezalandırdığım…

Kim bana kendimden çok zarar verebilir ki?

Eminim ki; bunun cevabını duymak istemezsiniz.

Kayan biz emin ayaklarımın altından ve başım dönerken fıldır fıldır düşme tehlikemi artık kaçınılmaz olduğu.

Çok insan ve sayısız dost yitirmiş bir insanım ben en çok da onlara ihtiyaç duyduğum dönem terk edildiğim…

Sayısız kere kendimi darağacında sallandırmak istedim üstelik ve bu duyguyu belki yüzlerce yaşadım özellikle şu son beş yıl içerisinde.

Ölümü en çok hatta tek hak eden benim ve bunu en az benim kadar Tanrı da bilmekte.

İlk çıkış tarihi bu düşüncemin şöyle bir geriye baktığımda yazmaya başlamazdan önce girdiğim çıkmaz sokakta can dostuma sarılıp beni terk ettiği dönem.

Korkulardan korkmak nedir bilir misiniz, sevgili okuyucum?

Ölümden korkarken bir an evvel de ölmeyi dilemek nedir bilir misiniz?

Hayatı sevmek de bir yeti ve ben bu coşkuyu aralıksız barındırdım yüreğimde özellikle yazmaya başladıktan sonra kalemimle yaşadığım aşk buna vesile oldu bir o kadar hayata aşk ile bakmak yine kalemimin marifetidir.

Aşk… çok sıradan bir duygu gibi gözüken ve sadece iki kişi arasında yaşanan bir tebessüm gibi…

Aşkın bir ilham gücü olduğu çok aşikâr hele ki aşkın sınır, mekan ya da yaş gibi mefhumlardan da uzak olduğu belki de ben iken aşka bu imkanı veren.

İzafi ne çok duygu ve somut hale getirmek adına her gün yazıya döktüğüm boyutsuz duygu dünyam belki hayallerim gerçek addedilirken belki de hayallerimle avunduğum yeter ki kimse acımasın bana…

Aşk, diye çıkıp da yola gelen yorumlarda vurgulanan o sözcük: karşılığı varsa aşkın sen zaten mutlusun. Peki, ben sayısız aşkı yüreğime sığdırıp muhataplarının bundan haberdar olmadığı bir ömrü su gibi içmişken doya doya…

Ve mucizevî bir son nihayetinde İlahi Aşkın dokunulmazlığında Rabbime duyduğum o muazzam aşk ile iyice ötelenmiş bir dünyadan firar edip sadece Rabbime kavuşmak istemim ve bu dünyaya ait olmayan bir ölümlü olarak, bu dünyaya geliş sebebimi aralıksız sorguladığım ve mutluluğa başka yollardan eriştiğim.

Durduk yere yazdığımı sanmayın hani ne de olsa kaleme beslediğim aşk da karşılıksız bir sevda masalı ve bu vesile ile insanların yüreğine konuk olduğum belki de sevileceğimin ümidi ile kendimi kandırdığım.

Oysaki sevgili dostlar oysaki… sevgi çok ucuzlatıldı günümüzde ve görünürde herkes birbirini seviyor ve dillerinden de düşmüyor asla insanlığın ve sevginin ve aşkın ve elbette dostluğun bire bir gerçek olmadığına vakıf olduğum ve yalnızlığa teslim olduğum da bir gerçek iken yine de yine de…

Ben aralıksız seviyorum ve fire vere vere kendimle yüzleşiyorum elbette kalan parçalarımla.

Muktedir olduğum hiçbir şey yok ki.

Muteber bildiğim her şey ise çok uzağımda ve ben sadece uzaktan seyrediyorum ya da onlar beni uzaktan dikizliyor.

Yol yorgunuyum ben ve sevmekten yorgun ama yazmaktan hala bıkmadığım ve kendimi alamadığım ve bu bile bir suç olarak addedilirken biliyorum ki boşuna yazıyorum. Yine de İlahi Aşkın çağrısına icabet edip sevgimi ve coşkumu sürekli kılma çabasıyla çuvaldızı da kendime batırıyorum.

Bir rehavet çöken benliğime.

Bir rivayet aslında mutluluk.

Ve de bir şehir efsaneymiş yazan kalemin sahibinin mutlu olacağı hele ki yazdıklarımı görücüye çıkarıp da o bekleme süreci yok mu ve illa ki kendim cezalandırıyorum ve de suçluyorum:

‘’Yeteri kadar iyi değilsin, Gülüm ve yazdığın her şeyi de yüzüne gözüne bulaştırdın bir ömür de neye el attınsa yarım kalan her şey yine senin zavallılığından ileri gelmekte.’’

Yazma dürtüsü beni ihya eden ve sevgi olarak bana geri dönecek olacağı beklentisi ne zamanki duygularımı okuyucuya sayfalar nezdinde sunayım.

Seviyorum ben insanları bir şekilde yanıltılsam da karambola gitse de hayallerim ve geriye dönüp baktığımda bir şekilde sindirilsem de suçlansam da seviyorum işte.

Selam vermek istediğim çok insan oluyor gün boyu üstelik tanımadığım yolda rast geldiğim ne çok nur yüzlü insan ve ben bunu karşılık beklemeden sunuyorum insanlara bir de karşılık aldım mı yok benden mutlusu işte.

Yakınlarımda süre gelen çokça ihanet ve nefretle içli dışlıyım ve sebepsiz yere benden ve ailemden nefret eden insanlar var adını sanını bilmediğim ve bu nefretin sebebini de asla öğrenmek istemediğim.

Annem yoğun bakım ünitesinde yatarken konuştuğum hastane duvarları…

Kardeşim hastalığının pençesinde iken kendimi iyice yitirdiğim oysaki ben insanlardan asla çok şey istemedim.

Ve tek çıkış noktası; bu dünyayı bir an evvel terk etmem gerektiği gel de bunu anlat ailene ve insanlara zaten yeteri kadar ipucu sunuyorum gündelik mevzularda bunu düşünmem bile sakıncalı iken nasıl dile getiririm?

Tam tersi de çok olası ve yaşamayı da hala sevmekten vazgeçmediğim gelin görün ki sevgisizliği ve tepkisizliği çoğu insanın bir noktadan sonra dayanma gücümü sonlandırıyor.

İmgelere sığınmak çok kolay.

Oysaki her şeyin çok da basit bir sunumu var.

Sadece sevgi ve iyi niyet ve dostluk denen ışığın asla sönmediği iyi de bir kez bile parlamadan sönme ihtimali dahi yok.

Sevgiden yana tüm derdim ve bir ömür de bu, hep böyle oldu lakin sevgisizliği geçtiğim gibi son yıllarda tepkisizlikle cezalandırılmak illa ki payıma düşen.

Azıcık psikoloji bilgim varsa adım gibi de eminim hani tepkisizliğin en büyük tepki olduğu.

Yine de alıştım artık, demek gibi bir gaflete düşmeyeceğim gerçi insan toprağına bile alışıyor ama.

Dostluk bir sevgiyi ve inancı bölüşmek.

Sevgi ise paylaşarak daha da çoğalan.

Aşkın tezahürü zaten içimizdeki minvalde saklı ve ne zaman ki geç emri verelim biz aşkla zaten kendimizden geçmiyor muyuz?

Böyle olmasını asla ben istemedim ve bir ömür kimse kırılmasın ve sıkıntı olmasın diye de susmadım mı…

Susma yeteneğimi büyük ölçüde yitirdim ve başıbozuk düzende varsın artık ben konuşayım yüksek sesle.

Kızgın ya da kırgın.

Yarınlara dair çok şey yok heybemde hele ki ben günümü bile an itibariyle yitirmişken…

Hayatım mücadele ile geçti sadece içimdeki sevginin kalıcı olması adına mücadele verdim ve mesleğimi de sevdim hatta aşık oldum ve tüm iyi niyetimle yakın durdum insanlara ve ne yazık ki artık ben herkesi uzaktan seviyorum ve kendimi de sevmeye çalışıyorum.

Bu, bir sınav ve son altı yıldır yazarak tabi tutuluyorum hayat denen sınava ve de ailemle sınanarak içimdeki potansiyel güç sürekli ivme kaybediyor.

Gücümün tükendiği ortada ve kalemin de yorulduğu tıpkı yüreğim gibi lakin kalbim durursa ve yazmazsam benden geriye hiçbir şey de kalmaz gerçi hiçliğimle yaşadığım da aşikar iken sanırım ben sadece kendimi aldatıyorum yaşadığımı sanıp.

Dediğim gibi, sevgili dostlar…

Ben asla fazla bir şey istemedim hayattan ve insanlardan.

Sadece sevgi ve anlayış.


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:08:07

ASLA FAZLA BİR ŞEY İSTEMEDİM... YAZISI'NA YORUM YAP
"ASLA FAZLA BİR ŞEY İSTEMEDİM..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi
25 Mayıs 2019 Cumartesi 18:07:07


HAYATIN İZAFİ İZ DÜŞÜMÜ...

SATIRLAR VE İNSANLAR...

İNSANLAR VE YÜREĞİMİZE KAZIDIĞIMIZ ACILAR...

ANLAMSIZLIK TEZAHÜR EDERKEN HAYATI YAŞANIR KILMAK ADINA...

İŞTE YAZMA AMACIM:

KABUL GÖRMEK.

KABUL ETMEK DE OLASI İMKANSIZLIĞI LAKİN UMUT BİR ŞEKİLDE GÖZ KIRPIYOR.

YARINA DAİR.

BELKİ DE ASLA ULAŞAMAYACAĞIM BİR MUTLU SON İKEN HAYATIN PLANI.

İNANÇ VE SEVGİ VE DE UMUT OLMADAN YAŞANIR MI Kİ?

DENEDİM AMA OLMADI.

İNANÇ.

SEVGİ.

UMUT.

İŞTE ŞİAR EDİNDİĞİM VE İNSANLARDAN YANA BİR AMACIM VAR İKEN: KABUL GÖRMEK VE HERKESİ DE OLDUĞU GİBİ KABUL ETMEK.

BELKİ DE KENDİMİ KENDİME KABUL ETTİRMEK ADINA...

MUTLU AKŞAMLAR.

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


şair67 Yazının sahibi 25 Mayıs 2019 Cumartesi 18:16:38
ÇOK MANİDAR
* * * * * * * *
A * E * O *
Saygılar
Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 25 Mayıs 2019 Cumartesi 18:20:26
Var olun çok değerli hocam.

Hala iyi ve güzel insanlar saklı evrende.

Yoksa dünya hala nasıl dönerdi?
Jale özdemir
25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:37:44
Çok güzel akıcı yazınıza Kutlarım yüreğiniz güzel Kalbiniz dert görmesin
İyi arkdaşım

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:41:23
Merhaba, güzel yürekli güzel arkadaşım.

Çok çok teşekkür ediyorum.

Tüm güzellikler seninle olsun İnşallah.

Çok çok sevgimle.

Sağ ol canım benim.

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
şair67
25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:32:42
Çok değerli asil,bilge dost,yanık yürek muhteşem bir duyu akışı,muhteşem bir acıları,kalıntıları hayal kırıklıkları ile köşesi yanık anılar, acılarla yaşanan haşır neşir harmanlanan unutulmaz yıllar ve ardından gelen yalnızlıklar içten içe yüreğini rehin alan sevda,sevdanın aşkın yarattığı kaygılar,bedeninde,zihninde yaşanan kavgalar,yoğun bakım ünitesinde seni senden alan sonra yok olan umutlar,sabırsızlıklar diş gıcırtmalar el yumruk oluşturmalar soluksuz kimi zaman koşuşturmalar gözyaşı içerisinde yaradana el açarak yalvarmalar beni adeta bizzati yaşadığım bir anıya,bir hayata küstüğüm zamana götürdü mamafi kendimi bu hayat hikayesinde yaşanmışlıklarımla buldum duygulandım gözlerim nemlendi adeta bu vesile ile acı yaşam tarzı ile ortak yanımızı buldum manidar yazınızı defalarca okudum kalp kalbe karşı deniliyor ya hani kimi zaman halk arasında işte o atmosferi adeta soludum yaşanmışlıkların insanı bu kadar kader çizgisi alın yazısı ,yazgısı çizgisinde örtüşebilirliği inanın hiç aklıma gelmezdi bu da yaradanın bizlere bir sınavı olsa gerek
Var olun pir olun güzel insan
En derin saygı ve selamlarımla
Hayırlı Ramazanlar
Allaha emanet olun
Aşk ile

Ali Cemal AĞIRMAN

3 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:39:14
Can hocam...
Çok değerli gönül dostum...

Bu, bir sınav ve ben bunu fark edeli çok olmadı.

Her anlamda mücadele vermek çok olası üstelik yenik düşeceğimizi de bile bile.

Kimseden bir şey de istemiyorum hani zira tüm istediklerimle Tanrı vakıf ve O, zaten adaletini illa ki gerçek ve yaşanır kılıyor.

Çabaladığım aşikar.

Hayat asla da iyi davranmazken ben hala iyi niyetimi saklı tutup insanları da Allah rızası için severken bir yandan da sorunlarımı çözmeye çalıştığım.

Ama ben biliyorum ki asla işe yaramayacak keza yaramadı da bu güne kadar.

Sevmek bir suç gibi addediliyor günümüzde.

Ben ise yüreğimle yaşar ve yazarken illa ki hayat beni görmezden geliyor.

Ama şu da bir gerçek ki: ben güzel insanların varlığını yanımda hissedebiliyorum bir şekilde.

Bakınız: paylaşıyorum an itibari ile ve gönül gözü olan insanların bana el uzattığına vakıfım.

Çok çok teşekkür ediyorum kıymetli hocam.

Allah razı olsun.

Ben nasıl yazmaktan vazgeçerim?

Ben nasıl umudumu gömerim?
Var işte hala bir umut var.

Sonsuz selam ve saygılarımla.
şair67 25 Mayıs 2019 Cumartesi 18:11:24
Sevgili can yürek,sizi siz yapan ,yüreğinizi duygu dünyanızı ,yalnızlığınız dahil manidar kılan, iç sesiniz,vicdan ve izan güzelliğiniz benim açımdan çok ,çok ,çok değerlisiniz
Her gün biraz dahia yüreklerimize hitap ediyor ,yürek güneşiniz
Mahir manidar kaleminiz
Kendi adıma açık söyleyeyim, aşığım doyumsuz insanlığınıza ,aşığım o güzellikleri kendi cenderesinde tartan vicdanınıza ,aşığım hicranınıza,acılarınıza yaşam tarzınıza,aşığım manidar kendimizi dahi içinde bulduğumuz hayat hikayenize
aşığım sizi siz yapan ,gerek manevi,gerek beşeri dünyanıza
Gönüller dolusu
Saygımla
Gülüm Çamlısoy 25 Mayıs 2019 Cumartesi 18:26:46
Ömrünüz çok olsun.

Allah razı olsun sizden.

saf şiir
25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:12:14
Ne güzel bir yazı olmuş... Akıcı, Fırat gibi... Güzel yazını beğeniyle okudum. Kutluyorum... Selam ve saygılarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 25 Mayıs 2019 Cumartesi 17:22:12
Teşekkür ederim.
Allah razı olsun.

Sonsuz selam ve saygılarımla.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.