Kemnur
498 şiiri ve 733 yazısı kayıtlı Takip Et

Kerhane kapısı…



     Açık demir porte kapı önünde girenlere üst baş araması ve kimlik kontrolü yapan polis memurunun suratından düşen bin parça. Kerhane kapısı beklemek ağır bir duygu, canını sıkıyor olmalı. Onun yerinde ben duruyormuşum gibi hissedebiliyorum bunu, içimi bir hüzün kaplıyor.

Hep o polis memurunun öyküsünü yazmak istemişimdir. Öykümdeki kahramanın bir adının olması da gerekmez. Ya Ali’dir, ya Veli. Bir ad kullanmayı gereksiz buluyorum. Zira ben Ali derim, bakarsın adamın adı Abdülrezzak çıkıverir. Birine, kapıdaki şu polisin adı nedir, diye sorsam? Yok, sormam. Gerek yok. Allah’ın bir garip polisi işte. Hepsinin sırtındaki elbise, başındaki şapka, belindeki tabanca aynı, birbirlerinin aynı yumurta ikizi gibiler. O olmazsa öteki olacak nasıl olsa. Devlet koskoca kerhane kapısını polissiz bırakacak değil ya. Bankalara, hastanelere ‘kendi özel güvenlik memurlarınızla kendinizi koruyun’ diyerek polis görevlendirmeye kıyamayan devletin kerhaneleri polisle koruması içimi burkuyor.

Şehrin ayak altında bir yerinde kerhane. Avlu içinde yanyana beş ev var. Burası halk arasında açıkça genelev veya kerhane demeye utanıldığından, beşevler adıyla anılıyor.

“Anam ananı beş evlerde görmüş bu gün!”

“İyi de senin ananın ne işi varnış beş evlerde?”

Kulübenin içine yenice girmişti. Gelen olmadığında vaktini küçük kulübesinde oturup bacaklarını dinlendirerek geçiriyor olmalı. O ara bir gelen olmasın diye dua ettiğine eminim. Kapıya bu defa ben geliyorum. Karşılamaya çıkmıyor. Kulübenin penceresine dayıyorum burnumu, içeri bakıyorum. Loş. İçeriyi net olarak göremiyorum; gerçi göreceğim de ne olacak? O dışarıyı gayet net görüyordur nasıl olsa. Onun, beni gördüğünü bilmek yeter. Polis altına bir sandalye çekmiş, küçük masası başında oturmuş, sigarasını tüttürüyor. Niye bakıyorsun ulan der gibi ters ters bakıyor bana. Az tedirgin oluyorum. Çekiliyorum. Kulübenin önünden az yana geçip polisin sigarasını içip bitirmesini bekliyorum. Cesaretli olabilsem kulübenin kapısını açar, kimliğimi çıkartır, “memur bey, yapacaksan yap şu kontrolünü de içeri geçeyim,” derim. O üstümü ararken ben evlerin kapılarına bir göz atar, hangi eve gireceğime karar vermeye çalışırım. Belki de ona hangi eve gitmemi tavsiye ettiğini sorarım. Öykümün kurgusunu kafamda oluşturmaya başlarım. Değişmeyen kural önce kafamda bir kurgu oluşturmak. Şu evdeki avrat bir içim su, diyerek gösterdiği eve dikerim gözlerimi. Giderim, evin pencereleri önüne yığılmış abazaların arasına karışarak tavsiye ettiği kadını bir görmeye çalışırım. Kadın ona alıcı gözlerle baktığımı fark eder, kapıya gelir, “hadi girsene içeri babalık!” diyerek kolumdan çekiştirirerek içeri sokar beni. Polis memuru iyi niyetle tavsiyede bulunur, ama ben onu kadın tavsiye etmek üstüne vazife mi diye horlarım. İyi davranır suç, kötü davranır suç. Sonunda polisliği de bıraktıracaklar adama.

Bu tür öyküler yazmayı sevmem, çok sıradan görünürler gözüme. Polis memuruna hangi kadını tavsiye edersin diye bir soru sorulabilir mi? Ben kadın pazarlayıcısı mıyım, demez mi? Normal olan, girersin içeri, herkes gibi birinci evin camekanından başlarsın kadınları seyretmeye, beşinci eve kadar devam edersin. Kafana yatmış bir kadını belledinmi de dönersin, o kadına girersin. Sırf senin bir kadını görüp bellemen de yetmez. Kadının seni kabul etmesi de gerekir. Kabul etmek zorundadır aslında, hiç birinin sen yaşlısın, sen çirkinsin diyerek müşterisini reddetme lüksü yoktur. Beğenmedikleri bir müşteri oldu mu pazarlığı yüksek tutarlar. Normal vizite ücreti elli liraysa, yüz liranı alırım, derler ki, müşteri caysın.

Polis memuruna, hadisene diyemiyorum, kızacağını biliyorum. “Memur bey bir baksanız da artık, içeri geçsem!” desem kaşlarını çatar. “Patladın mı? Karılar kaçmıyor ya… Bekle de iki dakika şu sigaramı içeyim!” diye azarlar.

Akşam evine gidince karısının, “görev yerin kerhane olunca, kerhane karılarıyla sıkı fıkısındır sen. Kimbilir her gün biriyle düşüp kalkıyorsundur,” diyerek adamın kafasının etini yediğini düşünüyorum. Hele ki, yatağa girdiklerinde sabahtan akşama kadar ayakta durdum, yorgunum deyip karısına sırtını dönüyorsa bu lafları işitmesi kaçınılmazdır sanırım. Kadın milleti değil mi, köküne kibrit suyu! Zorla zıvanadan çıkartırlar adamı. Polis de aklından illa ki, “yarın gidip o karılardan biriyle yatmazsam bana da…” diye geçirecektir. Mesleği insanlarla uğraşmak olanlar genelde sinirli karakterlerdir, bir de karı dırdırı çekmeye gelemezler. Hayvanat bahçelerinde kafesler içinde tutulan kurt, sırtlan gibi hiperaktif hayvanların, hep aynı güzergahta durup dinlenmeden, bir oraya bir buraya gidip geldiklerini görürüz. Kafesin içindeki en uzun yol bu güzergahtır. Ben hep polislik mesleğinin o kafese, yapılan işin o uzun güzergahta gidip gelmek olduğuna ve polisin de gidip gelen o interaktif hayvana benzediğine inanmışımdır.

İstisnalar kaideyi bozmaz ama, benim öykümdeki polis kahramanım yufka yürekli, sakin biri de olabilir. Karısı da öyle dırdırcı, kıskanç biri değildir belki. Karı koca yatağa girdiklerinde yasak savar gibi de olsa öpüşüp koklaşıp sevişmişler ve birbirlerine birer iyi uykular öpücüğü kondurup, sırtlarını birbirlerine öyle dönmüş olabilirler. Polis uyumak için gözlerini yumarken beni düşünebilir. Mesela, aklından, ‘bu gün kerhaneye altmış yaşlarında bir adam geldi, kulübemin camına burnunu dayadı,’ diye geçirebilir. Yatak odası karanlık. Karısı horlamakta. Başını çevirip bakar karısına. Öyle onun horultusundan rahatsız olduğunu belli eden bir bakış değildir bu. Karı koca birbirinin horultusuna da, osuruğuna da katlanmayı bilmeli. Yastığını az oynatıp horultusunu kesmeye çalışır. Kesilir horultu. Yine uyumaya döner. Yine beni getirecektir aklına. ‘Burnu cama dayandığında amma komikti ha,’ diyerek gülümseyecek kendi kendine. ‘Adama niye öyle ters ters baktım ki? Keşke, içeri girmesini işaret etseydim. Oturtup, bir sigara da ona ikram etseydim. Ona ikinci evdeki Aysel’i tavsiye edip, benim selamımı da söylersen, seni memnun etmeden salmaz deseydim,’  diye düşünürken uyuya kalacak. Belki… Niye olmasın?

Birden hareketlendim, yine kulübenin önüne geldim. Kulübenin kapısını aralayıp polise beni niye bekletip durduğunu soracaktım. Güç tuttum kendimi. Adamcağızın kulübeye girdiği daha beş dakika bile olmamıştı. Bacakları dinlenmemiş, sigarası henüz bitmemiş olabilirdi.

Onun hakkında okuyucuyu bağlayacak ilginç bir öykü yazabilmem için hakkında bazı sıradışı bilgiler edinmeliyim. Burada dikilip onu gözlemleyerek öğrenemem bunları. İçeri geçip kerhanenin müdavimlerinden birine sormalıym. Ama kime? Hemen girişin karşısındaki birinci evin badigardına mı? Olmaz, güvenemem ona. Kendi açısından görür o polisleri. “Ben öykü yazarıyım. Kahramanı kerhane kapısı bekleyen bir polisin, örneğin şu polisin öyküsünü yazacağım. Öykü kahramanım nasıl bir kişilik ?” diye sorsam, “valla o dediğin memur arkadaşı hiç sevmem, kılın biridir,” falan deyip kahramanımı zayıf kişilikli biri sanmama sebep olabilir yok yere. İyisi mi içerdeki kadınlara sormalı. Ne de olsa erkekten en çok onlar anlarlar. Polis de bir erkek olduğuna göre? Onların erkekte anladıkları benim öykümde kullanılabilir mi? Orası meçhul işte. Yok, onlardan öğreneceklerimle de yazamam bu öyküyü. Tam o anda askılığında bir çayla kahveci çırağı geliyor, polis kulübesine giriyor. Yüzüne henüz cilet vurmamış. Sakal niyetine seyrek, sarı tüyleri var çenesinde. Aurt kemikleri çıkık ama tombulca, gözleri çakmak gibi. Çalıştığı mekanın havasını yansıtırcasına bitirim ayaklarına yatmış bir oğlan. Çayı kapıdan teslim ederek ayrılırken ani bir kararla sesleniyorum ona.

“Bakar mısın!”

Ters ters bakıyor. “Buyur?”

“Bir şey soracaktım da…”

Susup bekliyor. Ben de bir türlü soramıyorum.

Kızarak, “de hadi, sor! İşim gücüm var benim,” diye çıkışıyor.

Böyle ayaküstü, aceleye getirerek bir şey öğrenemem ki! “Bana da bir çay getirir misin, diye soracaktım?” deyiveriyorum. Kirli, uzun tırnaklarına takılıyor gözlerim.

Bozuluyor. “Müşteriye çay servisimiz yok. İçeceksen kantine gel,” deyip gidiyor.

Kulübedeki polis onunla konuşmamıza çıkıyor. Oh! Nihayet!

“Amca, sen ne bekleyip duruyoesun burada?” diye çıkışıyor.

Şaşırıyorum. “Elbette ki seni bekliyorum,” diyorum ona. “Kimliğimi kontrol edip, üstümü başımı aradıktan sonra salarsan içeri gireceğim.”

Gülüyor. “Gerek yok amca,” diyor, “geç sen. Biz o kontrolleri yaşı küçük olanlara ya da terörist tiplilere yapıyoruz.”

Saçmalık bu! Kendimi kimlik kontrolüne, üstbaş aranmasına bu kadar şartlandırmışken, bunların olmaması öykümü sıradanlaştırır, basitleştirir. Yok, öylesine sıradan bir öyküyü yazamam ben. Yazmayacağım, vazgeçtim.

Teşekkür edip giriyorum içeri. Avluda bir evin önünden diğerinin önüne dolaşıp duran bir sürü insan var. Aralarına karışıyorum. İlk evin kapısına ulaştığımda içerdeki kadınlara bakıyorum. Hepsi şen şakrak gülüşüyor. Bakanları içeri çekmek için olmadık hareketler yapıyorlar. Birisi beni gözüne kestirmiş olsa gerek, kapıya kadar geliyor.

O da tıpkı polis gibi, “Amca, sen ne bekleyip duruyorsun burada?” diye soruyor. “Gir içeri! Bu yaşına rağmen hala tahliye borunda su yürüyorsa vanasını açıp akıtayım.”

Yaşımda ne varmış ki? Lafı, yaşı yetmiş, işi bitmiş biri olduğuma getiriyor aklı sıra. Kırmızı don giyerim ama erkekliğime laf ettirmem.

“Tamam… Yürü, göster odanı!”

“Beş numara… Çık, bekle, geliyorum hemen…”

  Hep bir kerhane karısının öyküsünü yazmak istemişimdir. Öykümdeki kadının bir adının olması da gerekmez. Ya Aysel’dir, ya Nursel; hepsi aynı kaderin yolcuları nasıl olsa...

Beğen

Kemnur
Kayıt Tarihi:9 Şubat 2017 Perşembe 00:09:45

KERHANE KAPISI… YAZISI'NA YORUM YAP
"KERHANE KAPISI…" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
kukurikuu
12 Şubat 2017 Pazar 15:32:24
yahu hocam,
haber versen de birlikte gitseydik abanoza

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


ONDAN SONRA 12 Şubat 2017 Pazar 15:59:53
Ah, ah.... Senin giibi delikanlı olsam nerelere gitmezdik ya, benim odamdan helaya gitmeye mecalim kalmadı garik... :)
ONDAN SONRA 12 Şubat 2017 Pazar 16:01:10
KEMNUR2 OLARAK ONDAN SONRANIN SAYFASINI KULLANIYORUM ARIZADAN DOLAYI, YORUMUM ONDAN SONRA ADIYLA YAZILMASI ONDAN....
11caferabi12
10 Şubat 2017 Cuma 12:40:51
Polis her yerde..Tüm güvenlik güçlerimizi Allah korusun..

Bazan bir KH.Kapısı,
Beklenen görevidir,
İşini daha iyi yapar,
İşine uyarsa yapısı...

Saygılar..

11caferabi12 tarafından 2/10/2017 12:33:11 PM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 10 Şubat 2017 Cuma 17:10:49
aMİN. sAĞOLUN HOCAM. sAYGILAR
Gül ESEN
10 Şubat 2017 Cuma 11:23:08
yorumu silecek kadar acizmiyiz doğruların karşısında

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 10 Şubat 2017 Cuma 16:59:36
sevgili Gül Esen, YORUMUNU VALLAHİ BİLLAHİ SİLMİŞ FİLAN DEĞİLİM. hATTA CEVAP YAZIP TEŞEKKÜR DAHİ ETMİŞTİM. BU NASIL OLDU ANLAMIŞ DEĞİLİM İNAN Kİ... BEN KİŞİSEL BİR HAKARET VE ATATÜRK'E ALENEN HAKARET OLMadıkça hiç bir yoruma olumsuz karşılık vermem. Seninle aynı düşünmüyorsam da saygı gösteririm. O yorumunda olumsuz hiçbişr şey yoktu. Kerhanelerin CHP tarafından kurulduğunu yazmıştın. Ben de doğru olanın 1884 de resmen kurulduktan sonra devam ettiğini ve Menderes döneminde de devlet denetimine sokulduğunu cevaben yazmıştım. Bunda ne var ki sileyim. Nasıl silindiğine aklım ermiyor. Yönetimin de silmiş olabileceğini mantığım kabul etmiyor...
Kemnur 10 Şubat 2017 Cuma 17:03:21
şimdi farkettim, zaten yorumları silme butonu da yok... şiirde var, düz yazıda yok... senin yorumunu silmem için tek yol yasaklı listeme almam ki, o da olmadığına göre benim silmediğim ıspatlanıyor... SEN HER ZAMAN YORUM YAZ, BEN MUTLU OLUR VE YARARLANIRIM. Sadece kişisel hakarete ve Atatürk2e hakarete girme. Ayrıca ben chp ye oy vermiyorum, bilmiş olasın...
şair67
10 Şubat 2017 Cuma 01:32:54
?

şair67 tarafından 2/10/2017 6:26:18 PM zamanında düzenlenmiştir.

7 cevap yazılmış Cevap Yaz


hotamisli 10 Şubat 2017 Cuma 12:21:45
You tube'da guzel bir turku dinlerim, bakarim siyasi yorumlarla siyaset bulasmis yani icine edilmis, guzel bir oyku okurum bakarim siyaset yine siyaset bulasmis.... yeter be!
Göktürkmen 10 Şubat 2017 Cuma 13:09:25
Hiç gidip akpk desteksiçisi gerici-bölücü bir yazıya da bu minvalden (eleştirel) şeyler yazmışlığınız oldu mu merak ediyorum?
hotamisli 10 Şubat 2017 Cuma 13:42:37
Cumhurbaskani ve Abdulhamit'e cok agir elestiri yapmis bayana baska bir uye belden asagi elestiri yapmisti. Belden asagiya yapilan elestiriye karsi ciktim.
Daha fazla merak edip kendini zorlama mister
Göktürkmen 10 Şubat 2017 Cuma 14:12:15
Aktroll bey kardeşim, gelip maho dilinde bulaşan sensin, benim bulaşıklıklarla işim olmuyor......
hotamisli 10 Şubat 2017 Cuma 14:15:23
kendin bastan asagiya bulasik oldugun icin tabii ki
hotamisli 10 Şubat 2017 Cuma 14:18:14
soru sordun, cevap verdik... hata yapmisim cok ozur dilerim mister
Kemnur 13 Şubat 2017 Pazartesi 15:58:21
DEĞERLİ HOCAM, SİZİN YORUMLARINIZDAN DAHA ÖNEMSEDİĞİM YORUM YOKTUR. SİLMENİZE ÜZÜKLDÜM. OKUMUŞTUM FAKAT CEVABEN TEŞEKKÜR ETMEYİ UNUTMUŞUM. YİNE DE TEŞEKKÜR EDERİM. SAYGILAR
ccelayir
10 Şubat 2017 Cuma 00:03:08
Anlatımınız iyiydi. Ben genç bir arkadaşın yazdığını düşündüm. :)

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 10 Şubat 2017 Cuma 00:49:29
GENÇLER BÖYLE ÖYKÜLER YAZMZ HOCAM, ONLAR AŞKTAN MEŞKTEN ANLAR, YAZARLAR...
ccelayir 10 Şubat 2017 Cuma 10:06:10
Açıkçası çok iyiydi. Tebrik ederim. Uzun zamandır ilk kez karşıma çıktı böyle bir öykü.
Gülüm Çamlısoy
9 Şubat 2017 Perşembe 22:25:41
Tema ve işleyiş tarzı yine kaleminizi konuşturmuşsunuz değerli hocam.
Siz hep yazın ve derleyip toplayalım geride kalan kırıkları.
Kutluyorum can-ı gönülden.
Saygılarımla değerli abim.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 10 Şubat 2017 Cuma 00:50:05
TEŞEKKÜRLER GÜLÜM KARDEŞİM. SAYGILAR
Ayhan Sarıkaya
9 Şubat 2017 Perşembe 21:13:49
Yazının güzelliği burada işte: Toplumun ayıpladığı yerlerden öyküler çıkarmak. Bence kerhaneler, erkek milletine balas ayarı yapmakta emniyet sübabı gibi... Ankara'nın Bedderesindeki kerhane kaldırıldı, durum nasıl peki caddelerde müşteri avına çıkmış yosmalardan geçilmiyor.
Doğrusu kerhanedeki polisin dünyasına girmen çok akılcı olmuş. Tebrik ederim.
Severek okuduğum yazılardan biriydi.
Selamlar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 9 Şubat 2017 Perşembe 21:29:29
sağ olun hocam. saygılar
ONDAN SONRA
9 Şubat 2017 Perşembe 19:30:45
YAZININ İLK İKİ PARAGRAFI YAZININ NİYETİNİ VURGULAMIŞ ZATEN. SANIRIM HİÇ ELE ALINMAMIŞ BİR KONUYDU. eVET, BU DEVLET BANKALARINA, FABRİKALASRINA, HASTANELERİNE ÖZEL GÜVENLİK MEMURU İLE KORUNUN DERKEN GENELEVLERİ POLİS İLE KORUYIOR. EPEYCE İLGİNÇ. TRAJİKOMİŞKJ... TEBRİKLER

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 9 Şubat 2017 Perşembe 21:30:17
teşekkürler öğretmenim... bu arada yeni kullanıcı nickin hayırlı olsun....

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Bedri Tokul
9 Şubat 2017 Perşembe 08:27:45
Başlığında "Kerhane" geçiyor diye okumadan;
"Hiç mi konu bulamadın, bu da yazılır mı, ne kadar ayıp ? " ön yargılarıyla
bakmamalıyız yazıya.
Ben seni okumaktan zevk alıyor ve hayranım kalemine Can Dostum.
Yazını zevkle okudum.
Bir insan manzarası bulacağımı tahmin ediyordum. Yanılmadım.
İyi bir öykücü olmak kolay değil.
Böyle bir şey işte...
Selamlarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 9 Şubat 2017 Perşembe 21:30:53
Can komutanım, çok teşekkür ederim. Sağol, varol...
Serhat BİNGÖL
9 Şubat 2017 Perşembe 01:59:58
Aa, Aaa çok ayıp bir yazı.

Ne alakaysa yazınızı okurken küçük Emrah'ın filmlerinden bir kesit geldi gözümün önüne yani içimi acıtan en acıklı sahne. Rahmetli olmuş babasının en yakın arkadaşı ve Emrah'ın da amaca yerine koyduğu adamın annesinin ırzına geçtiği anlar en etkili sahnedir. O sahnede Emrah odadan içeri girer ve yatakta yatan annesiyle göz göze gelir. Annesi de bir yandan gözyaşı dökerken bir yandan da boynuna yumulmuş olan adam için oğlum yanlış anlama amcan üst araması yapıyor demesi ve adamın saçlarını okşaması çok dramatik gelmiştir bana.

Hele bir de Emrah'ın kız kardeşiyle olan repliği var ki, göz yaşlarıma hakim olamadığım anlardır -Nayşegül, annemiz norospu oldu ama söz veriyorum ben seni okutacağım.
- Ama abicim annemiz de okumuştu zaten.?!’’ diye kız kardeşinin cevap vermesi de en çok hüzünlendiğim anlar olmuştur.

Velhasıl o mekanlar nice dramatik hikayeler saklar içerisinde.

Fakat gerçekten de düşündürücü bir durum o mekanların kapısında neden polis bekler!?!
Eğer amaç oradaki kadınları korumaksa o zaman yeterli parayı kazanamadığında kavatın şiddetine uğrayan kadıncağızları niye korumazlar? Düşündürücü bir durum.

Kıymetli Abim,çok ilginç bir öyküydü. Kaleminize sağlık

Saygı sevgilerimle.


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 9 Şubat 2017 Perşembe 04:52:59
Sevgişli Serhat, öyküde sürekli polisin öyküsünü yazdığımı vurgulayarak ve polise ait iş ve aile olumsuzluklarını anlatarak, niyetimin o kapılarda polis görevlendirilmesinin olumsuzluklarını ele aldım. Yoksa niyetim genelev öyküsü yazmak değil elbet. Keşke yazsak, orada Emrah örneği ne hikayeler çıkar ama okumaya adam yok. Bu öykümü bile okuyanlar bir kerhane öyküsü olarak yorumlamakta. Yok, bu öykü bir kerhane öyküsü değil...Kerhanenin kapısındaki polisin öyküsü... :) :) diye bağırsam mı ki? Selamlar, saygılar
İBRAHİM YILMAZ
9 Şubat 2017 Perşembe 00:41:20
Kemal bey seçtiğiniz konu önemli değil bir kere hakkını veriyorsun akıcı anlatımlarınla özgün öykülerinize. Güçlü algı gücünü ve cesur kaleminin akıcılığını kutlarım.
Öykünün içeriğine girmeyeceğim fazlaca. Asrı sadet zamanlarında, daha gerilerde de varmış böylesi durumlar. Günümüzde hayli hayli! Neyse kadınların bu duruma düşmesi hep içimi yaralamıştır. İnsanlar böylesi fiilleri bir kılıfına uydurup yaşıyorlar. Ne diyeceksin.

Emeğe ve sanata saygımla kolay gelsin.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 9 Şubat 2017 Perşembe 00:46:44
Değerli hocam, sağolun. Burada ana fikir kadınlar, yaptıkları iş değil, işin o tarafına öylesine değindim. Bence bu tip yerlerin kapısında polis görevlendirilmesi biraz garipçe... Dikkati ona çekmek istedim...
Dilek USTA
9 Şubat 2017 Perşembe 00:20:13
Sevemedim yazınızı ve açıkçası başka bir konu yokmuydu diye içimden geçti ve o kadınların yerine erkekleri düşündüm ne komik olurdu...

Selamlar üstadım

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kemnur 9 Şubat 2017 Perşembe 00:39:44
TOPLUMUN GERÇEKLERİ BAZEN SEVİMSİZ GÖRÜNSELER DE MEVCUDİYETLERİNİ SÜRDÜRMEKTE. Şehir merkezinde kalmış bir yerin kapısında polis görevlendirilmesi bana sevimsiz göründüğü için yazmak istedim... Selamlar
Dilek USTA 9 Şubat 2017 Perşembe 00:47:05
Haklısınız üstadım .. Sadece kadın olduğum için kanıma dokundu.. Üzüldüm ... Ama şu da bir gerçek ki erkekler olmasa bu tarz yerler olmazdı .. arz talep meselesi ve devletin güvenlikten sorumlu memurunu böylesi bir yere nöbetçi koyması da tartışılır bir durum...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.