Nurullah Kılıçoğlu
70 şiiri ve 83 yazısı kayıtlı Takip Et

Issızlaşmak( akrostiş hikaye )



N/ereden esti bu saatte çıkıp gezmek bilinmez. Saat gece on iki oldu mu kabanını giyip düşerdi ara sokaklara. Sessizliği dinlerdi.
U/yku onun için yok olur, sokakların sessizliği dinlendirir, kar taneleri huzur verirdi gecenin sessizliğinde. İnsansız hava sahasını soluklardı.
R/üzgarların ürkütücü sesi korkunç çığlıklara dönerdi kulağında. O bundan kaygılanmaz belki de kaygılanmamak için sokak lambalarına yanaşırdı.
U/zaktan gelen aç köpek sesleri, her yeri kaplayan beyazlık, bu beyazlık bu paklık içinde ona sigara yaktıran, onu düşündüren nedenler...
L/üks hayat onun için anlamsızdı. O anlamlılığı böyle saatlerde, böyle insansızlaşan, huzur veren saatlerde arardı. Sürekli dolaşır ve bir şeyler düşünürdü.
L/imon gibi ekşiyen suratları, iki yüzlü Allahsızları görmektense böyle bir düşünce seline kapılıp bu dakikaları yaşamak onun için anlamlıydı.
A/h uslanmaz gönül, iyi niyet yargılamaları bitmezdi hiç. Boş ver der geçer, huzur bulduğu dakikaları bunlarla kirletmemeye çalışırdı.
H/avlayıp geçen köpeğe: “Hayrola aç köpek, sizin aleminizde de mi adaletsiz, iki yüzlü köpekler barınıyor.” deyip yürümeye devam ederdi.
K/adir bilmez ki kullar. İnsansızlaşmak gerekiyor ufaktan. Ya çıkarı var olduğu için ya da işi düştüğü için yan yana değil mi çoğu insan?
I/skalasa da bazen kişinin sözleri, bazen de vurmadan, delmeden geçmiyor ki. Bu yüzden insanı en çok yine insanlar yaralıyordu.
L/af yerindenyken sayıklıyordu: “ Acaba insanı bu hayatta en çok sevdikleri mi üzerlerdi farkında olaraktan ya da olmayaraktan.” diye.
I/ssızlaşmak istiyordu. Çünkü çoğullaşmak, çevre yapmış olmak onun için bir fazlalıktı. O bunlar içinde tek başına çoğul olan şahsı arıyordu, pak sokağında.
Ç/aresizlik olsa da bazı anların ismi, bunları bu huzur dolu dakikalarla yok ediyordu. Bir sigara yakıp yere düşen kar tanelerinin arasına üfledi.
“O/h be! Bu kadar huzur yeter. Şimdi eve dönüp sıcak sobamın yanında dinlenmek, bunca düşündüklerimi kağıda geçirmek zamanı” dedi.
Ğ/ırtladı birden ve gülümseyerek “Aman bu ne! Yoksa huzur dolu sokağıma ve bana rahat yok mu?” deyip duraksadı.
L/oş dakikalardan, huzur dolu sokaktan, kar tanelerinden ne düşünceler çıkarmış, ne yaman düşünmüş de bunları yazıya geçirmekle heyecanlanıyordu.
“U/faktan yol alayım şimdi. Evde kalemim, kağıdım merak etmesin beni.” dedi.


Beğen

Nurullah Kılıçoğlu
Kayıt Tarihi:18 Kasım 2018 Pazar 06:49:02

ISSIZLAŞMAK( AKROSTİŞ HİKAYE ) YAZISI'NA YORUM YAP
"ISSIZLAŞMAK( AKROSTİŞ HİKAYE )" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR


Henüz yorum yapılmamış.

Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.