...
Yine gece oldu
Yine örtüldü kapılar
Yine sustu sözler

...

Dilli Dibek

bir şövalye ruhu kaynar kazan herbişey. yaşamak buysa sonuçta yaşadığımız pervanelerden belli gerçek. çalkantıyla yolunu çizip kıvrım kıvrım gerçeğine dökülen ırmak misali. boşa lakırdı boşa söz ölümlülerle eksilecektir. ne varsa bereketli iç vurgunluğu, toparlanmak o kadar ağır ki. dara düşecektir elbet çok sesli kahkahalarla yutkunarak. bu gün veya yarın kendini bulacaktır ya. dünyanın her an çevgeni elinde duruyor ha vurdu ha vuracak derken, uslanmaya hiç kimsenin niyeti yok. uğuldayacaktır elbet ölümü cebinde taşıyan. bulutlara değmeyecek başı sonuçta küçük bir habbe kâinatın başında da olsa. bilmemiz gereken sesi değil sözü yükseltmek insanı tekâmüle taşıyacak gerçekte. her şey geçicide olsa, nefsani de olsa söz göreve amadedir. söz ile berhayat oluyor bakarsan dil ne yapsın o zaman söyle.


...

Böyle bir son yoktu hayatımda;
Dün;
Böylesinden hayır gelmeyeceğini;
Anladığım gündü;
Senden ayrıldığımda

...

bir zamanlar aşktı
şimdi iki yabancı
karanlıkta kayboldular
Kahkahalar artık duyulmuyor
tüm duygular sessizlikte gizli

...

İnsanoğlu da dediğim/iz şu yaratığa
İstisnalar bozmaz kaideyi
Tasdiklemeleri
Hariç,
İlle

...

Zaman aldıklarını daha geri verir mi
Zamanın aldığına insan aklı erermi

Zaman şimdi sonbahar dökülüyor yapraklar

...

Ben seni özlediğim anı, çok geç anladım.
Hasreti yükleyip gittiğim zaman
Seni ne çok sevdiğimi bilmeni istedim
Ve sana olan muhtaçlığımı

...

Vuruyor adam vuruyor dizlerine
ve zaman saplanıyor
keskin bıçak gibi böğrüme

...

İnsan öldüğünde yalan dünyada...
Boşa yaşamışım der bir zamanlar.
Ömür bitmez deyip ben o rüyada...
Sanıyordum vakit er bir zamanlar.


...

Gülüşün aydınlığı
Muhtacım saygınlığınıza
Güneşin can verir toprağıma
Ne de canla gülerdin
Bir bilsen , umutlu gözleri yaşlı

...