İki şey insanı çileden çıkarır; söylenecek yerde ağız açmamak; susulacak yerde lakırdı etmek. SADİ [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

BİR GÜNE SIĞDIRDIKLARIM

BİR GÜNE SIĞDIRDIKLARIM
Bu sabah, tatlı bir bebek sesiyle uyandım.
Ardından güzel bir kahvaltı.
Sonra iki saat deniz sefası.
Öğlen namazından sonra Çavuşlu’da Hakkın rahmetine kavuşan Emekli Binbaşı Suat Dede’nin ikindi namazına müteakiben rahmanı rahmana uğurlamak üzere cenazesine gittim.
Cenazeye epey vakit vardı.
Sahilde iki bardak çay içtim.
Sonra, aklıma birden, bir şey geldi: “Bundan tam on dört yıl önceydi. Değerli Ağabeyim rahmetli Ömer Dursun Ayvaz’la birlikte Çavuşlu’ya gezmeye gitmiştik. Gel seninle şu mezarlıkta bir arkadaşımın mezarını ziyaret edelim dedi. Dua ettik ve dönüp geldik.”
Kim olduğunu unutmuştum. Mezarlığa girdim: Baş ayakları okuya okuya gezindim. Mezar taşında -Münip Şaban Toz- yazıyordu. Tamam dedim. Görele Milli Eğitim müdürlüğü yapmıştı. Dua ve niyazlarla oradan ayrıldım.
İkindi yaklaşıyordu. Camiye doğru yaklaştım. Kalabalıklar gittikçe çoğalıyordu. Yakınlarına baş sağlığı diledim.
Suat Binbaşım tam bir Türk askerdi: Genellikle siyah takım elbisenin içinde beyaz gömleğinde gül rengi kravatı giyer. Yakasında Atatürk ve bozkurt rozeti taşırdı. Çok tatlı birazda peltemsi konuşması ona ayrı bir sempatiklik veriyordu. İmam konuşmasında “Komşuluk yaptık, arkadaş olduk, bizi hiç yalnız bırakmadı. Herkese sevgiyle yaklaştı. Nur içinde uyusun.” Derken, helallik aldı ve tekbirlerle son yolculuğuna uğurlandı.
Sevenleri arasında, eskiden bir araya geldiğimiz dava arkadaşlarımızla buluştuk.
Artık, ülkücü dava, cenaze merasimlerinin taş duvarları arasında kaldı!
Herkes mustarip.
Ne zaman, tekrar -Erciyes kurultayında- bir araya geleceğiz?
Ne zaman ülkü yolunda Turan’a varacağız?
Gibi sorular…
Bu duygularla eve geldim.
Bebeğim kucağımdaydı.
Yeşil- mavi karışımı “ela” gözleri gülümseyerek bir nehir gibi yüreğime akıp gidiyordu…
Yusuf Yılmaz













Etiketler:




BİR GÜNE SIĞDIRDIKLARIM başlıklı yazıya henüz eleştiri yazılmamış.





BİR GÜNE SIĞDIRDIKLARIM başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
20.7.2019 21:34:47
Toplam 0 yorum yapıldı
192 çoğul gösterim
191 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.