Ve fakat sanıldığı gibi yapayalnız yazılmaz.
Durup dururken bir sevgili gelir oturur şiirin başucuna… Bir ayrılık, bir kavuşma… Bir arkadaş gelir çok eski anılarla… Üşüyen ve hiç tanımadığın bir çocuk gelir sokulur şiirin sıcağına… “şiir misafiri” bir açlık gelir oturur sofrasına şiirin… Bir gözyaşı düşer, iki gözü iki çeşme bir ağlamak başını yaslar şiire… İtilmiş, sövülmüş, dövülmüş birileri sığınır… Çok kalabalık bir cenaze ve çok kalabalık bir düğün halayı geçer içinden… Şiddete karşı sel gibi akan kalabalık bir kadın korteji dalar şiire… Ölüm ve düğün, üzünç ve sevinç aynı anda aynı kavşakta rastlaşır birbirine şiirin tam ortasında… Bir hüzün çöker şiire bazen… Bir telaş, bir korku, bir cesaret… Bir cinayet, bir intihar, ana rahminde amansız bir sancı ve güler yüzlü muhteşem bir doğum… Sancı ve sevinç aynı anda buluşur bir doğum esnasında… Mütevazı bir incelik, bir susuş, canı burnunda bir çığlık, ukalaca bir şımarıklık, kendini beğenmişlik hali… Aynı anda ayakları yerden kesilen iki güzel sevgili ve aşkın bin bir hali, işkenceden kurtulan acı bir çığlık ve yaralı bir militan saklanır imgesinde şiirin… Kısacık bir an olsa da bir mutluluk, bir sevinç yükselir şiirin bulutları üzerinde… Bir miting alanına girer gibi sert adımlarla, sıkılı yumruk, zafer işaretleri ve düzene karşı öfkeli sloganlarla “fabrikalar, tarlalar, siyasi iktidar her şey emeğin olacak” yürüyen işçiler girer şiire… Git gide git gide kalabalıklaşır şiir.

Her ne kadar duygusal yığınakları, zulme karşı siperleri ve insan manzaraları acısından lojistik desteği ve cesareti kalabalıklar verse de kalabalıklar içinde şiir yazmak her zaman tek kişilik anarşist bir eylem gerektirir.

...

Adı neydi sahi; unutmuştu
Gözlerinde yaşı kurutmuştu
Divane gönlünü durultmuştu

...

Müstesna bir öznedir bu sevgi:
Aşkın sırdaşı özlem denen iklimin meali
Şiirdir nazıma niyazıma eşlik eden iyilik timsali
Yüreği boğan neyse

...

Tutuşsak el ele bir yaz sabahı
Çıksak karadığın yücelerine
Kovsak saatleri dakikaları
Baksak Kars’ın güzel gecelerine

...

Gamla sınanmaktır, kulun yazısı
Her mevsim hazansa hep aynı rayiç
Anına ortaktır, yılın yazısı

Yaşarsan boyundan büyük nazını

...

Sarı tele mızrap oldum, saz oldum,
Ezgilerde ezemedim ben beni.
Yazdım anlayana, özlü söz oldum,
Kalem kırdım, yazamadım ben beni.

...

Okur deyip geçmeyin!
Okumayı bilen herkes okur, lakin;
Kimi gözüyle okur
Kimi özüyle okur

...

Açılsa ne yazar açılmasa ne ,
Kumaşmı sanırsın sevda yapısı
Biçilse ne yazar biçilmese ne ?

Kağıda sürdüyse kader  demini ,

...

Sevgi bahçelerinde, solmasın gülün
Gel aşkı yaşayalım, kopmasın filim
Yine gelmez haberin, kırılır belim
Bütün o gerçekleri, yazdım sevgilim


...

Hem tatlı, hem acı tecrübe oldu
Sınav ne ki bir de yazılı, sözlü
Öğrendim, ebedi aklımda kaldı



...