Aşk, davaya benzer, cefa çekmek de şahide: Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki. MEVLANA [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

HAYAT ve HAYAL

Çok yorgunum bugünlerde...Kimseye hissettirmeden yaşamaya çalışmak çok yıpratıcı. Aklım, kalbim sürekli bir savaş halinde...Müzikle uyuyup müzikle uyanıyorum,..Her anım müzikle ya da uyuyarak...Unutmaya çalışarak...Susarak, susmalarım beni daha da yoruyor. Kimseyi kırmadan, üzmeden ama kendim paramparça yaşamaya çalışmak o kadar zor ki...Anlatmak istediklerimi içime akıtmak, boşluğa uzun uzun dalmak. Ve susmak...Biriktirmek, hayatın tüm zorluklarına karşı mücadele etmek sürekli gerçek olamayacak kadar acı veriyor artık bana. Her bir yanım acı, keder,mutsuzluk, umutsuzluk, dilim lâl ve yüzümde hafif bir tebessüm iyi sansınlarmış. Sahte gülümsemeler, gerçekten çok zor...
Kaçmaktan çok yoruldum savaşacak gücüm kalmadı hissediyorum...Her an her saniye düşünüyorum...Kendime bunu neden yapıyorum, bilmiyorum...Bir günlüğüne unutsam herşeyi düşünmeden yaşasam diyorum, olmaz biliyorum. İnsanlara bakıyorum, bir de kendime...Bende ki derdi nimet sayanlar da vardır elbet diyorum. İnsanların gözleri anlatıyor zaten söylemeseler de...Ama inan çok yorgunum hayat...
Ruhum yorgun, denge mi sağlamakta bazen güçlük çekiyorum. Bıktım artık diyecek oluyorum ama imtihan diyorum yine sabrediyorum. Tükendim diyorum sesim çıkmıyor ya da anlamayanlarla savaşıyorum. Yani topu yanlış kaleye şutluyorum.
Bazen gidip bir ağacın gölgesine oturup tek başıma denizi izlemek geçiyor aklımdan, onu da yapmıyorum ya da kendim için birşey yapmaya geldi mi beceremiyorum. Kimseyi kırmak istemiyorum.Yanlış anlaşılmak tan korkuyorum. Ama korktuklarım genelde başıma geliyor. Alıştım gibi artık. Mutsuzluğa, boşluğa, suskunluğa...Olmazlara tutunmuşum diyorum. Kimseye anlatamadıklarım bazen başıma bela açıyor. Yine anlatamadığım için kendim çözüyorum. Herşeyi kendim yapıyorum. Kendim hallediyorum. Küçükken de böyleymişim ben. Daha küçüklükten büyük sorumluluklar üstlenmişim. İnsan birisini sevince mi güzeldir o yoksa güzel olduğu için mi seversin bilmiyorum. Sadece şunu biliyorum. Bir insanın gözlerinin içi onun yanındayken gülüyorsa gerisi çok da önemli değildir. Çünkü sevgi gülümsemek, gülümsetebilmektir sevdiğini. Hissetmek tir her anını. Aşk bâki değildir ama sevgi ölene kadar seninledir. Samimidir. Sevgi de yalan olmaz. Saftır. İnsan bir parça huzurluysa yanında güvende hissediyorsa yeter aslında.
Çünkü öyle çok sevmek ya da az sevmek değildir bana göre. Önemli olan her an seve bilmektir yanında olabilmektir. Hissedebilmek tir kötü anını. Sevincine ortak olmaktır sevgi denen kavram. Herkeste farklı bir olgu yaratır. Herkes fikrini söyler sevgi üzerine tanımlar çeşitlidir. Tek bir tanımı yoktur çünkü. Dengelemek gerekir sevgi de.Yıpratmamak, yormamak .
Sevgi demek her şeyin olmaktır bana göre. Yani her anında hissetmek, yanında olmak. Sürekli hediyelere boğmak ya da ne bileyim sürekli iltifat etmek değil aslında biraz da gerçekçi olmak gerekir. İnsanlar alay ederlerken karşılarında duran. Düştüğünde kaldıran. Dalıp gitmene izin vermeyen. Hatta belki de bir kelimesiyle evereste tırmandıran🙄. Önünde, arkanda değil yanında aynı yolda yürümektir. Aynı yolda derken aklıyla, kalbiyle seven insan öyledir çünkü.
Masumiyettir biraz da. Gözlerine bakınca gözleri parlar. Gülümser. Seni gerçekten önemser, hissedersin. Onunla içtiğin çay bile özeldir. Kendini bırakırsın bir uçurumun kenarına. Bir sözüyle güldürür bir sözüyle de ağlatır sevilen. Her susuşun bir cevaptır bazen. İstersin ki tutsun elinden ve bir ömür ayrılmasın eli elinden. Seven insan her gökyüzüne baktığında dua eder sevdiği için. Bazen kör bir kuyuya düşer yine sevdiğini düşünür. Sevinir, mutlu olur yine ona anlatmak ister. Herşeyi onunla paylaşmak, yaşamak ister.
Düz bir yol değildir hayat, hep engellerle doludur. İster ki düşmeden tutsun ellerinden. Her susuşu bir duadır sevenin gökyüzüne gönderir. Sabreder sadece ve izler.Kader de varsa birleşir zaten yollar. Yoksa da zaten unutur bir zaman sonra...





Etiketler:


Selçuk KORKMAZ  | selçuk korkmaz
12 Eylül 2019 Perşembe 10:19:25

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.


Bu yazınızı okuduktan sonra sayfanıza göz attım
Genel durumunuz yanlızlık,yanlızlık ve yine yanlızlık üzerine serzenişler

Menfaatsiz sevgi arıyorsan bir çocuğun gözlerinde bulabilirsin

Mutlak aşk bir evliyanın gözlerinde saklıdır

Kişi istese de yanlız değildir ! Bakmasını bilene gönül gözü ile seyhat edene yanlızlık yoktur.

Kaçmak nereye? kendine mi dahada içerileremi?

Yüzleşmek varken kaçmak niye?

Yoruldun mu ?

Yorulmak gibi bir lüksün olamaz!

Alınacak nefes sayılı madem öyle ümitsizlik şeytanın olsun

Yaşam döngüsünün devamı için her sabah doğan güneş misali sende kalk ve doğrul

Üzerine sinmiş seni ağırlaştıran umutlarını bir vampir gibi kemiren senden olmayan sana ait olmayan vesveseleri silkele eteklerinden.

Kaldır başını dik dur çevir yüzünü merhametlilerin en merhametlisine aç ellerini iste,dinle bak isteyin vereyim diyor

ne demiş arifin biri


''Seyyaha sarıl hikmete ram ol yol budur bilmiyorum başka çıkar yol''


Hayırlı günler





Selçuk KORKMAZ tarafından 9/12/2019 10:23:56 AM zamanında düzenlenmiştir.


    [ Cevap yaz ]    




HAYAT ve HAYAL başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
11.9.2019 17:24:58
Toplam 1 yorum yapıldı
83 çoğul gösterim
74 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.