ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Sükutumdan dolayı kendimden başka kimse kabahatli değildir. En büyük düşmanım ben idim. NAPOLEON Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Ölümün kıyısında

DilsizFilozof
1 Yazısı Kayıtlı






Ölümün kıyısında
ÖLÜMÜN KIYISINDA
Yürüyordum. İçimde öylesine garip bir his vardı ki, tarif edemem. Tıpkı bir düğüm gibi, kalbim ile dilim arasında sıkışmış, gün yüzüne çıkmak için savaş veriyordu. Bir taraftan içinde bulunduğum durumu düşünüyor, bir taraftan da bu durumu sorguluyordum. Derin düşüncelere boğulmuş, çınar ağaçlarının peş peşe dizildiği bir caddede ellerim cebimde küçük adımlarla yürüyordum. Ne olduğunu bile anlayamadan, şiddetli bir gök gürlemesinin ardından hızlı bir yağmur başladı. Birkaç saniye de yerini doluya bıraktı. Her bir damlası adeta ceviz büyüklüğündeydi. Daha fazla ıslanmamak için adımlarımı büyüttüm, hatta giderek hızlanıp koşmaya başladım. Ancak tüm bu çabam boşa idi; sudaki balıklar kadar ıslanmıştım artık. Koşmayı bıraktım ve yürümeye devam ettim. Kocaman caddede ara sıra geçen arabalar ve yalnız başına yürüyen hayvanlar dışında kimsecikler yoktu. Onlar da benim gibi evsiz barksız ve kimsesizdi.
Neyse ki dolunun yağması çok uzun sürmedi ve yerini ince bir yağmura bıraktı. Yağmurun her bir damlası çınar yapraklarına çarpıp oradan sekiyor ve yere doğru düşüyordu. Başımı gökyüzüne doğru kaldırdım ve su damlacıklarının hızla düşüşünü seyrettim. Sığınacak bir yer bulana kadar yürümeye devam ettim. Uzunca bir süre yürüdükten sonra, yoldan aşağıda kalan sağ taraftaki büyük İncir ağacının dibindeki eve yöneldim. Köhne, yıkık bir görüntüsü olmasına rağmen, içeride birileri var mı yok mu hiç düşünmeden, kendimi hızla içeriye attım. Kapıdan içeri girer girmez, bir sessizlik sardı her yanımı. Sağa sola bakındım ama kimsecikler yoktu. Çok da düşünmedim. Koridorun hemen girişinde bulunan büyükçe olan odaya girdim. Sırılsıklam olmuştum. Üstümdeki ıslak elbiseleri çıkarıp doğruca duvarın dibinde duran yırtık ve küflenmiş kırmızı kanepeye yöneldim. Eğildim ve kanepenin sağına soluna baktım ama herhangi bir şeyle karşılaşmadım. Oradan çıkıp yan odalarda gezinmeye başladım. Sonunda bir metre boyunda ince uzun bir metal parçası buldum. Hemen eğildim ve yerden onu al


"Ölümün Kıyısında" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
Son Eklediği Yazılar
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.