ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
İnsanlar tuhaftır! Fena birşey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa mutlaka en evvel vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar. HALiD ZiYA UŞAKLIGiL Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

İçimizde kalan ukde

Hüma Efkan
69 Yazısı Kayıtlı


İÇİMİZDE KALAN UKDE





Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 13.12.2017 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

İçimizde kalan ukde
İÇİMİZDE KALAN UKDE

Yarım asırlık bir yaşanmışlığın, ardından, nedense dala tutunamaya çalışan yaprak misali savrulacağımı ve yıpranan bedenimin, yılların ağır yükü altında acımasızca ezilerek her an ölebileceğimi sanırdım. Oysa öyle olmadı ve ben hala yaşıyorum!

Bahar aylarını geride bıraktığım bilinciyle, belki de son bir kez çıkıyorum gezintiye. Bana yarenlik eden bastonum da olmasa kim kavrardı elimi? Hiç düşünmeden koyuluyorum yola. Gözlerim de görmüyor eskisi gibi. Kulaklarım çok cılız işitiyor kurumuş yaprakların hışırtısını!

Kendi kendime mırıldanıyorum; “seni gidi yaşlı, geçimsiz bunak, ne vardı ki, anlasaydın seni sevenleri ve sevdiklerini. Kıymetini bilseydin, dolu dolu yaşasaydın sana verilen bergüzar ömrü! Bak, şimdi gökyüzüne bulut gelse, sızlayıp durur o ağır cüsseni taşıyan dizlerin!”

Bir an duruyorum bir çınar ağacının altında. İç geçirerek soluklanıyorum. Her yer ıssız, kuş sesleri bile duyulmuyor eskisi gibi. “Aaaah keşke yaşasaydı. Keşke yanımda olsaydı. Elimden tutup ta bana yarenlik etseydi. Birlikte yaşasaydık sonbaharı.”Diyerek.

Çok geç artık! Elimi kavrayan biri olsa neye yarar bu yaştan sonra?

Ardından; “Hey sen yaşlı bunak, serüven yaşamanın zamanı değil!” deyip basıyorum kahkahayı.

Ve derken;

Biraz dinlenip kendime geliyorum. Mantıklı düşününce öyle oluyor sanıyorum. Ayaklarım altında çıtırdayan sararmış yapraklar inliyor adeta. Toprak ta küf kokuyor bu mevsimde. Bu bildiğim bir mevsim değil. Tabi baharın tadı başka olur. Küf kokan toprak dedim ya, öyle bir ürperdim ki, o an bir telaştır iliklerimde hissettim. “Ya hazırlıksız yakalarsa ölüm! Ya kimseler bulamazsa ıssızlıkta çürüyen bedenimi! Oooof dirin ne işe yaradı ki? Ölün ne işe yarasın? Saçmalayıp durma bunak herif.

Yazık; düşünüyorum da, ne çok ertelediğim düşlerim varmış meğer benim. Hemen eve dönmeliyim. Belki de birer kahve içerek yalnızlığımla sohbet edip yüzleşmeliyim.

Kahretsin eskisi kadar hızlı da değilim. Hava da karardı. Ha yağdı ha yağacak.


"İÇİMİZDE KALAN UKDE" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
Son Eklediği Yazılar
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.