Bir şeyi çok sevmek, insanı o şeye karşı kör ve sağır yapar. HZ. MUHAMMED (S.a.v.) [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

Madde, mânâ, kelâm

Önce her yer karanlıktı.
Madde yoktu. Mânâ yoktu. Ses yoktu. Soğuktu.
Derken bir şey oldu, ışığa kesti ortalık.
Bembeyaz oldu her şey. Aydınlık oldu. Isındı.

Sonra bir gölge uzandı beyazlığın üstüne. Parmakları vardı gölgenin.
Parmakları birleşmişti ve birleştiği yerden sivrilen bir gölge, keskin bir uç uzanmıştı beyaza doğru.
Ne zaman ki o uç, beyaza değdi, madde oldu.

Ete kemiğe büründü gölge: El oldu.
Uç, şekil aldı, renk aldı: Kalem oldu.
Kalem oldu ve yazmaya başladı beyazın üstüne.
Harf oldu, kelime oldu, cümle oldu.
Cümlesi maddeydi, mânâ oldu.

Böylece mânânın sırrına erdi Âdemoğlu.
Ağırdı sır; taşıyamadı. Dert oldu.
Elem oldu. El, âlem oldu.
Sırrı âlemden aldı, nesline devretti insanoğlu. Miras oldu. Efsane oldu.

Yazıldı, okundu.
Yakıldı, ezber oldu.
Yine yazıldı. Hep yazıldı.
Kelâm oldu.

Bir daha hiç karanlık olmadı.


Haziran 2018 – İzmir





Etiketler:




Madde, mânâ, kelâm başlıklı yazıya henüz eleştiri yazılmamış.





Madde, mânâ, kelâm başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
13.10.2019 17:52:23
Toplam 0 yorum yapıldı
60 çoğul gösterim
56 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.