İsabella
35 şiiri ve 23 yazısı kayıtlı Takip Et

Dervişiye




Birbirine benzeyen günlere inat her şeyden sıkıldığım, bunaldığım bir anda taktım sırt çantamı omzuma ve yola düştüm düşler boyunca.

Yenilikler gerekiyordu hayatıma. Farklı renkler, farklı hayatlar, farklı mekânları görmeliydim. Kıyafetler dolu bir valiz hazırlama gereği duymadım bile. Hiç gerek de yoktu zaten. Bir kaç üst baş ve bir yağmurluk. Attım sırt çantamın tek büyük cebi olan alanına.
Ruhumu yansıtacağını düşündüğüm ülkeyi görmek istiyordum ilk başta. Rengârenk evleriyle süslü, âşıklar ülkesi İtalya.

Bir bayan oturuyor hemen yanımdaki koltuğa. Tanışıyoruz içten bir samimiyetle. Yolculuk boyunca yalnız olmayacağımı düşünüp mutlu oluyorum. Hâlbuki yola yalnız çıkmayı ben istememiş miydim? Sitemkâr bir tavırla, bazen ne istediğimi bende bilmiyorum diyorum kendime. Adını soruyorum yol arkadaşıma. “Dervişiye ben” diyor. Dervişiye mi? Komik buluyorum, bıyık altı gülüyorum gözlerimi kaçırarak.
Evet diyor “neden bu kadar şaşırdın ki?” Doğru ya, neden bu kadar şaşırmıştım ki. Ha X, ha Y, ha Dervişiye. Mühim olan adı değil varlığıydı.

Demlenmiş çay tadında koyu bir muhabbete tutuluyoruz hasbelkader. Nasıl oluyor bilmiyorum ama konu bize acı veren insanlara kadar geliyor. Bana şu sözleri söylüyor heybesinden çıkan cümlerle;

İnsanı en çok dostu üzer
Kardeşi üzer
Eşi üzer
Aşkı üzer
Velhasıl
İnsanı en çok insan üzer.

Doğru söze ne denir ki. Başımı sallayarak onay veriyorum. İnsan haklarına saygı duymayan insanların, hayvan haklarını savunduğunu görmüş biriyim diyor. Haktan hukuktan bahsedip, adalet terazisinin bir yanına boş kefe diğer bir yanına kefenin içine taş koyan insanlar tanıyan biriyim diyor. O anlatıyor ben dinliyorum. Devam ediyor, her gün başka yaşıyoruz bilmeden, her gün başka seviyoruz, her gün başkalaşıyor isteklerimiz. Her şey değişiyor istisnasız. Tek değişmeyen nedir diye soranlara “hiç değişmeyen son” diyorum diye ekleyip, nokta koyuyor konuşmasına.

En eksik yanımla varıyoruz rüya kente.
Roma’dayız. Adını duymak bile insanın içine romantizm ve gizem duygularını barındırmaya yetiyordu. Aşk Çeşmesi’ni geziyorum hayranlıkla. Buraya o çok sevdiğimle gelmeliydim diyorum. Alın alına verip, göz göze gelip ve gülümseyip elimden tutmalıydı diyorum. Hüzün kaplıyor içimi belli bir süre. Öyle ki attığım her adımda, havsalamda gezdiriyorum suretini. Şehirler de insanlar gibi iki yüzlüydü, bir kez daha farkına varıyorum. Sonra geçiyor.

Venedik’e geçiyoruz. Gondolla geziyoruz Venedik’in sular altında kalan sokaklarını. Fotoğraflarını çekiyorum tüm şehrin ve görmek için hayalini kurduğum renkli evlerin... Acıkıyorum. Pizza ve makarnayı bu kez ait olduğu mutfaklarda yemeliyim diyorum. Oturuyorum yol arkadaşımla aynı masaya. Tıka basa doyuyoruz ve tekrar yola koyuluyoruz. Susuyoruz, konuşmuyoruz yol boyunca.

Medeniyetler merkezi Avrupa’dan ayrılıyoruz Hindistan’a varmak için. Uzun bir yolculuk sonrası işte buradayız. Yeşili, sarısı, pembesi, kırmızısı… Paletteki tüm renkler toplanmış gibiydi esmer mi esmer tenli kadınların kıyafetlerinde.

Daha çok yolum vardı aslında. Bir ses işitiyorum hiç beklenmedik bir anda. “Son durağa geldik bayan”… Yanağıma destek veren elimi çekiyorum biraz panik halimle. Şaşkın ördeğin en şaşkın haline bürünüyorum, uzaklara dalan gözlerimi kırpıyorum üç-dört defa. Durakları kaçırmakta üstüme yoktur diye mırıldanıyorum. Söylene söylene iniyorum otobüsün basamaklarından. Geç de olsa evimin yolunu tutuyorum.

Kaçırdığım iki duraktı evet, ama ben çok keyif almıştım bu uzun yolculuktan.

Beğen

İsabella
Kayıt Tarihi:4 Mayıs 2015 Pazartesi 21:10:45

DERVİŞİYE YAZISI'NA YORUM YAP
"DERVİŞİYE " başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
meselci
2 Temmuz 2015 Perşembe 09:38:59


Arada durakları kaçırmak lazım.
Arada kendimizi koy vermek lazım.

Cevap Yaz
nurhayat nalçacı
30 Mayıs 2015 Cumartesi 23:19:47
Sağlam bir kalem, okumaktan keyif aldım, tebrikler.

Cevap Yaz
Oya gedik
25 Mayıs 2015 Pazartesi 01:22:58
İnsanı en çok dostu üzer
Kardeşi üzer
Eşi üzer
Aşkı üzer
Velhasıl
İnsanı en çok insan üzer.
Tebriğimle...


Cevap Yaz
Kemnur
22 Mayıs 2015 Cuma 14:55:14
Bu yazınız da hoştu. Özellikle yazım kurallarına gösterdiğiniz uyumu çok taktir ettim...TEBRİKLERİMLE...SAYGIYLA...

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.